நான் இந்த சைட்டில் நிறைய தமிழ் செக்ஸ் கதைகள் போட்டிருக்கேன். மனசுக்கும் உடலுக்கும் திருப்தி கிடைக்காத ஏக்கத்துல. தனியாத்து தவிச்சு இப்படி எல்லாம் எழுதி வர்றேன். இந்தக் கதைகள் என் கற்பனை கலந்தவை… என் பெஸ்ட் பொண்ணு ஃப்ரெண்ட் மேல ஆசைப்பட்டு. அவளை கொஞ்ச தடவை ஓத்து அனுபவிச்ச அந்த நினைவுகளை அடிப்படையா வச்சு எழுதினவை. ஆனா அவள் ஒரு ஆக்சிடெண்ட்ல இறந்துட்டா… அதுக்கப்புறம் எனக்கு எந்த ரிலேஷனும் இல்லை. உள்ளுக்குள்ளேயே எரியுது. ஆனா வெளியே காட்டிக்க முடியல.

பல ஆண்டிகள்களும். பொண்ணுங்களும் என் கதைகளை படிச்சிட்டு. “இவன் ஏற்கனவே வீட்டுக்குள்ளயும் வெளியேயும் ஓத்துட்டு இருக்கான்”னு நினைக்கிறாங்க. ஆனா உண்மை அது இல்லைட… என் பெஸ்டி போன பிறகு இதுவரை யாரையும் தொடல. ஒருத்தியும் இல்லை.

என்னை மாதிரி மனசாலயும் உடலாலயும் திருப்தி இல்லாமல். தனிமையில் தவிக்கும் ஆண்டிகள்களே. அக்காக்களே. பொண்ணுங்களே… நீங்க யாரா இருந்தாலும் தயங்காதீங்க. நானும் உங்களை மாதிரிதான் வேதனைப்படுறேன். மெண்டலா. பிசிகலா இரண்டும் சேர்ந்து ஏக்கம் இருந்தா. தாராளமா காண்டாக்ட் பண்ணுங்க. நாம இருவரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஆறுதல் கொடுக்கலாம்… உங்களுக்கு என்ன வேணுமோ அதை கொடுக்க நான் ரெடி.

மதுரை அல்லது கோயம்புத்தூர் அருகில் உள்ள உடல் திருப்தி இல்லாத திருமணமான பெண்கள் அல்லது திருமணம் ஆகாத பெண்கள்

,என்னை masthuram143@gmail.com என்ற மின்னஞ்சல் அல்லது Google Chat வழியாக தொடர்பு கொள்ளுங்கள். ரகசியமாக. பாதுகாப்பாக சந்தித்து உண்மையான திருப்தி அளிக்கிறேன்.

நான் இருக்கேன். ❤️

என் உணர்வுகளுடன் விளையாடாதீர்கள். நான் டைம் பாஸுக்கு இங்கே இல்லை. சில நாட்கள் பேசி/செக்ஸ் சாட் பேசி பிளாக் செய்யும் நபர்களே, தயவுசெய்து விலகி இருங்கள். எனக்கு ரியல் டைமில் நீண்ட காலத்திற்கு ஃப்ரண்ட்ஸ் வித் பெனிபிட்ஸ் போன்ற உண்மையான உறவு வேண்டும். நான் எந்த விலையிலும் உங்களை ஏமாற்ற மாட்டேன்.

வெயில் தகிக்கும் நகரத்து விடுதியிலிருந்து, பச்சை பசேலென கிடக்கும் என் அத்தை ஊருக்குள் நுழைந்த போதே மனதுக்குள் ஒரு ஜில்லென்று உணர்வு. நான் மதன், இருபது வயது அக்ரிகல்சர் மாணவன்.

புத்தகத்தில் படித்த விவசாயத்தை விட, மண்ணில் இறங்கி செய்யும் விவசாயத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் அத்தை ஊருக்கு கிளம்பி வந்துவிட்டேன்.

பேருந்து நிறுத்தத்தில் இறங்கியதும் என்னை வரவேற்றது கார்முகில் போன்ற தென்னந்தோப்புகளும், வரப்புகளில் நடக்கும் நாரைகளும் தான். மண் வாசனை மூக்கைத் துளைக்க, அத்தை வீட்டை நோக்கி நடந்தேன். தூரத்திலிருந்தே தெரிந்தது அந்த ஓட்டு வீடு. முன்னால் பெரிய முற்றம், அதில் காயப்போட்டிருந்த நெல் மணிகள் என அசல் கிராமத்துத் தோற்றம்.

“அத்தை…!” என்று குரல் கொடுத்தபடி உள்ளே நுழைந்தேன்.

வாசலில் எதையோ துடைத்துக் கொண்டிருந்த அத்தை, என்னை பார்த்ததும் முகமெல்லாம் பூரிக்க ஓடி வந்தாள். “அடடே… மதனா! வாடா கண்ணு… எப்போ கிளம்பி வந்த? மெலிஞ்சு போயிட்டயேடா,” என்று பாசத்தோடு என் தலையை கோதி வரவேற்றாள்.

வயல் வெளியில் பகல் முழுக்க நின்ற உழைப்பு அவள் உடலில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. 20 ஏக்கர் நிலத்தை ஒரு ஆளாக நின்று கவனிக்கும் வீரம் அவள் கண்களில் இருந்தது. விவசாய வேலைகளில் ஊறியதால் அந்த வயதிலும் அவள் உடல் கட்டுக்கோப்பாக, ஒரு நாட்டு கட்டை போல உறுதியாக இருந்தாள்.

வீட்டு வேலை, வெளி வேலை என ஓடிக்கொண்டே இருந்ததால் தன் ஆடையைப் பற்றி கூட கவலைப்படாமல், தோளில் கிடந்த மாராப்பை எடுத்து வியர்வையைத் துடைத்தபடி, “உள்ள போடா, உன் அக்காங்க ரெண்டு பேரும் உன்னைத்தான் எதிர்பார்த்துட்டு இருக்காங்க” என்றாள் எதார்த்தமான அன்புடன்.

உள்ளே நுழைந்ததும், “ஆகா… நம்ம அக்ரிகல்சர் ஆபிசர் வந்துட்டாரோ?” என்று கிண்டலாகக் கேட்டபடி வந்தனர் என் அத்தை மகள்கள். இருவரும் என்னை விட வயதில் மூத்தவர்கள் என்றாலும், அந்த ஊர் காற்றும் சத்தான உணவும் அவர்களை இளமைத் துடிப்புடன் வைத்திருந்தது.

“என்ன தம்பி, சிட்டிப் பையன் வயல்ல இறங்கி வேலை செய்ய முடியுமா? இல்ல வெயிலைப் பார்த்தே ஓடிடுவியா?” என்று பெரியவள் காமினி கண்ணடித்தாள்.

“அக்கா, அவன் படிச்ச படிப்புக்கு நம்ம தென்னை மரத்துல எப்போ இளநீர் வரும்னு கரெக்டா சொல்லுவான், பாருங்களேன்!” என சின்னவள் பாமினி கூற. இருவரும் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு கேலி செய்யத் தொடங்கினர்.

அவர்களின் அந்த கிராமத்து அழகும், கள்ளமில்லாத சிரிப்பும், கிண்டலும் அந்தச் சூழலை இன்னும் அழகாக்கின.

“நீங்க வேணா பாருங்கக்கா, இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள உங்க 20 ஏக்கர் நிலத்தையும் நான் ஒரு கை பார்த்துட்டு தான் போவேன்!” என்று நான் சவால் விட, அத்தை சிரித்துக் கொண்டே தட்டில் சூடாகப் பணியாரங்களை எடுத்து வந்தாள்.

மறுநாள் காலை, அத்தையோடு வயலுக்குக் கிளம்பினேன். நகரத்து விடுதியில் பழகிய அதே அலட்சியத்தில், ஒரு மெல்லிய டீ-சர்ட் மற்றும் தளர்வான லோயர் மட்டும் அணிந்து கொண்டேன். உள்ளாடை அணியும் பழக்கம் அப்போது இல்லாததால், காற்றோட்டமாக இருக்கும் என்ற எண்ணத்தில் அப்படியே கிளம்பிவிட்டேன்.

நடக்கும்போது கால்களுக்கிடையே உரசிய அந்த மெல்லிய துணி, வயல்வெளியின் குளிர்ந்த காற்று படும்போது ஒருவித புது உணர்வைத் தந்து எனது தடியை விரைக்க செய்தது..

நாங்கள் 20 ஏக்கர் நிலத்தின் ஒரு பகுதிக்குச் சென்றபோது, அங்கே நாற்று நடும் வேலை மும்முரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. அத்தையின் தோழிகள் ஐந்து பேர் அங்கே வந்திருந்தார்கள். அத்தை என்னை அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினாள்.

“இவன் என் தம்பி மகன் மதன்… சிட்டியில அக்ரிகல்சர் படிக்கிறான். இன்னைக்கு நம்மகூடச் சேர்ந்து சேத்துல இறங்கப் போறான்!” என்று பெருமையாகச் சொன்னாள். அந்தப் பெண்கள் அனைவரும் என்னை ஒருவித குறும்புப் பார்வையோடு பார்த்தனர்.

அவர்கள் அனைவரும் வேலை வசதிக்காகத் தங்கள் சேலைகளை முழங்கால் வரை மடித்து, வேட்டி போலக் கட்டியிருந்தனர். குனிந்து நாற்று நடும்போது, அவர்களின் வலிமையான மற்றும் மினுங்கும் தேக்கு நிறத் தொடைகள் சூரிய ஒளியில் மின்னின. சேற்றில் கால் பதித்து அவர்கள் நடக்கும்போது அந்தத் தசைப்பிடிப்புகள் எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தின.

நாற்று நடும்போது ஏற்படும் உடல் உழைப்பின் களைப்பால், அவர்கள் அணிந்திருந்த மாராப்புச் சேலைகள் மெல்ல விலகித் தளர்ந்திருந்தன. வியர்வையில் நனைந்த அந்தச் சேலைகள் உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டிருக்க, அவர்களின் முலைகள் பாதியளவு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன. அத்தை உட்பட அனைவருமே வேலையில் மூழ்கியிருந்ததால், தங்கள் ஆடைகள் விலகுவதைப் பற்றி எந்தக் கவலையுமின்றி எதார்த்தமாக இருந்தார்கள்.

“மதன்… அங்கே இருக்குற நாத்துக் கட்டுகளை எடுத்து இங்க வீசுடா!” என்று அத்தை குரல் கொடுத்தாள்.

நான் சேற்று வரப்பில் நின்றுகொண்டு, அந்தப் பெண்கள் வேலை செய்யும் இடத்திற்கு நாற்றுகளைத் தூக்கி வீசத் தொடங்கினேன். ஒவ்வொரு முறை நான் குனிந்து நாற்றை எடுக்கும்போதும், என் லோயர் மெல்லியதாக இருப்பதால் என் உடல்வாகு அவர்களுக்குத் தெரிந்துவிடுமோ என்ற தயக்கம் ஒருபுறம் இருந்தாலும், அவர்களின் அந்த இயற்கையான அழகை ரசிப்பதில் என் கண்கள் லயித்திருந்தன.

அந்தப் பெண்கள் நாற்று நடும்போது எழும் ‘சலக் சலக்’ சத்தமும், அவ்வப்போது அவர்கள் என்னைச் சீண்டும் விதமாகச் சிரிக்கும் சிரிப்பும் அந்த வயல்வெளியையே ஒரு காதல் நிலமாக மாற்றியது. வியர்வை வழிய அவர்கள் வேலை செய்வதைப் பார்க்கும்போது, புத்தகத்தில் படித்த விவசாயத்தை விட இது எவ்வளவு ரசனையானது என்று எனக்குப் புரிந்தது.

வரப்பில் நின்றபடி நாத்துக் கட்டுகளை வீசிக் கொண்டிருந்த எனக்கு, ஒரு கட்டத்தில் தூரம் அதிகமாகவே, வேறு வழியின்றி வயலுக்குள் இறங்க வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. சேற்றில் இறங்கினால் என் லோயர் நனைந்துவிடுமே என்ற கவலையில், அதை முடிந்தவரை முழங்காலுக்கு மேல் சுருட்டி விட்டுக் கொண்டேன். உள்ளாடை அணியாததால், லோயரைச் சுருட்டும் போது ஒருவித தயக்கம் இருந்தாலும், வேலையின் அவசரத்தில் மெல்லச் சேற்றுக்குள் காலை வைத்தேன்.

“வாடா தம்பி… சேத்துல கால் வச்சாதான் விவசாயம் பழகும்!” என்று அத்தை உற்சாகப்படுத்தினாள்.

ஆனால், சேற்றில் கால் பதித்து நடப்பது நான் நினைத்தது போல எளிதாக இல்லை. ஒவ்வொரு முறை காலைத் தூக்கி வைக்கும் போதும், சேற்றின் பிடிமானத்தால் லோயர் மெல்ல மெல்ல நழுவி கீழே இறங்கியது. நான் ஒரு கையில் நாத்துக் கட்டைப் பிடித்துக்கொண்டு, மறு கையால் அடிக்கடி லோயரை மேலே இழுத்துச் சுருட்டி விட்டுக் கொண்டிருந்தேன்.

இதைப் பார்த்த அத்தையின் தோழிகள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துச் சிரித்துக் கொண்டனர்.

“என்ன தம்பி… ஒரு கையில வேலையைச் செய்யுறதா, இல்ல ஒரு கையில மானத்தைக் காப்பத்தறதா?” என்று ஒரு அத்தை தோழி வாய்விட்டுச் சிரிக்க, அங்கிருந்த மற்ற நால்வரும் கலகலவெனச் சிரித்தனர்.

அத்தை என் பக்கம் வந்து, “ஏன்டா மதன்… இந்த மாதிரி டவுசர் எல்லாம் போட்டுக்கிட்டு வயல்ல இறங்குனா சரிப்பட்டு வருமா? இதுக்குன்னு ஒரு ரூல்ஸ் இருக்குடா தம்பி,” என்றாள் புன்னகையோடு.

“என்ன அத்தை சொல்றீங்க? இது கம்பர்டபிளா இருக்குமேன்னு தான் போட்டேன்,” என்று நான் அப்பாவியாக முழிக்க, இன்னொரு தோழி இடைமறித்தாள்.

“தம்பி… நாங்கெல்லாம் பாரு, சேலையை எப்படிக் கட்டியிருக்கோம்னு? அப்போதான் சேத்துல காலைத் தூக்கி வைக்க வசதியா இருக்கும். நீயும் ஊர்க்காரப் பசங்க மாதிரி கோவணத்தைக் கட்டிக்கிட்டு, வெறும் மேலோட இறங்குனாத்தான் வேலை ஓடும். இல்லேன்னா இந்தத் துணி உனக்கு இடைஞ்சலாத்தான் இருக்கும்,” என்று அவர்கள் பூடகமாகச் சொல்லிச் சிரித்தனர்.

அவர்கள் எதைச் சொல்கிறார்கள், ஏன் அப்படிச் சிரிக்கிறார்கள் என்று புரியாமல் நான் திருதிருவென முழித்தேன்.

“அது என்ன… கோவணமா? அது பழங்காலத்து முறையாச்சே அத்தை,” என்று நான் சொல்ல,

“பழங்காலமா இருந்தாலும், அதுல இருக்குற சௌகர்யம் வேற எதுலயும் வராதுடா. மதியம் வீட்டுக்கு வந்ததும் அத்தை உனக்குச் சொல்லித்தர்றேன்,” என்று அத்தை கண் சிமிட்டினாள்.

மதிய வெயில் உச்சிக்கு வர, அவர்கள் வேலை செய்யும் வேகம் குறையவில்லை. வியர்வையில் நனைந்த அவர்களின் உடல்களும், மாராப்பு விலகித் தெரிந்த அந்த எதார்த்தமான முலை அழகும் என் கவனத்தை அடிக்கடி சிதறடித்தன. லோயரைச் சரி செய்வதா அல்லது அவர்களின் அழகைப் பார்ப்பதா என்ற தவிப்பிலேயே மதியம் வரை பொழுது ஓடியது.

பசி வயிற்றைக் கிள்ள, “சரி… எல்லாரும் கரையேறுங்க, சாப்பாடு கொண்டு வந்தாச்சு!” என்று அத்தை குரல் கொடுத்தாள்.

வயல் வரப்பில் இருந்த பெரிய ஆலமரத்தடிக்கு அனைவரும் சென்றோம். அங்கே வீசிய மெல்லிய காற்று உடலுக்கு இதமாக இருந்தது. வேலை செய்த களைப்பில் அத்தையின் தோழிகள் ஒவ்வொருவராகத் தங்கள் மாராப்பை எடுத்து முகத்திலும் கழுத்திலும் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டனர்.

வெயிலின் உக்கிரம் தாங்காமல், சிலர் தங்கள் ஜாக்கெட்டின் மேல் இரண்டு கொக்கிகளைத் தளர்த்தி விட்டு, கைகளால் விசிறிக் கொண்டு காற்று வாங்கினர்.

அவர்கள் அப்படி அமர்ந்திருந்தபோது, தளர்ந்திருந்த சேலைகளுக்கு இடையே அவர்களின் பாதி முலைகள் எதார்த்தமாகத் தெரிந்தன. அந்த ஊர் வெயிலுக்கு அது அவர்களுக்குப் பழகிப்போன ஒன்றாக இருந்தது. ஊர் கதைகளையும், கிசுகிசுக்களையும் பேசியபடி ஒருவருக்கொருவர் சிரித்துக் கொண்டு தங்கள் உடல் அலுப்பை ஆற்றிக் கொண்டனர்.

அத்தை ஒரு பெரிய பாத்திரத்தில் கொண்டு வந்திருந்த மோர் கலந்த குளிர்ந்த கம்மங்கூழைக் கரண்டியால் மொண்டு கொடுத்தாள். அந்த வெயிலுக்கு அந்த மோர் கூழ் அமிர்தமாக இருந்தது. “என்னடா மதன்… உங்க ஊர் ஏசி காத்தை விட இந்த மரத்தடி நிழலும், இந்தக் கூழும் தேவலையா?” என்று ஒரு அத்தை தோழி கேட்க, நான் சிரித்துக் கொண்டே தலையசைத்தேன்.

எல்லாரும் சாப்பிட்டு முடித்ததும், அத்தை என் பக்கம் திரும்பினாள். “மதன்… இப்படியே இந்தத் துணியைப் பிடிச்சுக்கிட்டே இருந்தா உன்னால வேலை செய்ய முடியாது. நீ ஒண்ணு பண்ணு… நான் கொண்டு வந்திருக்கிற அந்தப் பழைய வேட்டித் துணியை எடுத்துக்கோ. உனக்கு ஒரு முறையான ‘கோவணம்’ கட்டிவிடுறேன். அப்போதான் அக்ரிகல்சர் படிக்கிற உனக்கு உண்மையான விவசாயம் புரியும்,” என்றாள் தீர்க்கமாக.

“அத்தை… அது எப்படின்னு தெரியலையே,” என்று நான் தயங்க, அங்கிருந்த தோழிகள் அனைவரும் கலகலவெனச் சிரிக்கத் தொடங்கினர்.

“அடடா… நம்ம சிட்டிப் பையனுக்கு அத்தையே கோவணம் கட்டிவிடப் போறாங்களா? இதைப் பார்க்காம நாங்க போவோமா?” என்று ஒருத்தி கேலி செய்தாள்.

“ஏன்டி… அத்தை கட்டுனா தான் அவனுக்குப் பிடிக்கும் போல! நாங்க வேணா வந்து ஹெல்ப் பண்ணட்டுமா மதனு?” என்று இன்னொருத்தி கண்ணடிக்க, என் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது.

அத்தை ஒரு துணிப்பையிலிருந்து ஒரு நீளமான வெள்ளை துணியை எடுத்தாள். “எல்லாரும் ஓரமாப் போங்கடி… பையனைப் போட்டு இப்படிப் படுத்தாதீங்க,” என்று அவர்களை அதட்டிவிட்டு, என்னை மரத்தின் பின்புறம் வரச் சொன்னாள்.

உள்ளாடை அணியாமல் இருந்த எனக்கு, அந்தப் பெண்களின் கேலிப் பேச்சுகளுக்கு நடுவே அத்தையிடம் அந்தப் பழைய பாரம்பரிய ஆடைக்கு மாறுவது ஒரு புதிய அனுபவமாக அமையும் என்று தோன்றியது.

அத்தை அந்த நீளமான துணியுடன் என்னை மரத்தின் மறைவிற்கு அழைத்தாள். தோழிகளின் கேலிச் சிரிப்பு தூரத்தில் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாலும், என் இதயம் படபடவென அடித்துக் கொண்டது. “இந்த லோயரை கழட்டிட்டு நில்லுடா மதன், அப்போதான் இதைச் சுத்த முடியும்,” என்றாள் அத்தை மிக இயல்பாக.

“அத்தை எனக்கு வெக்கமா இருக்கு அத்த உங்க முன்னாடி நா எப்புடி துணி போடாம நிக்குறது” என்று கூறினேன்.. அத்தை என்னை முறைத்து விட்டு “விவசாயம் செய்யனும்னா ஒருசில விஷயங்கள விட்டுடனும் அதுல மொத விஷயம் இந்த வெக்கம்” என்று என் கண்ணத்தை கிள்ளினாள்..

விடுதியில் கூட இப்படி ஒரு சூழலில் நான் நின்றதில்லை. மெல்ல என் லோயரைத் தளர்த்தி கீழே இறக்கினேன். நான் உள்ளாடை அணியவில்லை என்பதை அத்தை அப்போதுதான் கவனித்தாள். என் ஆடை முழுவதுமாகக் கலைந்த அந்த நொடி, அந்தத் திறந்தவெளியில் முற்றிலும் நிர்வாணமாக நின்றபோது ஒருவிதக் கூச்சமும், அதே சமயம் ஒரு காட்டுத்தனமான சுதந்திர உணர்வும் என்னைத் தொற்றிக் கொண்டது.

என் உடம்பைப் பார்த்த அத்தை ஒரு கணம் அப்படியே உறைந்து போனாள். சிறுவயதில் பார்த்த மதன் இப்போது இல்லை.

அக்ரிகல்சர் படிப்பின் களப்பணிகளால் என் உடல் கட்டுக்கோப்பாக மாறியிருந்தது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அத்தையின் அந்த நெருக்கமும், அங்கிருந்த பெண்களின் பேச்சும் தந்த கிளர்ச்சியில் என் ஆண்மை துடிப்புடன் எழும்பியிருந்தது.

அத்தை இவ்வளவு பெரிய வளர்ச்சியை என்னிடம் எதிர்பார்க்கவில்லை போலும். அவள் கண்கள் ஒரு நிமிடம் அகல விரிந்து என் தடியைப் பார்த்தன.

“அடப்பாவி… என்னடா இவ்வளவு பெருசா வளர்ந்து நிக்குது?” என்று அவள் அறியாமலேயே முணுமுணுத்தாள். அவள் முகத்தில் ஒருவித அதிர்ச்சியும், அதே சமயம் ஒரு பெண்ணிற்கே உரிய மெல்லிய ரசனையும் தெரிந்தது.

உடனே சுதாரித்துக் கொண்ட அத்தை, “சரி சரி… இப்படித் தடியை தூக்கிட்டு நிக்காதே, அப்புறம் அவளுங்க இத பார்த்தா சும்மா விடமாட்டாளுங்க,” என்று சிரித்துக் கொண்டே கிண்டல் செய்தாள்.

அவள் அந்த நீளமான துணியின் ஒரு முனையை என் கால்களுக்கு இடையே கொடுத்துப் பிடிக்கச் சொன்னாள். அவள் குனிந்து என் இடுப்பில் துணியைச் சுற்றும் போது, அவளது கைகள் எதார்த்தமாக என் விரைத்த தடியின் மீது பட்டன. அந்தத் தீண்டல் என் உடலில் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.

விரைத்து நின்ற என் தடியை அந்தத் துணிக்குள் அடக்க அத்தை பெரும்பாடுபட்டாள். “இது என்னடா… இவ்வளவு வேகமா துடிக்குது? அடங்கவே மாட்டேங்குதே,” என்று சொல்லிக் கொண்டே, தன் மென்மையான விரல்களால் அதை மெல்ல அழுத்தி துணிக்குள் வைத்து இறுக்கிக் கட்டினாள். அவளது மூச்சுக்காற்று என் அடிவயிற்றில் பட்டது எனக்குள் ஒரு புதிய உலகத்தைத் திறந்து காட்டியது.

ஒருவழியாகக் கோவணம் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. இப்போது நான் ஒரு அசல் கிராமத்து விவசாயியைப் போல உணர்ந்தேன். கைகள் கால்கள் முழுவதுமாகத் திறந்திருக்க, அந்த ஆடை தரும் சௌகர்யம் அலாதியாக இருந்தது.

“இப்போ போடா… இப்போ உன்னை யாராலும் தடுக்க முடியாது,” என்று அத்தை என் முதுகில் தட்டிக் கொடுத்தாள். நான் மரத்தின் மறைவில் இருந்து வெளியே வந்தபோது, அத்தையின் தோழிகள் என்னை ஒரு வீரனைப் பார்ப்பது போலப் பார்த்து விசிலடித்தனர்.

மரத்தடியிலிருந்து நான் கோவணம் மட்டும் அணிந்து வெளியே வந்தபோது, அத்தையின் தோழிகளின் கண்கள் மொத்தமும் என் மீதுதான் இருந்தது. நகரத்து ஜிம்முக்குப் போய் ஏற்றிய என் உடற்கட்டும், கோவணத்தில் இறுக்கமாகத் தெரிந்த என் பூலின் துருத்தலும் அவர்களை ஒரு நிமிடம் பேச்சற்றுப் போகச் செய்தது.

“என்னடி அத்தைக்காரி… உன் வீட்டுக்கு வந்த காள மாடு நல்லா திடகாத்திரமா தான் இருக்கு!” என்று ஒருத்தி ஆரம்பிக்க, அரங்கம் கலகலவெனச் சிரிப்பில் நனைந்தது.

“அடியே… உன்னோட மருமகன் கோவணம் கட்டுன அழகைப் பாருங்களேன். துணிக்குள்ள அடங்காம ஏதோ ஒண்ணு எட்டிப் பார்க்குதே… அது என்ன அக்ரிகல்சர் படிப்புல சொல்லிக் கொடுத்த புது விதையா?” என்று ஒருத்தி இரட்டை அர்த்தத்தில் கேட்க, அத்தை முகம் சிவந்து சிரித்தாள். “போங்கடி… பையனைப் போட்டு இப்போவே இப்படி வறுத்தெடுக்காதீங்க,” என்று அத்தை என்னை சமாதானப்படுத்த முயன்றாலும், அவள் கண்களிலும் ஒரு பெருமிதம் தெரிந்தது.

வேலை மீண்டும் தொடங்கியது. ஆனால் இப்போது சூழலே மாறியிருந்தது. வெயிலின் தாக்கம் தாங்க முடியாமல், அத்தையின் தோழிகள் அனைவரும் தங்கள் மாராப்புச் சேலையை முற்றிலுமாக எடுத்து இடுப்பில் சுற்றித் கட்டிக் கொண்டனர். இப்போது அவர்கள் வெறும் ஜாக்கெட் மற்றும் பாவாடையுடன், எந்தவித மறைப்பும் இன்றி எதார்த்தமாகத் தெரிந்தனர்.

அவர்கள் குனிந்து நாற்று நடும்போது, வியர்வையில் நனைந்த ஜாக்கெட் உடலோடு ஒட்டிக் கிடந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவர்கள் கைகளை அசைத்து நாற்றை நடும்போதும், அவர்களின் முலைகள் தாளத்திற்கேற்ப குலுங்குவதும், சேறு தெளித்த அந்த உடம்பும் என் கண்ணுக்கு ஒரு காவியமாகத் தெரிந்தது.

நான் நாற்றுக் கட்டுகளைத் தூக்கிக் கொண்டு சேற்றுக்குள் இறங்கிய போது, சேறு என் கால்களிலும், தொடைகளிலும், மெல்ல என் கோவணத்தின் ஓரங்களிலும் ஒட்டிக் கொண்டது. ஈரமான சேறு என் உடலில் படும்போது ஏற்பட்ட ஜில்லிப்பும், பெண்களின் அந்த மேலாடையற்ற தோற்றமும் எனக்குள் பெரும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தின.

கோவணத்திற்குள் இருந்த என் தடி, அத்தையின் தோழிகள் ஒவ்வொரு முறை என்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கும்போதும் மேலும் விடைத்துக் கொண்டது. துணியின் வழியே அது புடைத்துக் கொண்டு நிற்பதை அவர்கள் கவனித்துவிட்டார்கள் என்பது அவர்களின் கேலிப் பேச்சில் புரிந்தது.

“ஏன் தம்பி… நாத்து நடும்போது இப்படி விறைப்பா இருந்தா குனிய முடியுமா? கொஞ்சம் தண்ணியத் தெளிச்சு அதைக் குளிர்ச்சி பண்ணுடா!” என்று ஒருத்தி சிரித்தபடியே என் மீது சேற்றை வாரி இறைத்தாள்.

என் உடல் முழுவதும் ஆங்காங்கே சேறு படிந்து, வியர்வை வழிய, அந்தப் பெண்களின் வளைவுகளையும் குலுக்கல்களையும் ரசித்துக் கொண்டே நான் வேலை செய்த அந்த மதியத் தருணம், எந்த ஒரு ஏசி அறையிலும் கிடைக்காத ஒரு சுகமான அனுபவமாக எனக்குள் பதிந்தது.

மணி நான்கைத் தாண்டியிருந்தது. வெயிலின் தாக்கம் குறைந்து இதமான காற்று வீசத் தொடங்கியது. “சரிடி… மீதி இருக்கிறதை மாரியும் மதனும் பார்த்துப்பாங்க, நாங்க கிளம்புறோம்,” என்று சொல்லிவிட்டு அத்தையின் தோழிகள் விடைபெற்றனர். போகும்போது கூட, “மதனா… இன்னைக்கு ராத்திரி தூக்கம் வருமா, இல்ல கோவணம் கட்டுன ஞாபகமே இருக்குமா?” என்று ஒரு அத்தை தோழி கிண்டலாகக் கேட்டுவிட்டுச் சிரித்துக் கொண்டே சென்றாள்.

இப்போது அந்தப் பெரிய வயலில் நானும் அத்தையும் மட்டுமே. மீதமிருந்த நாற்றுகளை நடுவதற்காக இருவரும் சேற்றில் இறங்கினோம். அத்தை தன் சேலையை இன்னும் நன்றாகத் தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு குனிந்து வேலை செய்ய, நான் அவளுக்கு உதவியாக நாற்றுகளை எடுத்துக் கொடுத்தபடி இருந்தேன்.

அப்போது, தூரத்தில் சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது. நிமிர்ந்து பார்த்தால், அத்தை மகள்கள் இருவரும் கைகளில் காபி தூக்குகளுடன் வரப்பில் வந்து கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் அருகில் வரும் வரை நான் கவனிக்கவில்லை. ஆனால், என்னை இந்தக் கோவணக் கோலத்தில் பார்த்ததும் அவர்கள் அப்படியே சிலையாக நின்றுவிட்டனர்.

“அடியேய்… இது நம்ம மதனா? இல்ல வேற யாராவது ஊர்க்காரப் பயலா?” என்று காமினி ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரியக் கேட்டாள்.

பாமினி என் உடலை மேலிருந்து கீழ் வரை ஒருவிதப் புதுப் பார்வையோடு ரசித்தாள். “சிட்டிப் பையன் இப்போ அசல் கிராமத்து காளையா மாறிட்டான் போல அக்கா! இந்தத் தோளு, இந்த உடம்பு… கோவணம் அவனுக்கு அம்புட்டு அழகா இருக்கு,” என்று அவள் வெளிப்படையாகவே வர்ணிக்க, எனக்குக் கூச்சத்தில் முகம் சிவந்தது.

இருவரும் சேற்று வரப்பில் அமர்ந்து கொண்டு என்னைக் கலாய்க்கத் தொடங்கினர். “என்ன மதன்… அக்ரிகல்சர் காலேஜ்ல இப்படித்தான் டிரஸ் பண்ணச் சொல்லிக் கொடுப்பாங்களா? இல்ல எங்க அம்மா உன்னை இப்படி மாத்திட்டாளா?” என்று காமினி கேட்க, அத்தை சிரித்துக் கொண்டே, “அவனுக்கு அதுதாண்டி வசதியா இருக்குன்னு சொன்னான்,” என்று வக்காலத்து வாங்கினாள்.

“ஆமா ஆமா… வசதிதான்! ஆனா அந்தப் புடைப்பைப் பார்த்தா அந்தத் துணி பாவம்னு தோணுது,” என்று பாமினி என் கோவணத்தின் வழியே துருத்திக் கொண்டிருந்த என் ஆண்மையைப் பார்த்துச் சுட்டிக்காட்ட, அங்கிருந்த சூழலே சூடானது.

நான் அவர்களின் கிண்டலில் இருந்து தப்பிக்க, இன்னும் வேகமாக வேலை செய்யத் தொடங்கினேன். குனிந்து நிமிர்ந்து நாற்று நடும்போது, சேற்றில் கால் சிக்கித் தடுமாறினேன். அத்தை அவசரமாகக் கட்டியிருந்த அந்தக் கோவணம், சேற்றின் ஈரத்தாலும் என் வேகமான அசைவுகளாலும் மெல்லத் தளர்ந்திருந்தது எனக்குத் தெரியவில்லை.

ஒரு கட்டத்தில், நான் ஒரு பெரிய நாற்றுக் கட்டை எடுக்கக் குனிந்தபோது, இடுப்பில் இருந்த முடிச்சு மெல்லச் சரிந்து கோவணம் முற்றிலும் அவிழ்ந்து சேற்றுக்குள் விழுந்தது. ஆனால், வேலையின் மும்முரத்தில் நான் அதை உணரவே இல்லை.

முற்றிலும் நிர்வாணமாக, என் பின்னழகு அப்பட்டமாகத் தெரிய நான் குனிந்து வேலை செய்வதைக் கண்ட அத்தை மகள்கள் இருவரும் ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியில் உறைந்து, பின் வாயைப் பொத்திக் கொண்டு சிரித்தனர். அத்தை அதைப் பார்த்துவிட்டு, “அடேய் மதனு … நில்லுடா!” என்று கத்தினாள்.

அந்த நடு வயலில், மாலை நேரத்துச் சூரியன் மெல்ல மறைந்து கொண்டிருந்த வேளையில், நான் முற்றிலும் நிர்வாணமாக நின்ற அந்தத் தருணம் என் வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத ஒன்று. அத்தை கத்திய பிறகுதான், என் இடுப்பில் இருந்த அந்த மெல்லிய பாரம் குறைந்திருப்பதை நான் உணர்ந்தேன். சட்டென்று கீழே குனிந்து பார்த்தபோது, அத்தை எனக்கு ஆசையாகக் கட்டிவிட்ட கோவணம் சேற்றுக்குள் ஒரு பாம்பைப் போலச் சுருண்டு கிடந்தது.

“ஐயோ!” என்று வாய்விட்டுக் கத்தியபடி, கையில் இருந்த நாற்றுக் கட்டுகளை அப்படியே சேற்றில் போட்டேன். என் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்னல் தாக்கியது போன்ற உணர்வு. அத்தை மகள்கள் இருவரும் சில அடி தூரத்தில்தான் நின்றிருந்தார்கள். அவர்களின் கண்கள் அப்பட்டமாக என் மீது படிந்திருப்பதை உணர்ந்தபோது, எனக்குப் பூமி பிளக்காதா, அதற்குள் ஒளிந்து கொள்ள மாட்டோமா என்று தோன்றியது.

உடனடியாக என் இரு கைகளையும் வைத்து என் ஆண்மையை மறைக்க முயன்றேன். ஆனால், மதியத்திலிருந்து அந்தப் பெண்களின் கிண்டல் பேச்சுகளாலும், அந்தச் சூழலாலும் விடைத்து நின்ற என் தடி, என் உள்ளங்கைகளுக்குள் அடங்க மறுத்தது. விரல்களுக்கு இடையேயும், கைகளின் ஓரங்களிலும் அது துருத்திக் கொண்டு நின்றது.

நான் பதற்றத்தில் தவிப்பதைக் கண்டு அத்தை மகள்கள் இருவரும் வாய் விட்டு சிரித்தனர்.

காமினி “ஏன்டா மதன்… இவ்வளவு நேரம் ‘விவசாயம்’ பண்ணிட்டு இப்போ எதுக்குடா மறைக்கிற? அத்தை கத்துற வரைக்கும் உனக்குத் தெரியவே இல்லையா?” என்று முகத்தைச் சிவக்க வைத்துக்கொண்டு கேட்டாள்.

பாமினி அவளது பார்வை மட்டும் என் கைகளையும் மீறித் தெரிந்த விரைத்த குஞ்சுமணி மீதுதான் நிலைத்திருந்தது. “அக்கா… சிட்டிப் பையன் ரொம்ப ‘ஸ்ட்ராங்’தான் போல! கைக்குள்ள கூட அடங்க மாட்டேங்குதே,” என்று அவள் குறும்பாகச் சொல்ல, என் காது மடல்கள் கூட வெட்கத்தில் சூடாகிப் போயின.

அத்தை மட்டும் பதறாமல், “அடப் போங்கடி… பையனைப் போட்டு இப்படிப் படுத்தாதீங்க. மதன்… இங்க வாடா, இப்படி வந்து வரப்புல உட்காரு,” என்று சொல்லிக்கொண்டே சேற்றுக்குள் கிடந்த அந்தத் துணியை எடுத்தாள்.

நான் கைகளால் மறைத்தபடியே, கால்களைச் சேர்த்துக் கொண்டு குறுகிப் போய் அவளிடம் சென்றேன். அந்த திறந்தவெளியில், அத்தை மற்றும் இரு அக்காக்களுக்கு முன்னால் நான் நிர்வாணமாக நின்றது என் வெட்கத்திற்க்கும கூச்சத்திற்கும் இடையிலான ஒரு விசித்திரமான போராட்டமாக இருந்தது. என் உடல் முழுவதும் வழிந்த வியர்வையும், ஆங்காங்கே ஒட்டியிருந்த சேறும் அந்த மாலையில் ஒரு விதமான காம உணர்வையும், என் மனதுக்குள் விதைத்தது.

“கையை எடுடா… அப்போதானே இதைக் கழுவிட்டு மறுபடியும் கட்ட முடியும்,” என்று அத்தை அதிகாரமாகச் சொன்னபோது, நான் வேறு வழியின்றி மெல்லக் கைகளை எடுத்தேன். அந்த ஒரு நொடி, என் முழு வளர்ச்சியடைந்த அந்த உறுப்பு அவர்கள் மூவர் முன்னிலையிலும் விடைத்து நின்றது. அவர்கள் மூவரின் கண்களிலும் தெரிந்த அந்த வியப்பும், ரசனையும் எனக்குள் ஒருவிதமான பெருமிதத்தையும், அதே சமயம் அடக்க முடியாத கூச்சத்தையும் தந்தது.

நான் நிமிர்ந்து பார்க்க, அங்கே அத்தை மகள்கள் இருவரும் முகம் சிவக்க என் நிர்வாணத்தை ரசித்துக் கொண்டே சிரிப்பதைக் கண்டு, நான் அப்படியே உறைந்து போனேன்.

மாலை நேரத்துச் சிவந்த அந்தி வெளிச்சத்தில், என் விறைத்த குஞ்சு மணி துடிப்புடன் நின்றது. அத்தை மற்றும் அவளது மகள்களுக்கு முன்னாள் எந்த ஒரு மறைப்பும் இன்றி அம்மணமாக நின்றேன். எனது விரைத்த தடி அவர்களுக்கு முன்னால் ஆடி கொண்டிருந்தது..

அத்தை குனிந்து, துணியின் ஒரு முனையை என் கால்களுக்கு இடையே கொடுத்து இழுத்தாள். அப்போது என் தடி துணிக்குள் அடங்காமல் அடம் பிடிக்க, அத்தை சற்றும் தயக்கமின்றித் தன் மென்மையான உள்ளங்கையால் அதை அப்படியே பற்றிப் பிடித்து, துணிக்குள் அழுத்தித் தள்ளினாள்.

அவளது கைச்சூடு என் மீது பட்டதும் நான் ஜிவ்வென்று ஒரு அதிர்வை உணர்ந்தேன். இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அத்தை மகள்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டனர்.

“அக்கா… அம்மா எவ்வளவு லாவகமா பிடிச்சு உள்ள தள்ளுறாங்க பாரு! அதுக்குத்தான் அம்மாவுக்கு அவ்வளவு எக்ஸ்பீரியன்ஸ் போல,” என்று பாமினி சொல்ல, காமினி “ஆமாடி… பாவம் மதன், அம்மா கையில மாட்டிட்டு முழிக்கிறான் பாரு,” என்று கண்ணடித்தாள். என் தடி அத்தையின் பிடிக்குள் ஒரு நிமிடம் துடித்து அடங்கியதை அவர்கள் இருவரும் ரசித்துக்கொண்டே கேலி செய்தனர்.

அத்தை கோவணத்தை இறுக்கிக் கட்டிவிட்டு, “நேரமாச்சுடா… நான் போய் பால் கறக்கணும். மதன் , இன்னும் கொஞ்சம் தான் நாத்து இருக்கு, அதை நட்டுட்டு வந்துடு. உனக்குத் துணையா இவங்க ரெண்டு பேரும் இங்கயே இருக்கட்டும்,” என்று சொல்லிவிட்டு விறுவிறுவென வீட்டுக்குக் கிளம்பினாள்.

அத்தை மறைந்ததும், அந்தப் பெரிய வயலில் நானும் அந்த இரு அழகிகளும் மட்டுமே. அவர்கள் இருவரும் வரப்பில் அமர்ந்து கொண்டு, கால்களை ஆட்டியபடி என்னையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

“என்ன மதன்… அம்மா இருக்கும்போது ரொம்ப அடக்கமா இருந்த மாதிரி தெரிஞ்சது? இப்போ என்ன இப்படித் துடிக்குது?” என்று பாமினி எழுந்து வந்து, சேற்றுக்குள் இறங்கி என் அருகே வந்தாள்.

காமினி வரப்பிலிருந்தே, “மதன் … நீ அக்ரிகல்சர் படிக்கிறவன் தானே? செடிக்குத் தண்ணி ஊத்துற மாதிரி, உன் கோவணம் நனையாம பார்த்துக்கோ… ஏன்னா அது மறுபடியும் அவிழ்ந்தா, இப்போ அம்மா இல்ல கட்டி விட,” என்று கிண்டலாகச் சொன்னாள்.

பாமினி என் அருகே வந்து, நான் நட்டுக்கொண்டிருந்த நாற்றுகளைப் பறித்து என் மீது வீசினாள். “ஏன் மதன்… கோவணம் ரொம்ப டைட்டா இருக்கோ? பேசாம அத்தை கட்டும்போது கையைத் தடுத்திருக்கலாமே,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, என் இடுப்புப் பகுதியில் இருந்த அந்தத் துணியைத் தொடுவது போல வந்து சீண்டினாள்.

அவள் என் அருகில் வரும்போது அவள் உடம்பிலிருந்து வீசிய அந்த மல்லிகைப் பூ மற்றும் வேர்வை கலந்த மணம் எனக்குள் ஒரு போதையை ஏற்றியது. கோவணத்திற்குள் என் ஆண்மை மேலும் விடைக்க, அந்தத் துணி ஏறத்தாழக் கிழிந்துவிடுவது போலப் புடைத்துக் கொண்டது.

“பாருக்கா… இவன் வாயால ஒண்ணுமே பேச மாட்டேங்குறான், ஆனா இவன் குஞ்சி மட்டும் பதில் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கு!” என்று பாமினி வாய்விட்டுச் சிரிக்க, அந்த அமைதியான மாலை நேரத்து வயல்வெளி அவர்களின் கேலிப் பேச்சாலும், என் இளமைத் தவிப்பாலும் ஒரு மாயா உலகமாக மாறியது.

“என்ன மதன்… அத்தை கட்டிக் கொடுத்தது ரொம்பப் பத்திரமா இருக்கோ?” என்று கேட்டபடியே, அவன் சற்றும் எதிர்பார்க்காத நேரத்தில், இடுப்பில் இருந்த அந்த முடிச்சை ஒற்றை இழுப்பில் உருவினாள். மதன் நிலைதடுமாறிப் போவதற்குள், ஈரமான அந்தத் துணி அவள் கையில் இருந்தது.

“ஐயோ… அக்கா! என்ன பண்றீங்க? கொடுங்க அக்கா!” என்று மதன் பதறியபடி தன் கைகளால் மறைக்க முயன்றான். ஆனால் பாமினி அந்தத் துணியை உயரத் தூக்கிக் காட்டிக்கொண்டு வரப்பிற்கு ஓடினாள்.

“இப்போ எதுக்குடா மறைக்கிற? இப்பதானே அம்மா முன்னாடி எல்லாம் தெரிஞ்சுது? அப்படியே நட்டு முடி… அப்புறம் தர்றோம்,” என்று காமினி வரப்பில் நின்றபடி கலகலவெனச் சிரித்தாள்.

மதனுக்கு ஒரு பக்கம் அதிர்ச்சி, இன்னொரு பக்கம் கடுமையான கோபம் வந்தாலும், அந்த இரு பெண்களின் குறும்புத்தனமான அதிகாரத்திற்கு முன்னால் அவனால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. “ப்ளீஸ் அக்கா… யாராவது வந்துடப் போறாங்க, கொடுங்கக்கா… என்னால இப்படி இருக்க முடியாது,” என்று கெஞ்சினான்.

“யாரும் வரமாட்டாங்கடா… இந்த 20 ஏக்கர்ல இப்போ நாம மட்டும் தான். ஒழுங்கா மீதி இருக்கிற நாத்தை நட்டு முடி, அப்போதான் துணி கிடைக்கும்,” என்று பாமினி கட்டளையிட்டாள்.

வேறு வழியின்றி, நான் முற்றிலும் நிர்வாணமாக அந்தச் சேற்று வயலில் மீண்டும் குனிந்து வேலை செய்யத் தொடங்கினேன். நான் ஒவ்வொரு முறை குனிந்து நிமிர்ந்து நாற்றுகளை நடும்போதும், எனது கட்டுக்கோப்பான உடலும், அந்தி வெளிச்சத்தில் மின்னிய எனது ஆண்மையும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

நான் வேலை செய்யும் அழகை அந்த இரு அழகிகளும் கண்கொட்டாமல் ரசித்தனர்.

காமினி: “பாருடி… கோவணம் இல்லாம இவன் குனிஞ்சு வேலை செய்யும்போதுதான் நிஜமான இயற்கை விவசாயி மாதிரி இருக்கான்!”

பாமினி: “ஆமாக்கா… ஆனா அந்த ‘நாத்து’ மட்டும் ஏன் இவ்வளவு துடிக்குது? காத்துல ஆடுற அழகைப் பாரேன்,” என்று என் விரைத்த தடியை சுட்டிக்காட்டி கேலி செய்தாள்.

நான் கூச்சத்தில் நெளிந்தாலும், எனது உடல் அவர்களின் பேச்சால் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சிக்கு உள்ளானது. காற்றில் ஆடிக்கொண்டிருந்த எனது விரைத்த தடி, எனது தவிப்பை அந்தப் பெண்களுக்குப் பறைசாற்றியது.

“மதன் … ரொம்ப வேகமா நடாதடா… அப்புறம் அந்த அதிர்வுல அது இன்னும் பெருசாகிடும்!” என்று பாமினி அருகில் வந்து அவன் முதுகில் மெல்லத் தட்ட, மதன் அப்படியே உறைந்து போய் நின்றான். அந்த மாலை நேரத்தில், ஆடையின்றி, இரு பெண்களின் கேலிக்கு நடுவே நான் செய்த அந்த விவசாயம் எனது வாழ்நாளின் மறக்க முடியாத உணர்ச்சிப்பூர்வமான தருணமாக மாறியது.

வேலை ஒருவழியாக முடிந்தது. ஆனால், அந்த இரு அழகிகளும் என் கோவணத்தைத் திருப்பித் தருவதாக இல்லை. “அப்படியே வாடா… தோட்டத்து கிணத்துல போய் குளிச்சிட்டு அப்புறம் துணியைத் தர்றோம்,” என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் முன்னால் நடக்க, நான் வேறு வழியின்றி அந்த மாலை நேரத்து இருளில் என் நிர்வாணத்தை கைகளால் மறைத்தபடி அவர்கள் பின்னால் ஓடினேன்.

தோட்டத்து கிணற்றடிக்கு வந்ததும் நான் கண்ட காட்சி என் ரத்த அழுத்தத்தை எகிற வைத்தது. “என்ன மதன்… உனக்கு மட்டும் தான் டிரஸ்ஸை கழட்டத் தெரியுமா? எங்களுக்கும் தான் வெயிலா இருக்கு,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, இருவரும் தங்கள் ஜாக்கெட்டுகளைக் கழற்றி எறிந்தனர்.

அவர்கள் அணிந்திருந்த வெள்ளை நிறப் பாவாடைகளை மட்டும் அவிழ்த்து, மார்புக்கு மேலே தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டார்கள். ஜாக்கெட் இல்லாத அந்தத் தோற்றத்தில், பாவாடையின் முடிச்சுக்கு மேலே அவர்களின் தோள்களும், அந்த இளஞ்சிகப்பு நிறக் கழுத்துகளும் மின்னின. பாவாடை மார்பின் மீது இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்ததால், அவர்களின் பாதி முலைகள் மேலே துருத்திக்கொண்டு தெரிந்தன. குளிர்ச்சியான காற்று பட்டதில், அந்தப் மெல்லிய துணிக்கு அடியிலிருந்த அவர்களின் காம்புகள் விரைத்துக்கொண்டு பாவாடையை முட்டி நின்றன.

பாமினி கிணற்றிலிருந்து ஒரு வாளித் தண்ணீரை எடுத்துத் தன் மீது ஊற்றிக்கொண்டாள். அவள் அணிந்திருந்தது மெல்லிய வெள்ளை நிறப் பாவாடை என்பதால், தண்ணீர் பட்ட அடுத்த நொடியே அது ஒரு கண்ணாடித் திரை போல மாறியது.

துணி நனைந்து அவளது உடலோடு அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டது. அவளது தொப்புள் குழி, இடுப்பின் வளைவுகள் என அனைத்தும் அப்பட்டமாகத் தெரியத் தொடங்கின. அவளது மார்பகங்களின் காம்புகள் அந்த ஈரமான துணியைத் துளைத்துக்கொண்டு வெளியே தெரிவதைக் கண்டபோது, என் இதயத்துடிப்பு நின்றது போல இருந்தது.

நிர்வாணமாக நின்றிருந்த என் தடி, இந்தத் தரிசனத்தைக் கண்டதும் கட்டுக்கடங்காமல் விடைத்துக்கொண்டு நின்றது. “என்ன மதன்… இங்க பாரு, சின்னவளைப் பார்த்ததும் உன்னோட ஏர்களப்பை வேலைய மறுபடியும் ஆரம்பிச்சிடுச்சு போல!” என்று பெரியவள் சிரித்தபடி என் அருகில் வந்தாள்.

அவளும் ஒரு வாளித் தண்ணீரை என் மீது ஊற்றினாள். குளிர்ந்த தண்ணீர் என் உடலில் பட்டாலும், எனக்குள் கனல் தகித்தது. “மதனு… சோப்புப் போடட்டுமா?” என்று கேட்டபடி சின்னவள் என் பின்னால் வந்து, தன் ஈரமான உடம்பால் என் முதுகில் உரசியபடி சோப்புப் போடத் தொடங்கினாள்.

அவளது அந்த ஈரமான பாவாடை என் உடலில் பட்ட இடமெல்லாம் தீயாய் சுட்டது. அவளது முலைகள் என் முதுகில் அழுந்துவதை நான் உணர்ந்தபோது, என் தடி துடிப்புடன் எழும்பியது. “அக்கா… ப்ளீஸ், இப்படியே பண்ணிட்டு இருந்தா நான் என்ன பண்ணுவேன்னு எனக்கே தெரியாது,” என்று நான் தழுதழுத்த குரலில் கெஞ்சினேன்.

“என்ன பண்ணுவ? பண்ணுடா பார்க்கலாம்!” என்று சொல்லிவிட்டு, பெரியவள் என் முன்னால் வந்து அமர்ந்து, என் கால்களில் ஒட்டியிருந்த சேற்றைத் துடைப்பது போலத் தன் கைகளால் என் விரைத்த தடியின் அருகில் தீண்டினாள். அந்த ஈரமான கிணற்றடியில், வெள்ளை நிறத் துணியில் தேவதைகள் போல மின்னிய அவர்களின் அழகும், என் கட்டுப்பாட்டை மீறித் துடித்த என் ஆண்மையும் அந்த இரவை ஒரு காமக் காவியமாக மாற்றிக் கொண்டிருந்தது.

கிணற்றடியில் நடந்த அந்த ஈரமான விளையாட்டு என் கட்டுப்பாட்டை முற்றிலுமாகச் சிதைத்தது. ஒரு பக்கம் பாமினி என் முதுகில் உரசித் தேய்க்க, மறுபக்கம் காமினி என் காலடியில் அமர்ந்து ஈரமான கைகளால் என் தொடைகளைத் வருடிக்கொண்டிருந்தாள்.

அந்தச் சூழலும், ஜாக்கெட் இல்லாமல் அவர்கள் முலைகளுக்கு மேல் கட்டியிருந்த அந்த ஈரமான வெள்ளை பாவாடையும் எனக்குள் ஒரு காட்டுத்தீயை மூட்டியிருந்தது. தண்ணீர் பட்ட அந்தப் பாவாடை வழியாகத் தெரிந்த அவர்களின் உடலமைப்பும், துருத்திக் கொண்டு தெரிந்த காம்புகளும் என் கண்களை மயக்கின.

பாமினி குனிந்து என் கழுத்துப் பகுதியைத் தேய்க்கும்போது, அவளது அந்த ஈரமான முலைகள் என் முதுகில் அழுத்தமாகப் பதிந்தன. “என்ன மதன்… உடம்பெல்லாம் இப்படி அனலா கொதிக்குது? தண்ணி ஊத்துனாலும் குறைய மாட்டேங்குதே,” என்று அவள் என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள். அவளது மூச்சுக்காற்று என் தோள்களில் பட்டபோது என் உடல் ஒருமுறை பலமாக அதிர்ந்தது.

அதே சமயம், கீழே இருந்த காமினி என் தொடைகளில் ஒட்டியிருந்த சேற்றை வழிப்பதாகச் சொல்லி, தன் மென்மையான விரல்களால் என் விரைத்து நின்ற தடியின் அடிப்பகுதியை மெல்லத் தீண்டினாள். அந்தத் தீண்டல் என் உடலில் மின்னல் வேகத்தில் ஒரு கிளர்ச்சியைப் பாய்ச்சியது. “அக்கா… வேணாம்… விட்ருங்க…” என்று நான் கெஞ்சினேன், ஆனால் என் குரலில் உறுதி இல்லை, தவிப்புதான் இருந்தது.

அவர்கள் இருவரும் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு செய்த அந்தத் தீண்டல்கள், என் இருபது வயது உடம்பைத் தாங்க முடியாத ஒரு நிலைக்குக் கொண்டு சென்றன. என் ஆண்மை இப்போது ஒரு இரும்புத் தடியைப் போலக் கல்லைப் போல் மாறியிருந்தது. பாமினி என் முன்னால் வந்து, என் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு, “ஏன்டா… இப்படித் துடிக்கிற? நாங்கதானே இருக்கோம்,” என்று என் கண்களை உற்றுப் பார்த்தாள்.

அவளது ஈரமான வெள்ளை பாவாடை என் விரைத்த தடியின் மீது உரசியது. அந்த மெல்லிய துணியின் உரசல் என் உச்சகட்ட உணர்ச்சியைத் தூண்டியது. என் அடிவயிற்றில் இருந்து ஒரு வேகம் மேலெழும்பியது. என் கண்கள் சொருகின, கால்கள் தள்ளாடின. இருவரின் கூட்டுத் தீண்டலும், அந்த அந்தரங்கத் தருணமும் என்னை ஒரு கனவு உலகிற்கு அழைத்துச் சென்றன.

ஒரு கட்டத்தில், காமினி தன் உள்ளங்கையால் என் ஆண்மையை முழுவதுமாகப் பற்றி ஒரு மெல்லிய அழுத்தம் கொடுக்க, என்னால் அதற்கு மேல் தாங்க முடியவில்லை. என் உடலில் இருந்த அத்தனை நரம்புகளும் ஒரே நேரத்தில் புடைத்தன. ஒரு வினாடி உலகம் அப்படியே நின்றது போன்ற உணர்வு.

என் இருபது வயது வீரியம், அந்த ஈரமான கிணற்றடியில், அந்த இரு அழகிகளின் முன்னிலையில் சீறிப் பாய்ந்தது. என் உடல் முழுவதும் ஒரு தளர்ச்சி பரவியது. என் கைகள் தானாகச் சின்னவளின் தோள்களைப் பற்றிக்கொள்ள, நான் நீண்ட மூச்சை இழுத்துவிட்டுத் தலைசாய்த்தேன்.

அவர்கள் இருவரும் சிரித்துக்கொண்டே என்னைப் பார்த்தனர். “அடடா… நம்ம அக்ரிகல்சர் மாணவன் வயல்ல வேலை செய்றதுக்கு முன்னாடியே இங்க வேலையை முடிச்சுட்டாரே!” என்று பாமினி என் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள். என் நிர்வாணமும், என் பலவீனமும் அவர்களுக்கு ஒரு ரசனையான விளையாட்டாக இருந்தது.

கிணற்றடியில் அந்த உச்சகட்டத் தவிப்பு தணிந்த பிறகு, என் உடல் ஒருவிதமான மென்மையான தளர்ச்சிக்கு உள்ளானது. அந்த இரு அழகிகளின் முன்னிலையில் என் வீரியம் அடங்கியிருந்தாலும், கூச்சம் இன்னும் என்னை விட்டுப் போகவில்லை.

“சரி சரி… ரொம்ப அசந்துட்டான் போல நம்ம தம்பி. சீக்கிரம் கிளம்புங்கடி, அத்தை தேடுவாங்க,” என்று காமினி சொல்ல, பாமினி சிரித்துக்கொண்டே என் கோவணத்தைத் தூக்கிக் கொடுத்தாள். இப்போது அதை வாங்கும் போது எனக்குப் பழைய தயக்கம் இல்லை. அவர்கள் இருவரும் என் உடம்பின் அணு அணுவையும் பார்த்துவிட்டார்கள் என்ற எண்ணம் எனக்குள் ஒரு புதுவிதமான நெருக்கத்தைத் தந்திருந்தது.

ஈரமான உடலோடு, கோவணத்தை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு நான் முன்னே நடக்க, பின்னால் அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஜாக்கெட்டுகளை கைகளில் பிடித்துக்கொண்டு, அந்த ஈரமான வெள்ளை பாவாடையுடனேயே நடக்கத் தொடங்கினர்.

தோட்டத்துப் பாதையில் இருள் மெல்லக் கவியத் தொடங்கியிருந்தது. தென்னை மரங்களின் நிழல்கள் நீண்டுகிடக்க, வண்டுகளின் ரீங்காரம் மட்டுமே கேட்டது. அமைதியாக நடந்துகொண்டிருந்த போது, பாமினி என் அருகில் வந்து என் கையைப் பிணைத்துக்கொண்டாள்.

“ஏன் மதன்… ரொம்ப அமைதியாயிட்ட? நாங்க பண்ணது தப்போன்னு நினைக்கிறியா?” என்று அவள் மெல்லிய குரலில் கேட்டாள். அவளது ஈரமான தோள் என் கையில் உரசியபோது, இழந்த வீரியம் மீண்டும் மெல்லத் துளிர்க்கத் தொடங்கியது.

“இல்ல அக்கா… ஒரு மாதிரி புதுசா இருக்கு. இதுவரைக்கும் இப்படி ஒரு அனுபவம் எனக்குக் கிடைச்சது இல்ல,” என்று நான் உண்மையைச் சொன்னேன்.

காமினி மறுபக்கம் வந்து, “இது வெறும் ஆரம்பம் தான் மதன் … இன்னும் இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள நீ உண்மையான விவசாயியா மாறணும்னா, நாங்க நிறைய சொல்லித்தர வேண்டியிருக்கு,” என்று என் காதோரம் குறும்புடன் சொன்னாள்.

அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே நான் அந்த இருட்டில் நடந்து சென்றபோது, என் குடும்ப உறவுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு இனம் புரியாத பந்தம் உருவானதை உணர்ந்தேன். ஒரு மாணவனாக வந்த நான், அந்த ஒரு நாளில் ஒரு ஆணாக மாறிய உணர்வு எனக்குள் இருந்தது.

தூரத்தே அத்தை வீட்டின் விளக்கு வெளிச்சம் தெரிந்தது. “வீட்டுக்குள்ள போகும்போது அமைதியா இருடா. ஆனா நாளைக்குக் காலையில மறுபடியும் வயலுக்குப் போகணும்… அப்போதான் பாக்கி இருக்குற வேலையை முடிக்கலாம்,” என்று பாமினி கண்ணடித்துவிட்டு முன்னே ஓடினாள்.

அத்தை வீட்டு முற்றத்தை நெருங்கும்போது, அந்த மாலை நேரத்து ஈரமும், அக்காக்களின் தீண்டலும், என் நிர்வாணமும் கலந்த அந்த நினைவுகள் என் மனதில் ஒரு இனிய பாரமாக நிலைத்துவிட்டன.

அத்தை வீட்டு முற்றத்திற்குள் நுழைந்தபோது, அத்தை விளக்கேற்றிக் கொண்டிருந்தாள். எங்களை அந்த ஈரமான கோலத்தில் பார்த்ததும் அவளுக்கு விஷயம் புரிந்துவிட்டது. குறிப்பாக, நான் வெறும் கோவணத்துடன், கைகளை மறைத்தபடி கூச்சப்பட்டுக்கொண்டு வருவதையும், பின்னால் என் அத்தை மகள்கள் இருவரும் நனைந்த வெள்ளை பாவாடையுடன் கலகலவெனச் சிரித்துக்கொண்டு வருவதையும் பார்த்ததும் அத்தைக்குச் சிரிப்பு வந்துவிட்டது.

“என்னடா மதன் … வயலுக்குப் போன விவசாயி, இப்போ கிணத்துத் தவளை மாதிரி நனைஞ்சுட்டு வர்ற?” என்று அத்தை கேட்டபோது, அத்தை மகள்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து விசிலடித்தனர்.

“அம்மா… உங்க மருமகன் ரொம்ப சமத்து! கிணத்தடியில தண்ணி ஊத்துனா இவன் உடம்பு அனலா கொதிக்குது,” என்று பாமினி அத்தையிடம் போட்டுக்கொடுக்க, அத்தை என் அருகே வந்து என் தோளைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். “ஆமாடா… உடம்பு சூடாத்தான் இருக்கு. இது அந்தப் பழைய கோவணத்தோட மகிமை,” என்று அவள் கண்ணடித்தாள்.

நான் உள்ளே சென்று என் உடைகளை மாற்ற முயன்றபோது, அத்தை தடுத்து நிறுத்தினாள். “இருடா மதன் … அக்ரிகல்சர் படிக்கிற பையன், மண்ணோட வாசனையையும் இந்த வசதியையும் முழுசா அனுபவிக்கணும். இந்த லீவு முடியற வரைக்கும் வீட்டுக்குள்ளயும் நீ இந்தக் கோவணத்தோடவே இரு. அப்போதான் உனக்கு அந்த இறுக்கமும் சௌகர்யமும் பழகும். எதுக்கும் இருக்கட்டும்னு நான் இன்னும் ரெண்டு வேட்டித் துணி எடுத்து வச்சிருக்கேன்,” என்று அதிரடியாகச் சொன்னாள்.

“அத்தை… அது எப்படி அத்தை? அக்காங்க முன்னாடி…” என்று நான் இழுக்க, அத்தை மகள்களுக்கு அதுதான் ஜாக்பாட் அடித்தது போல இருந்தது.

காமினி உடனே வந்து, “ஆமாம்மா… நீங்க சொல்றதுதான் சரி. அவனுக்கு இதுதான் நல்லா இருக்கு. இப்போவே பாருங்க… அவன் உடம்பு எப்படித் தேக்கு மரம் மாதிரி மின்னுதுன்னு!” என்று என் மார்பைத் தொட்டுத் தடவினாள்.

பாமினி என் காதோரம் வந்து, “அத்தை சொல்லிட்டாங்கல்ல… இனிமே நீ இங்க அம்மணச் சாமிதான்! உனக்கு வேணுங்கிறதை நாங்கதான் பார்த்துப் பார்த்துச் செய்வோம்,” என்று குறும்புடன் சொன்னாள்.

அன்றிரவு சாப்பாட்டு மேசையிலும் அதே கதைதான். நான் கோவணத்துடன் அமர்ந்து சாப்பிட, அத்தை மகள்கள் இருவரும் மாறி மாறி எனக்குப் பரிமாறினர். ஒவ்வொரு முறை அவர்கள் குனிந்து பரிமாறும்போதும், அவர்களின் தளர்ந்த உடைகளும், என் நிர்வாணத் தோற்றமும் அந்தச் சூழலை மீண்டும் சூடாக்கின. அத்தை இதையெல்லாம் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டே, “நல்லா சாப்பிடுடா… நாளைக்கு வயல்ல நிறைய வேலை இருக்கு,” அதுக்கு தெம்பு வேணாமா.

அன்று இரவு அந்தப் பழைய ஓட்டு வீட்டின் திண்ணையில் படுத்திருந்தபோது, புதிதாகக் கட்டிய கோவணத்தால் என் தொடை இடுக்குகளில் ஒருவிதமான எரிச்சலும் அரிப்பும் ஏற்பட்டது. மெல்லிய துணி என்றாலும், நாள் முழுவதும் சேற்றிலும் நீரிலும் ஊறியதால் ஏற்பட்ட அந்த ‘கணவாய்’ அரிப்பை என்னால் தாங்க முடியவில்லை. நான் நெளிந்துகொண்டிருப்பதை அத்தை கவனித்துவிட்டாள்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, “என்னடா மதன் … சிட்டி உடம்புக்கு இந்தக் கோவணம் கொஞ்சம் ஒத்துக்கலையா? விடு… அதுக்குத்தான் இந்த அத்தை இருக்கேன்ல,” என்றாள். உடனே பெரிய அக்காவிடம் ஒரு கிண்ணத்தில் நல்லெண்ணெய் கொடுத்து, “பெரியவளே… இதை எடுத்துட்டுப் போய் மதன் இடுப்புலேயும், தொடை இடுக்குலேயும் நல்லாத் தேய்ச்சு விடு… அப்போதான் நாளைக்கு அவன் வயலுக்கு ஓட முடியும்,” என்று அனுப்பி வைத்தாள்.

காமினி எண்ணெய்க் கிண்ணத்துடன் என் அறைக்குள் நுழைந்தபோது, அவள் கண்களில் ஒருவிதமான மர்மமான சிரிப்பு இருந்தது. இதைத் தெரிந்துகொண்ட சின்னவளும், “நானும் வர்றேன் அக்கா… அவனுக்குத் தேய்க்கத் தெரியாது, நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து செய்வோம்,” என்று அவசர அவசரமாகப் பின்னாடியே வந்தாள்.

“மதன் … அத்தை சொன்னாங்கல்ல, இப்படிப் படுடா,” என்று காமினி சொல்ல, நான் பாயில் மல்லாக்கப் படுத்தேன். பாமினி சற்றும் யோசிக்காமல் என் இடுப்பில் இருந்த கோவணத்தின் முடிச்சை உருவினாள்.

“அக்கா… வேணாம் அக்கா, நானே தேய்ச்சுக்கிறேன்,” என்று நான் பதறினேன். ஆனால் இருவரும் கேட்பதாக இல்லை. அத்தை அங்கே வந்து, “இருடா… இவங்க தேய்க்கட்டும். எண்ணெய் நல்லா ஊறணும்,” என்று சொல்லிக்கொண்டே என் கால்களைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

என் இருபது வயது உடம்பு, அத்தை மற்றும் இரு அக்காக்களின் முன்னிலையில் முழு நிர்வாணமாகக் கிடந்தது. அவர்கள் மூவரின் பார்வையும் என் தடியின் மீது பட, அது ஏற்கனவே அவர்களின் நினைவுகளால் விடைத்துக்கொண்டு நின்றது.

காமினி தன் உள்ளங்கையில் எண்ணெயை எடுத்து, என் அடிவயிற்றிலிருந்து மெல்லத் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். அவளது வழவழப்பான கைகள் என் இடுப்புப் பகுதியில் ஊர்ந்தபோது, குளிர்ச்சியும் சூடும் கலந்த ஒரு உணர்வு என்னைத் தாக்கியது.

பாமினி என் தொடை இடுக்குகளில் எண்ணெயைத் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். அவளது விரல்கள் என் விரைத்த ஆண்மையின் ஓரங்களில் எதார்த்தமாக உரசிச் சென்றன. “பாரும்மா… இவனுக்கு அரிப்பு மட்டும் இல்ல, வேற ஏதோ ‘துடிப்பு’ அதிகமா இருக்கு போல,” என்று பாமினி கண்ணடிக்க, அத்தை சிரித்துக்கொண்டே என் தலையைத் தடவிக்கொடுத்தாள்.

ஒரு கட்டத்தில், காமினி தன் எண்ணெய் பூசிய கைகளால் என் ஆண்மையை முழுவதுமாகப் பிடித்து, “இதுக்கும் கொஞ்சம் எண்ணெய் போடணும், இல்லேன்னா நாளைக்கு இது இன்னும் கஷ்டப்படும்,” என்று சொல்லிக்கொண்டே அதை மெல்ல வருடத் தொடங்கினாள்.

அந்தச் சிறிய அறையில், அத்தையின் முன்னிலையிலேயே என் அக்காக்கள் இருவரும் என் நிர்வாண உடம்பில் எண்ணெயைத் தேய்த்து விளையாடிய அந்தத் தருணம், எனக்குள் உச்சகட்டக் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அவர்களின் பிடிமானமும், எண்ணெய்ப் பசையும், அந்தப் பெண்களின் வாசமும் அந்த இரவை ஒரு மறக்க முடியாத காமக் கவிதையாக மாற்றின.

அத்தை, “சரி, நல்லா ஊறிடுச்சு… பையன் நிம்மதியா தூங்கட்டும், தொந்தரவு பண்ணாதீங்க,” என்று சொல்லிவிட்டு விளக்கின் ஒளியைக் குறைத்துவிட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள். ஆனால், அத்தை மகள்கள் இருவரும் நகருவதாக இல்லை.

அறைக்குள் இப்போது அந்த ஒற்றை மண்ணெண்ணெய் விளக்கின் மங்கலான வெளிச்சம் மட்டும் தான். எண்ணெய்ப் பசையோடு நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்த என் உடல் அந்த வெளிச்சத்தில் ஒரு வெண்கலச் சிலை போல மின்னியது.

காமினி கதவைச் சாத்திவிட்டு வந்து என் தலைமாட்டில் அமர்ந்து கொண்டாள். பாமினி என் காலடியில் அமர்ந்து, இன்னும் என் கால்களை வருடிக்கொண்டிருந்தாள். “என்ன மதன் … அத்தை போனதும் பயம் வந்துடுச்சா? இப்போ எதுக்கு இப்படி நடுங்குற?” என்று பாமினி மெல்லக் கேட்டாள்.

“இல்ல அக்கா… அத்தை முன்னாடி இப்படி அம்மணமா படுத்திருக்கிறது ஒரு மாதிரியா இருக்கு,” என்று நான் உண்மையைச் சொன்னேன்.

“அதுக்கு என்னடா… அம்மாவுக்கு தெரியாததா? அவதான் உன்னை எங்ககிட்ட ஒப்படைச்சிருக்கா,” என்று காமினி குனிந்து என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள். அவளது நீண்ட கூந்தல் என் மார்பில் பட்டு ஒருவித சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் இருவரும் இன்னும் அந்த ஜாக்கெட் இல்லாத, முலைகளுக்கு மேல் கட்டிய பாவாடையோடுதான் இருந்தார்கள். அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் அவர்களின் தோற்றமே ஒரு போதையைத் தந்தது.

பாமினி என் தொடை இடுப்பில் இருந்த எண்ணெயை இன்னும் மென்மையாகத் தடவிக்கொண்டே, “மதன் … நீ சிட்டியில காலேஜ்ல படிக்கும்போது உன்னை யாராவது இப்படிப் பார்த்திருக்காங்களா? இல்ல, உனக்கு யாராவது இப்படிச் செஞ்சிருக்காங்களா?” என்று குறும்பாகக் கேட்டாள்.

“யாரும் இல்ல அக்கா… இதெல்லாம் எனக்குப் புதுசு,” என்றேன்.

“அப்போ… நாங்கதான் உனக்கு முதல் முறையா எல்லாத்தையும் சொல்லித்தரணும் இல்லையா?” என்று காமினி சொல்லிக்கொண்டே, என் மார்பில் படர்ந்திருந்த எண்ணெய் பிசுபிசுப்பைத் தன் விரல்களால் கோலம் போடுவது போல வருடினாள்.

அவர்களின் அருகாமையும், அந்த அறையில் நிலவிய நிசப்தமும், என் உடலில் பூசப்பட்டிருந்த அந்த எண்ணெயும் சேர்ந்து என் ஆண்மையை மீண்டும் ஒரு உச்சகட்டத் துடிப்பிற்கு உள்ளாக்கின. எண்ணெய்ப் பசையால் மின்னிக் கொண்டிருந்த என் தடி, அந்த மங்கலான ஒளியில் மேலும் பெரிதாகத் தெரிந்தது.

“பாருக்கா… அம்மா போனதும் இது இன்னும் வேகமாத் துடிக்குது,” என்று பாமினி தன் விரலால் என் தடியின் முனையை மெல்லத் தட்டினாள்.

“விடுடி… பாவம் தம்பி, இன்னைக்கு வயல்லயே ரொம்ப டயர்ட் ஆயிட்டான். ஆனா, இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள இவன் அக்ரிகல்சர்ல மட்டும் இல்ல… ‘நம்ம வீட்டு’ விவசாயத்துலேயும் கோல்ட் மெடல் வாங்க வைக்கிறது நம்ம பொறுப்பு,” என்று காமினி சொல்லிவிட்டு என் நெற்றியில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள்.

அந்த இரவு, அந்த இரு அழகிகளுக்கும் நடுவே, எந்த ஆடையும் இன்றி, அவர்களின் தீண்டல்களை ரசித்தபடி நான் கழித்த அந்த நிமிடங்கள், என் இருபது வயது வாழ்க்கையின் பொன்னான தருணங்களாக மாறின. நாளை காலை வயலில் என்ன நடக்கப்போகிறது என்ற எதிர்பார்ப்பிலேயே என் கண்கள் மெல்லச் சொருகின.

மறுநாள் காலை, விடியற்காலையின் பனிமூட்டம் கிராமத்தையே போர்த்தியிருந்தது. தூக்கக் கலக்கத்தில் பாயை விட்டு எழுந்த எனக்கு, உடலில் ஆடை ஏதுமில்லை என்பது கூட நினைவில் இல்லை. நேற்று இரவு அத்தை மகள்கள் தேய்த்துவிட்ட எண்ணெய் உடல் முழுவதும் ஊறி, ஒருவித சிலிர்ப்பைத் தந்துகொண்டிருந்தது.

கண்களைக் கசக்கிக் கொண்டே, அப்படியே நிர்வாணமாகத் திண்ணையைத் தாண்டி புழக்கடைப் பக்கம் நடந்தேன். அங்கே கிணற்றடியில் யாரோ குளிக்கும் சத்தம் கேட்டது. தூக்கக் கலக்கத்தில் அது அத்தை மகள்களாக இருக்கும் என்று நினைத்து தள்ளாடி நடந்தேன்.

ஆனால், அங்கே குளித்துக் கொண்டிருந்தது அத்தை!

அத்தை தனது இளஞ்சிவப்பு நிறப் பாவாடையை முலைகளுக்கு மேல் கட்டிக்கொண்டு, ஆவி பறக்கும் சுடுதண்ணீரைத் தன் மீது ஊற்றிக் கொண்டிருந்தாள். தண்ணீர் பட்ட அந்தப் பாவாடை அப்படியே அத்தையின் உடலோடு ஒட்டிக் கொள்ள, அத்தையின் அந்த ஆஜானுபாகுவான உடல்வாகு ஒரு கண்ணாடிச் சிலை போலத் தெரிந்தது. அந்த விடியற்காலை ஒளியில், பாவாடையைத் தாண்டித் தெரிந்த அத்தையின் மார்பகங்களின் திணிவும், அகன்ற இடுப்பும் என் தூக்கத்தை அடியோடு விரட்டியது.

அதே சமயம், விடியற்காலையின் குளிர்ந்த காற்று என் நிர்வாண உடலில் பட்டதும், என் ஆண்மை சட்டென்று விழித்துக்கொண்டது. அந்தத் தடியின் மீது பட்ட பனிக்காற்று ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்ச, அது விறைத்துக் கொண்டு நிமிர்ந்தது. அப்போதுதான் எனக்கு உறைத்தது—நான் அத்தையின் முன்னால் முற்றிலும் நிர்வாணமாக நிற்கிறேன் என்பது.

அத்தை என்னைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியில் “அடேய்!” என்று கத்த, “ஐயோ அத்தை… சாரி அத்தை!” என்று பதறியபடி, கைகளால் என் தடியை மறைக்கக் கூடத் தோன்றாமல், அப்படியே திரும்பி வீட்டுக்குள் ஓடினேன்.

பதற்றத்தில் தலைதெறிக்க ஓடிய நான், வாசலில் எதிரே வந்த காமினியை கவனிக்கவில்லை. அவள் கையில் காபித் தட்டோடு வர, “தொப்”பென்று அவள் மீது மோதி, அவளைக் கட்டிப்பிடித்தபடியே தரையில் விழுந்து உருண்டேன்.

நிர்வாணமாக இருந்த என் உடம்பு, அவளது மென்மையான பாவாடையின் மீது அழுத்தமாகப் பதிய, விழுந்த வேகத்தில் இருவருமே தரையில் புரண்டோம். என் விரைத்த தடி அவளது அடிவயிற்றில் அழுத்தமாக உரச, அவள் “ஆ!” என்று ஒருவித அதிர்ச்சியோடும் கிளர்ச்சியோடும் என்னைப் பார்த்தாள்.

இந்தக் கூத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த பாமினி, வாய்விட்டுச் சிரிக்கத் தொடங்கினாள். “அக்கா… என்னக்கா விடியக்காலையிலேயே மதனை இப்படி ‘அமுக்கிப்’ பிடிச்சிருக்க? அவன்தான் டிரஸ் இல்லாம ஓடி வர்றான்னா, நீயும் அவன்கூடவே உருளுறியே!” என்று கைதட்டிச் சிரித்தாள்.

சத்தம் கேட்டு, கையில் வாளியுடன் பாவாடை நனைந்த கோலத்தில் அத்தை ஓடி வந்தாள். தரையில் நிர்வாணமாகப் காமினி மீது நான் விழுந்து கிடப்பதையும், என் ஆண்மை அவளது இடுப்பில் இடித்துக் கொண்டிருப்பதையும் பார்த்த அத்தை, இடுப்பில் கை வைத்துக்கொண்டு நின்றாள்.

“ஏன்டா மதன் … காலைலேயே வயலுக்குப் போறதுக்கு முன்னாடி இங்கேயே கோதால இறங்கிட்டியா?” என்று அத்தை கேலி செய்ய, என் முகம் தக்காளி போலச் சிவந்தது.

“மதன் … நீ இப்படி அம்மணமா ஓடுறதைப் பார்த்தா, இந்த ஊர்ல இருக்குற பொண்ணுங்க எல்லாம் உன் பின்னாலேயே வயலுக்கு வந்துடுவாங்க போலிருக்கே!” என்று அத்தை கிண்டல் செய்ய, அத்தை மகள்கள் இருவரும் என்னை வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு, “இனிமே இவன் எங்கேயும் ஓட முடியாது!” என்று மீண்டும் சீண்டத் தொடங்கினர்.

காமினி மீது விழுந்து கிடந்த என்னை அத்தை அப்படியே தோளைப் பிடித்துத் தூக்கி நிறுத்தினாள். “விடுங்கடி அவனை… பாவம் பையன் ரொம்பப் பதறிப்போயிட்டான்,” என்று அத்தை சொன்னாலும் அவள் கண்களில் குறும்பு குறையவில்லை. நனைந்த பாவாடையில் அத்தை அருகில் நின்றபோது, அவளது உடம்பிலிருந்து வந்த அந்தச் சுடுதண்ணீர் ஆவியும், சோப்பு வாசனையும் என் விறைத்த தடியை இன்னும் அடங்கவிடாமல் செய்தன.

“மதன் … நீ ஆடை இல்லாம ஓடுனதுல உன் கோவணம் எங்கயோ விழுந்துடுச்சு போல! சரி, இன்னைக்குப் புதுக் கோவணமே கட்டிக்கோ. ஆனா இன்னைக்கு அக்காங்க ரெண்டு பேரும் தான் உன்னைத் தயார் பண்ணணும்,” என்று அத்தை சொல்ல, பாமினி குஷியில் துள்ளினாள்.

காமினி தரையிலிருந்து எழுந்து தன் ஆடையைச் சரிசெய்து கொண்டு, “வாடா மதன் … இன்னைக்கு உன்னை அசல் கிராமத்து ஜமீன்தார் மாதிரி மாத்துறோம்,” என்று என் கையைப் பிடித்து அறைக்குள் இழுத்துச் சென்றாள்.

பாமினி ஒரு புது வெள்ளை வேட்டித் துணியை எடுத்து வந்து, அதை நீளவாக்கில் கிழித்து எனக்கான கோவணத்தைத் தயார் செய்தாள். “மதன் … இன்னைக்கு நாங்க கட்டுறது நேத்து மாதிரி அவிழ்ந்து விழாது… ஏன்னா நாங்க ரொம்ப ‘டைட்டா’ கட்டப்போறோம்,” என்று பாமினி கண்ணடிக்க, என் இதயம் படபடவென அடித்துக்கொண்டது.

காமினி என் முன்னால் மண்டியிட்டு அமர்ந்து, என் கால்களுக்கு இடையே துணியைக் கொடுத்தாள். பாமினி என் பின்னால் நின்று என் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்துக்கொண்டாள். அவர்களின் நெருக்கமான தீண்டலில், என் தடி மீண்டும் விஸ்வரூபம் எடுத்து அவர்கள் மூக்கின் அருகிலேயே துடிக்கத் தொடங்கியது.

“பாருக்கா… இந்த கலப்பை நிக்கிற நிமிர்வைப் பார்த்தா, இன்னைக்கு 20 ஏக்கர் நிலமும் பத்தாது போல இருக்கே!” என்று காமினி அதைத் தன் மென்மையான விரல்களால் வருடி, துணிக்குள் வைத்து இறுக்கிக் கட்டினாள்.

ஒருவழியாகத் தயாராகி வெளியே வந்தபோது, அத்தை எனக்காகக் கம்மங்கூழும், சின்ன வெங்காயமும் தயார் செய்து வைத்திருந்தாள். “நல்லாச் சாப்பிட்டுப் போடா… இன்னைக்குத் தென்னந்தோப்புல கலை எடுக்கிற வேலை இருக்கு. வெயில் ஏறதுக்குள்ள வேலையை ஆரம்பிக்கணும்,” என்றாள் அத்தை.

இன்று வயலுக்கு நானும் இரண்டு அக்காக்களும் மட்டும் தான் சென்றோம் நாங்கள் மூவரும் வயலை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினோம். முன்னே நான் கோவணம் மட்டும் அணிந்து, தோளில் ஒரு துண்டைப் போட்டுக் கொண்டு கம்பீரமாக நடக்க, பின்னால் அத்தை மகள்கள் இருவரும் தங்கள் இடுப்பை ஆட்டி அசைத்து வர்ணனை செய்தபடி வந்தனர்.

“மதன் … முன்னாடி பார்க்கிறப்போ நீ ஒரு விவசாயி மாதிரி இருக்க, ஆனா பின்னாடி பார்க்கிறப்போ…” என்று பாமினி இழுக்க, காமினி “பின்னாடி பார்த்தா நம்ம மதன் ஒரு மன்மதன் மாதிரி இருக்கான்டி!” என்று முடித்தாள்.

தோட்டத்துச் சாலை வழியாக நாங்கள் செல்லும்போது, தென்னை மரங்களிலிருந்து விழுந்த பனித்துளிகள் என் நிர்வாண உடலில் பட்டுத் தெறித்தன. அக்காக்களின் சிரிப்புச் சத்தமும், என் இளமைத் துடிப்பும் அந்த விடியலை ஒரு புதிய உற்சாகத்துடன் வரவேற்றன.

தென்னந்தோப்பிற்குள் நுழைந்தபோது, சூரியன் மெல்லத் தென்னை ஓலைகளுக்கு இடையே எட்டிப்பார்த்துக்கொண்டிருந்தது. அந்தத் தோப்பு முழுவதும் பரவியிருந்த அமைதி, அக்காக்களின் கொலுசுச் சத்தத்தால் கலைந்தது. அத்தை சொன்னது போல, தென்னை மரங்களைச் சுற்றி மண்டிப் போயிருந்த கலைகளை எடுக்கத் தொடங்கினோம்.

தென்னந்தோப்பு என்பது வயல் வெளியை விட அதிக மறைவிடங்கள் கொண்டது. அங்கே நிலவிய நிழலும், குளிர்ந்த காற்றும் ஒருவிதமான ரகசிய உணர்வை ஏற்படுத்தியது. காமினி ஒரு பக்கம் மண்பாரையைக் கொண்டு கிளற, பாமினி என் அருகே அமர்ந்து கலைகளைப் பிடுங்கத் தொடங்கினாள்.

நான் குனிந்து வேலை செய்யும் போது, என் கோவணம் அந்தப் புதுத் துணியின் இறுக்கத்தால் என் ஆண்மையை இன்னும் அழுத்திக் காட்டியது. “என்ன மதன் … தென்னந்தோப்புக்கு வந்ததும் உன் ‘தென்னங்கன்று’ ரொம்ப நிமிர்ந்து நிக்குது?” என்று பாமினி என் தொடை ஓரம் கைவைத்து கிண்டல் செய்தாள்.

நேரம் செல்லச் செல்ல வெயில் ஏற, அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் தாவணி மற்றும் ஜாக்கெட்டை அவிழ்த்து விட்டு வெறும் பாவாடையை மட்டும் மார்புக்கு மேல் ஏற்றி கட்டி கொண்டு கலை பிரித்தார்கள். அவர்கள் குனிந்து வேலை செய்யும்போது, ஜாக்கெட் அணியாத அவர்களின் முதுகும், தோள்களும் வியர்வையில் நனைந்து மினுங்கின.

காமினி மூச்சிரைக்க வேலை செய்துவிட்டு, “அப்பா… என்ன வெயிலு!” என்று சொல்லிக்கொண்டே தன் கைகளால் முலைப் பகுதியில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்தாள். அப்போது அவளது அந்தத் தளர்வான பாவாடை முடிச்சுக்குள்ளே தெரிந்த அந்த எதார்த்தமான அழகு, என் கையில் இருந்த வேலையை மறக்கச் செய்தது.

ஒரு கட்டத்தில், நான் ஒரு பெரிய தென்னை மரத்தின் பின்னால் கலை எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது, பாமினி அங்கே வந்தாள். “மதன் … இங்க ரொம்ப நிழலா இருக்குல்ல?” என்று கேட்டபடியே என் பின்னால் வந்து அணைப்பது போல நின்றாள்.

அவளது ஈரமான முலைகள் என் முதுகில் அழுந்த, நான் அப்படியே ஸ்தம்பித்துப் போனேன். “அக்கா… யாராவது பார்த்திடப் போறாங்க,” என்று நான் முணுமுணுக்க, “யாரும் வரமாட்டாங்கடா… இந்தத் தோப்புக்குள்ள நாம மூணு பேர் தான் இருக்கோம்,” என்று பெரியவளும் அங்கே வந்து சேர்ந்தாள்.

இருவரும் என்னை அந்த மரத்தோடு சேர்த்து வளைத்துக்கொண்டனர். காமினி தன் ஈரமான விரல்களால் என் கோவணத்தின் ஓரத்தைத் தடவ, பாமினி என் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள். “மதன் … அக்ரிகல்சர்ல தென்னை மரத்துக்கு எப்படித் தண்ணி ஊத்தணும்னு படிச்சிருப்ப… ஆனா இந்த அக்காக்களோட தாகத்தை எப்படித் தீர்க்கணும்னு உனக்குத் தெரியுமா?” என்று காமினி இரட்டை அர்த்தத்தில் கேட்க, என் கோவணத்திற்குள் இருந்த வீரியம் அந்தத் துணியையே கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் போலத் துடித்தது.

அவர்களின் தீண்டல்கள் என் கட்டுப்பாட்டை முற்றிலுமாகச் சிதைத்தன. அந்தத் தென்னந்தோப்பின் நிழலில், இரு அழகிகளுக்கு இடையே கோவணம் மட்டும் அணிந்து நின்ற என் நிலை, ஒரு வேட்டைக்காரனிடம் சிக்கிய மானைப் போல இருந்தது. அவர்கள் இருவரும் மாறி மாறி என் காதுகளில் கிசுகிசுப்பதும், என் உடலைத் தடவுவதும் எனக்குள் ஒரு பேரின்ப அவஸ்தையை ஏற்படுத்தியது.

வேலைக்காக வந்த அந்தத் தோப்பு, இப்போது எங்களின் காதல் லீலைகளுக்கான கூடாரமாக மாறியது. “மதன் … இன்னைக்கு இந்தத் தோப்புல நீ எடுக்கிற ‘கலை’ தான் உன்னோட நிஜமான பிராக்டிகல் எக்ஸாம்!” என்று பாமினி சிரிக்க, அந்தத் தென்னை மரங்கள் எங்களின் அந்தரங்கத்திற்குச் சாட்சியாக நின்றன.

தென்னந்தோப்பின் அந்த நிழலில், வேலை சூடுபிடிக்கத் தொடங்கிய வேளையில் பாமினி மீண்டும் அவளது வேலையைக் காட்டினாள். “மதன் … இந்தத் துணி உனக்கு ரொம்ப இடைஞ்சலா இருக்குடா. நேத்து மாதிரியே சுதந்திரமா வேலை பாரு,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, நான் தடுத்தும் கேளாமல் என் இடுப்பு முடிச்சை ஒரே இழுப்பில் உருவினாள்.

மறுபடியும் நான் அந்தத் தென்னந்தோப்பின் நடுவே முற்றிலும் நிர்வாணமாக நின்றேன். அக்காக்கள் இருவரும் கைகளைத் தட்டிச் சிரிக்க, நான் கூச்சத்தில் நெளிந்தேன். “அக்கா… இன்னைக்கு யாராவது வந்துடுவாங்க அக்கா, கொடுங்க,” என்று நான் கெஞ்சியும், அவர்கள் துணியைத் தரவில்லை.

வேறு வழியின்றி, கையில் இருந்த கலைக்கொத்தியை எடுத்துக்கொண்டு தென்னை மரத்தைச் சுற்றி இருந்த புற்களைச் செதுக்கத் தொடங்கினேன். நான் குனிந்து வேலை செய்யும் போது, என் இருபது வயது ஆண்மை காற்றில் சுதந்திரமாக ஆடிக்கொண்டிருந்தது. பாமினி என் பின்னால் அமர்ந்து கொண்டு, “பாருக்கா… மதன் குனியும் போது அது எப்படித் தரையைத் தொடுது பாரு!” என்று வர்ணிக்க, என் உடம்பெல்லாம் வெட்கத்தில் தீயாய் சுட்டது.

நாங்கள் இப்படி ஒரு லீலையில் இருந்தபோது, எதிர்பாராத விதமாகத் தென்னந்தோப்பின் மறைவிலிருந்து அத்தையின் தோழி ஒருத்தி (நேற்று வயலில் பார்த்த அதே குறும்புக்கார அத்தை) அங்கே வந்தாள். “ஏன் மாரி… தோப்புல வேலை எப்படி நடக்குது?” என்று கேட்டபடி உள்ளே வந்தவள், என் கோலத்தைப் பார்த்ததும் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றாள்.

நான் அதிர்ச்சியில் உரைந்து, கையில் இருந்த கலைக்கொத்தியால் மறைக்க முயன்றேன். ஆனால், மதிய வெயிலின் உஷ்ணத்திலும், அக்காக்களின் சீண்டலாலும் விடைத்து நின்ற என் தடி, எதற்கும் அடங்காமல் அவளது கண்ணில் பட்டது.

அந்த அத்தை ஒரு நிமிடம் வாயைப் பிளந்து என்னையே பார்த்தாள். “அடி ஆத்தி! என்னடி இது… உங்க வீட்டுத் தோப்புல ஒரு இளவட்டக் காளையை இப்படியா அம்மணமா விட்டு வேலை வாங்குவீங்க?” என்று அவள் கேட்க, அத்தை மகள்கள் இருவரும் குறும்பாகச் சிரித்தனர்.

அவள் என் அருகில் வந்து, சற்றும் தயக்கமில்லாமல் என் நிர்வாண அழகை மேலிருந்து கீழ் வரை அளவெடுத்தாள். “ஏன் மதனு… அத்தை கட்டிக் கொடுத்த கோவணம் எங்கேடா? இவ்வளவு பெரிய தடியைத் தூக்கிட்டு இப்படித் தோப்புல நிக்கிறியே… யாராவது பொண்ணுங்க பார்த்தா உன்னைத் தூக்கிட்டுப் போயிடுவாங்களே!” என்று அவள் என் இடுப்புப் பகுதியில் கை காட்டிப் பேச, எனக்குச் சங்கடத்தின் உச்சத்திற்கே சென்றேன்.

அவள் வந்த பிறகு என் சங்கடம் இன்னும் அதிகமானது. ஆனால், அவளது அந்தப் பெண்களுக்கே உரிய ரசனையான பார்வையும், “தம்பி… நிஜமாவே நீ ரொம்ப லட்சணமா வளர்ந்திருக்கடா!” என்று அவள் கொடுத்த அந்தப் பாராட்டும் எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான சுகத்தைத் தந்தது.

காமினி அவளிடம், “அத்தை… இவன் கோவணம் கட்டிட்டு வேலை செய்யத் தெரியாமத் தவிச்சான், அதான் நாங்க கழட்டிட்டோம்,” என்று வக்காலத்து வாங்கினாள்.

“அப்படியா? அப்போ இன்னைக்கு முழுசும் இவன் இப்படியேதான் இருப்பானா? சரி சரி… நீங்க வேலையைத் பாருங்க நான் அத்தையைப் பார்த்துட்டு வர்றேன்,” என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த அத்தை போகும் போது என் தடியைத் தன் கண்களால் ஒருமுறை வருடிவிட்டுச் சென்றாள்.

நிர்வாணமாக, மூன்று பெண்களின் பார்வையில் சிக்கித் தவித்த அந்தத் தருணம், எனக்குள் கூச்சத்தையும் தாண்டிய ஒரு ஆண்மைப் பெருமிதத்தை விதைத்தது. என் தடி இன்னும் விடைத்துக் கொள்ள, அக்காக்கள் இருவரும் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு மீண்டும் தங்களின் லீலைகளைத் தொடங்கினர்.

அத்தை தோழி சிரித்துக்கொண்டே சென்ற பிறகு, அந்தத் தென்னந்தோப்பின் நிசப்தம் மீண்டும் எங்களைச் சூழ்ந்து கொண்டது. நான் இன்னும் நிர்வாணமாக நிற்க, அத்தை மகள்கள் இருவரும் என் அருகே வந்து அமர்ந்தனர். வெயில் ஏறியிருந்ததால், அவர்கள் அணிந்திருந்த ஜாக்கெட் இல்லாத அந்தப் பாவாடைகள் வியர்வையில் நனைந்து, அவர்களின் மேனியை இன்னும் பளிச்சென்று காட்டின.

காமினி என் கையைப் பிடித்துத் தன் அருகே அமர வைத்தாள். “மதன் … நீ மெட்ராஸ்ல படிக்கும்போது இதெல்லாம் பார்த்திருக்க மாட்டியே? அங்க இருக்குற பொண்ணுங்க உன்னை இப்படிப் பார்த்திருக்காங்களா?” என்று ஆரம்பித்தார்.

நான் வெட்கத்தில் தலைகுனிந்து, “இல்ல அக்கா… அங்கெல்லாம் இப்படி யாரும் இருக்க மாட்டாங்க. எல்லாரும் அவங்க அவங்க வேலையைப் பார்த்துட்டுப் போவாங்க,” என்று மெதுவான குரலில் பதில் சொன்னேன்.

பாமினி என் விரைத்த தடியை ஒரு குச்சியால் மெல்லத் தட்டியபடி, “ஏன்டா… இவ்வளவு அழகா, இம்புட்டுப் பெருசா வளர்ந்து நிக்கிறியே, இதுவரைக்கும் ஒரு பொண்ணைக் கூட உன் பக்கம் இழுக்கலையா? இல்ல, எதாவது பொண்ணுக்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு இப்படித் துடிக்குதா?” என்று குறும்பாகக் கேட்டாள்.

அவளது நேரடியான கேள்வியில் என் முகம் தக்காளி போலச் சிவந்தது. “அக்கா… அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல. நான் படிக்கிறதுலேயே சரியா இருப்பேன். ஆனா… ஆனா இங்க வந்ததுக்கு அப்புறம் தான் எனக்குள்ளேயே ஒரு மாற்றம் தெரியுது,” என்று தடுமாறினேன்.

“என்ன மாற்றம்டா? எங்ககிட்ட சொல்லு… நாங்க அக்காங்க தானே?” என்று காமினி என் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு, என் மார்புத் தசைகளைத் வருடினாள்.

“அது… அத்தை முன்னாடியும், உங்க முன்னாடியும் இப்படித் துணி இல்லாம இருக்கிறது… நீங்க இப்படித் தொடுறது… இதெல்லாம் எனக்கு ஒரு மாதிரி சுகமா இருக்கு. ஆனா ஒரு பக்கம் பயமாவும் இருக்கு,” என்று நான் உண்மையை உடைத்தேன்.

பாமினி சிரித்துக்கொண்டே, “பயப்படாதடா மதன் … இந்த உடம்பு ஒரு வயசுக்கு அப்புறம் இப்படித்தான் துடிக்கும். அதுவும் எங்க மாதிரி அழகான அக்காங்க முன்னாடி நிக்கும்போது, அது நிமிராம இருந்தாதான் ஆச்சரியம்!” என்று சொல்லிவிட்டு, என் தடியின் முனையைத் தன் விரல்களால் மெல்ல நீவினாள்.

“மதன் … அங்க மெட்ராஸ்ல இருக்குற பொண்ணுங்க ஜீன்ஸ், டீ-சர்ட் போட்டுட்டு வருவாங்களே… அவங்களைப் பார்க்கும்போது உனக்கு இப்படித் துடிக்குமா? இல்ல, நாங்க இப்படியே பாவாடையை மட்டும் கட்டிட்டு வர்றதைப் பார்த்தா பிடிச்சிருக்கா?” என்று காமினி அடுக்கடுக்காகக் கேள்விகளை வீசினாள்.

நான் மௌனமாக இருக்கவும், “சொல்லுடா… பதில் சொன்னாத்தான் கோவணத்தைத் தருவோம்,” என்று மிரட்டினாள்.

“உங்களை… உங்களை இப்படிப் பார்க்கிறது தான் பிடிச்சிருக்கு அக்கா. இந்தத் தோப்பு, இந்தத் தண்ணி… நீங்க இப்படியே இருக்கிறது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு,” என்று நான் சொல்லவும், இருவரும் கலகலவென விசிலடித்தனர்.

“அப்போ… இன்னைக்கு இந்த அக்ரிகல்சர் மாணவனுக்குப் பிராக்டிகல் கிளாஸ் இன்னும் முடியல போல! வாடா… அந்தப் பம்ப் செட் தண்ணியில குளிச்சுட்டு உன் சூட்டைத் தணிப்போம்,” என்று சொல்லிவிட்டு இருவரும் என்னை இழுத்துக்கொண்டு பம்ப் செட்டை நோக்கி ஓடினர்.

அக்காக்கள் இருவரும் என்னை இழுத்துக்கொண்டு பம்ப் செட் அறைக்கு வந்தனர். அந்த அறையின் வாசலில் இருந்தே பம்ப் செட் தண்ணீர் “குபுக் குபுக்” எனப் பொங்கி வரும் சத்தம் என் இதயத் துடிப்பை இன்னும் அதிகரித்தது.

காமினி ஓடிச் சென்று பம்ப் செட்டை ஆன் செய்ய, தரை வழியே பாய்ந்து வந்த அந்தத் தண்ணீர் தொட்டியில் விழுந்து பொங்கியது. பாமினி சட்டென்று தன் மார்புக்கு மேலே கட்டியிருந்த அந்தப் பாவாடை முடிச்சை அவிழ்த்து எறிந்தாள். அவள் இப்போது முற்றிலும் நிர்வாணமாக, அந்தத் தண்ணீருக்குள் குதித்தாள்.

“மதன் … நின்னுகிட்டே இருக்காதடா, வா!” என்று அவள் அழைக்க, பெரியவளும் தன் பாவாடையைக் கழற்றிவிட்டு அந்தத் தண்ணீருக்குள் இறங்கினாள். அந்த விடியற்காலை ஒளியில், தண்ணீர் பட்டு மின்னிய அவர்களின் நிர்வாண மேனி எனக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தந்தது. நான் ஏற்கனவே அம்மணமாகத்தான் இருந்தேன், ஆனால் இரு பெண்களும் என் முன்னால் இப்படி நிர்வாணமாக நிற்பதை நான் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.

நான் தயங்கித் தயங்கித் தண்ணீருக்குள் இறங்கியபோது, அந்த ஜில்லிப்பு என் உடலில் பட்டதும் என் ஆண்மை இன்னும் வீரியமாகத் துடித்தது. “என்ன மதன் … தண்ணி பட்டா சூடு குறையும்னு பார்த்தா, உனக்கு மட்டும் ஏறிக்கிட்டே போகுது?” என்று காமினி சிரித்துக் கொண்டே என் அருகே வந்தாள்.

தண்ணீருக்கு அடியில் அவளது கால்கள் என் கால்களோடு பின்னிக்கொண்டன. “தம்பிக்கு இதுதான் முதல் முறையா… அதான் தடி இப்படித் தவிக்குது,” என்று பாமினி என் முன்னால் வந்து, என் தோள்களில் கைகளைப் போட்டபடி மிதந்தாள். அவளது மென்மையான முலைகள் தண்ணீரின் அசைவில் என் மார்பில் உரசியபோது, நான் ஒரு சொர்க்கத்தையே கண்டது போல உணர்ந்தேன்.

“மதன் … சொல்லு, எங்க ரெண்டு பேர்ல யாரோட உடம்பு உனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு?” என்று காமினி பின்னால் இருந்து என் இடுப்பைக் கட்டிக்கொண்டு கேட்டாள்.

“அக்கா… ரெண்டு பேருமே தேவதை மாதிரி இருக்கீங்க,” என்று நான் தழுதழுத்த குரலில் சொன்னேன்.

“தேவதை மாதிரி இருக்கோமா? இல்ல… உன்னைத் தூங்கவிடாம பண்ணுற பேய் மாதிரி இருக்கோமா?” என்று பாமினி என் காதுகளைக் கடித்தாள். அவளது கை தண்ணீருக்கு அடியில் மெல்ல நகர்ந்து, என் விறைத்த தடியைப் பற்றியது. “பாருக்கா… இவன் தடி தண்ணிக்குள்ளயும் அனலா கொதிக்குது. இதுக்கு இப்போவே ஒரு விடை கொடுக்கலைன்னா இவன் செத்துடுவான் போல!” என்று அவள் சொல்ல, காமினி என் கழுத்தில் முத்தமிட்டாள்.

அவர்கள் இருவரின் கைகளும் தண்ணீருக்கு அடியில் என் உடலைச் சல்லடை போட்டன. ஒருவர் என் மார்பைத் தடவ, இன்னொருவர் என் ஆண்மையை லாவகமாக வருட, என் உச்சகட்ட உணர்ச்சிகள் கட்டுக்கடங்காமல் பாய்ந்தன. “அக்கா… வேணாம்… விட்ருங்க… எனக்கேதோ பண்ணுது,” என்று நான் சொல்லியும், அவர்கள் விடுவதாக இல்லை.

அந்தப் பம்ப் செட் அறையின் மூடிய கதவுக்குப் பின்னால், தண்ணீரின் சத்தத்திற்கு நடுவே, இரு அழகிகளின் நிர்வாணத் தீண்டல்களில் நான் கரைந்து போய்க்கொண்டிருந்தேன். என் இருபது வயது வீரியம் அந்தத் தண்ணீரோடு கலந்து சீறிப் பாய்ந்தபோது, அந்தப் பெண்களின் சிரிப்புச் சத்தம் அந்த அறையெங்கும் எதிரொலித்தது.

குளித்து முடித்த பிறகு, அந்தப் பம்ப் செட் அறையின் ஒரு மூலையில் இருந்த வைக்கோல் போரின் மீது நாங்கள் மூவரும் அமர்ந்தோம். ஈரமான உடலில் ஒட்டியிருந்த தண்ணீர் சொட்டுக்கள் மெல்ல வழிந்து கொண்டிருந்தன. இன்னும் யாருமே துணி உடுத்தவில்லை. அந்தத் தனிமையும், குளிர்ச்சியும் ஒருவிதமான அமைதியைத் தந்தாலும், எனக்குள் பல கேள்விகள் குடைந்துகொண்டிருந்தன.

காமினி தன் நீண்ட கூந்தலைப் பிழிந்து கொண்டிருந்தாள். பாமினி என் தோளில் சாய்ந்து கொண்டு, என் மார்பில் ஒட்டியிருந்த ஒரு வைக்கோல் துண்டை எடுத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தாள். அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் அவர்களின் நிர்வாண மேனி இன்னும் வசீகரமாகத் தெரிந்தது.

“என்ன மதன் … இப்போவாவது அந்தப் பயம் போச்சா? இல்ல, இன்னும் ஏதாவது சந்தேகம் இருக்கா?” என்று காமினி என்னைப் பார்த்துத் திருஷ்டி கழிப்பது போலச் சொடக்கு எடுத்தாள்.

நான் மெல்லத் தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு கேட்டேன். “அக்கா… நிஜமாவே கேட்கிறேன், அத்தை இதையெல்லாம் பார்த்தா திட்ட மாட்டாங்களா? நீங்க ரெண்டு பேரும் இப்படி என்கிட்ட நடந்துக்கிறது அவங்களுக்குத் தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்?”

காமினி சிரித்தாள். “மதன் … கிராமத்துல அத்தை மகனும், மாமன் மகளும் இப்படிச் சிரிச்சுப் பேசி விளையாடுறதுல எந்தத் தப்பும் இல்லடா. அம்மாவுக்கு தெரியாம இங்க எதுவும் நடக்கல. அவதான் உன்னை எங்ககிட்ட விட்டுட்டுப் போயிருக்கா. உனக்கு இந்தச் சின்ன வயசுல எதுவும் தெரியாமப் போயிடக்கூடாதுன்னு அவதான் எங்களுக்கு ‘பச்சைக்கொடி’ காட்டியிருக்கா,” என்றாள்.

“அப்போ… சின்னவக்கா, நீங்க ஏன் இவ்வளவு அதிகமா என்னைக் கலாய்க்கிறீங்க? உங்க முன்னாடி நான் அம்மணமா நிக்கும்போது உங்களுக்குக் கூச்சமா இருக்காதா?” என்று சின்னவளிடம் கேட்டேன்.

பாமினி என் கண்களை நேராகப் பார்த்துச் சொன்னாள். “கூச்சமா? எதுக்கு மதன் ? நீ எங்க சொந்தக்காரப் பையன். அதுவும் இல்லாம, ஒரு ஆணை அவனோட இயற்கையான அழகோட பார்க்கிறதுல ஒரு தனி சந்தோஷம் இருக்குடா. நீ கோவணம் கட்டாம ஆடிக்கிட்டு ஓடும்போதும், இப்போ இப்படி முன்னாடி நிக்கும்போதும் உன்னோட அந்த ஆண்மைத் துடிப்பு இருக்கு பாரு… அதை ரசிக்கிறதுல ஒரு சுகம் இருக்கு. அதை ஏன் நாங்க மறைக்கணும்?”

அவளது பதில் எனக்குள் ஒரு பெரிய ஆச்சரியத்தைத் தந்தது. “அப்போ… நீங்க ரெண்டு பேரும் என்னைக் கல்யாணம் பண்ணிப்பீங்களா?” என்று நான் கொஞ்சம் தயக்கத்தோடு கேட்டேன்.

இருவரும் கலகலவெனச் சிரித்தனர். “கல்யாணம் அப்புறம் இருக்கட்டும்டா… முதல்ல நீ இந்த லீவுல ஒரு முழுமையான கிராமத்து ஆணாவோ, இல்ல ஒரு மன்மதனாவோ மாறணும். அதுக்கு நாங்க கொடுக்கிற இந்தப் பயிற்சிகளே போதும்!” என்று காமினி என் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள்.

அந்த வைக்கோல் போரின் மீது, நிர்வாணமாக நாங்கள் மூவரும் அமர்ந்து பேசிய அந்தப் பேச்சுக்கள், உறவுகளுக்கு இடையிலான ஒரு புதிய பரிமாணத்தை எனக்கு உணர்த்தின. என் தடி இப்போது சாந்தமாக இருந்தாலும், அவர்களின் ஒவ்வொரு சொல்லும் எனக்குள் ஒரு புதுத் தெம்பை ஊட்டியது.

“சரி வாடா… ரொம்ப நேரம் இங்கேயே இருந்தா அத்தை தேடுவாங்க. இனிமே வீட்டுக்குப் போய் அம்மா கையால சூடா ஒரு காபி குடிக்கணும்,” என்று சொல்லிவிட்டு பாமினி எழுந்தாள்.

வீட்டிற்குத் திரும்பும் அந்தப் பாதையில், அடர்த்தியான கிளைகளுடன் ஒரு பெரிய புளிய மரம் நின்றிருந்தது. அதன் அடியில் நிழல் படர்ந்து இருள் கவ்வியிருந்தது. “மதன் … கொஞ்சம் நில்லு, மூச்சிறைக்க ஓடி வந்தா எப்படி? இங்க கொஞ்சம் காத்தோட்டமா உட்கார்ந்துட்டுப் போவோம்,” என்று காமினி சொல்ல, நாங்கள் மூவரும் அந்த மரத்தடியில் அமர்ந்தோம்.

நாங்கள் இன்னும் முழுமையாக ஆடை அணியவில்லை. நான் மட்டும் கோவணத்தை ஒரு வழியாகக் கட்டியிருந்தேன், அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் பாவாடைகளை இடுப்பில் மட்டும் சுற்றிக்கொண்டு, மேலாடையின்றி என் இருபுறமும் அமர்ந்தனர். மரத்திலிருந்து உதிர்ந்த புளியம்பூக்கள் என் தோளிலும், அவர்களின் நனைந்த மார்புகளிலும் வந்து விழுந்தன.

“மதன் … இந்த மரத்துக்கு ஒரு தனி பவர் இருக்குடா. இங்க உட்கார்ந்து காத்து வாங்கினா, உடம்புல இருக்கிற சூடு எல்லாம் இறங்கிடும்னு சொல்லுவாங்க,” என்று பாமினி என் தொடையில் கை வைத்துச் சொன்னாள்.

காமினி திடீரென என் ஆண்மையைத் தடவினாள்.

குளிர்ந்த காற்றில் தணிந்திருந்த என் தடி, அவளது சூடான விரல்கள் பட்டதும் மீண்டும் ஒருமுறை துள்ளியது. “பாருக்கா… இவன் தடி இந்த மரத்துல இருக்கிற புளியம்பழம் மாதிரி வளைஞ்சு கொடுக்காம, செங்கல்லை விடக் கடினமா நிக்குது,” என்று பாமினி சிரித்துக்கொண்டே என் மார்பில் முத்தமிட்டாள்.

“அக்கா… வீட்டுக்குப் போயிடலாம் அக்கா, யாராவது பார்த்திடப் போறாங்க,” என்று நான் பதறினேன்.

“யார் பார்ப்பாங்க? இது நம்ம தோட்டம்டா. அதுவும் இல்லாம, இந்த இருட்டுல உன் நிர்வாணத்தை ரசிக்கிறதுக்குன்னே ஒரு தனி கூட்டமே வரும் போல இருக்கே,” என்று காமினி சொல்ல, தூரத்தே ஒரு சத்தம் கேட்டது.

சட்டென்று நாங்கள் மூவரும் புளிய மரத்தின் பின்னால் மறைந்தோம். அந்த இருளில், இரு பெண்களின் உடல்களுக்கு நடுவே நான் சிக்கிக்கொண்டேன். அவர்களின் வியர்வை மணம், அந்தப் புளிய மரத்தின் வாசனை, மற்றும் எங்களின் நிர்வாண உடல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று உரசியது எனக்குள் ஒரு புதிய அதிர்வை ஏற்படுத்தியது.

“பயப்படாதடா மதன் … நீ இவ்வளவு பயந்தா எப்படி? இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள உன்னை ஒரு வீரன் ஆக்கணும்னு அம்மா எங்களுக்கு ஆர்டர் போட்டிருக்காங்க,” என்று பாமினி என் இடுப்பை இன்னும் இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.

நாங்கள் அந்த மரத்தடியில் சில நிமிடங்கள் அப்படியே மெளனமாக இருந்தோம். என் ஆண்மை அவர்களின் உடலோடு உரசித் தவித்துக்கொண்டிருந்தது. அந்தத் தருணம், காதலும் காமமும் கலந்த ஒரு விசித்திரமான கிராமத்து அனுபவமாக என் மனதில் பதிந்தது.

“சரி வா… இனிமே இங்க இருந்தா அம்மா தேடுவாங்க,” என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஆடையைச் சரிசெய்து கொள்ள, நான் கோவணத்தைச் கட்டிக்கொண்டு அவர்களுடன் வீட்டிற்கு நடந்தேன்.

அன்றிரவு நிலவு முற்றத்தில் வெள்ளியை வாரி இறைத்துக் கொண்டிருந்தது. வயல் வேலையும், தென்னந்தோப்பு குளியலும் முடிந்து நான் உடல் தளர்ந்து திண்ணையில் அமர்ந்திருந்தேன். அத்தை என்னையே ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தபடி அருகில் வந்தாள்.

“என்ன மதன் … ஒரு நாள்ளேயே ரொம்பக் களைச்சுட்டியா? சிட்டி உடம்பு இல்லையா… சீக்கிரம் விடாது. ஆனா நாளைக்கு இன்னும் பெரிய வேலை இருக்குடா,” என்று சொல்லிவிட்டு என் அருகில் அமர்ந்தாள். அத்தையின் கையில் ஒரு சிறிய செம்பு கிண்ணத்தில் ஏதோ ஒரு பச்சை நிற மூலிகை தைலம் இருந்தது.

“மதன் … இன்னைக்கு ராத்திரி நீ உள்ள படுக்க வேணாம். இந்த முற்றத்துல, இந்த நிலா வெளிச்சத்துல மல்லாக்க படுக்கணும். அதுவும் வெறும் உடம்போட!” என்று அத்தை சொல்ல, என் அக்காக்கள் இருவரும் கதவோரம் நின்று ஒருவரையொருவர் பார்த்துச் சிரித்துக்கொண்டனர்.

அத்தையின் சொல்லுக்கு மறுபேச்சு ஏது? நான் அந்த நிலவொளி படர்ந்த முற்றத்தில், என் கோவணத்தை அவிழ்த்து எறிந்துவிட்டு, முற்றிலும் நிர்வாணமாகப் படுத்தேன். குளிர்ந்த நிலவு வெளிச்சம் என் நிர்வாண உடலில் பட்டுத் தெறித்தது.

அத்தை அந்த மூலிகை தைலத்தை எடுத்தாள். “இது நம்ம பரம்பரை வைத்தியம்டா. இதோ இந்த இடத்துல…” என்று சொல்லிக்கொண்டே என் ஆண்மையின் அடிப் பகுதியிலும், விதைப்பைகளிலும் அந்தத் தைலத்தைத் தடவினாள். அந்தத் தைலம் பட்ட அடுத்த நொடி, ஒரு குளிர்ச்சியும், பின் ஒரு மெல்லிய எரிச்சலும் என் உடலில் பரவியது.

அத்தை வேலையை முடித்துவிட்டு, “பெரியவளே… சின்னவளே… இவனுக்குத் தைலம் காயற வரைக்கும் காத்து வீசுங்கடி,” என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றாள்.

அத்தை சென்றதும், இருவரும் என் இருபுறமும் அமர்ந்தனர். நிலவொளியில் அவர்களின் நனைந்த கூந்தலும், ஜாக்கெட் இல்லாத அந்தத் தோற்றமும் என்னை மீண்டும் கிளர்ச்சி அடையச் செய்தன. தைலத்தின் வீரியத்தாலும், அவர்களின் அருகாமையாலும் என் தடி நிலவை நோக்கி நிமிர்ந்து நின்றது.

“பாருக்கா… நிலா வெளிச்சத்துல இது எப்படி ஒரு உலைக்கோல் மாதிரி ஜொலிக்குதுன்னு!” என்று பாமினி தன் ஈரமான விரல்களால் அந்தத் தைலத்தை என் தடியின் மீது மெல்லத் தேய்த்துவிட்டாள். தைலத்தின் வழவழப்பும், அவளது விரல் சூடும் என் நரம்புகளைத் துடிக்க வைத்தன.

காமினி என் நெற்றியில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்தாள். “மதன் … நாளைக்கு வயல்ல நீ இந்தக் கோலத்துல தான் நிக்கப் போற. ஆனா ஒரு வித்தியாசம்… நாளைக்கு ஊரே உன்னைப் பார்க்கும்,” என்று அவள் சொல்ல, நான் அதிர்ச்சியில் எழுந்திருக்க முயன்றேன்.

பாமினி என்னை அழுத்திப் படுக்க வைத்தாள். “பயப்படாதடா… ஊர்னா ஒட்டுமொத்த ஊர் இல்ல, நம்ம சொந்தக்காரப் பொண்ணுங்க மட்டும் தான் வருவாங்க. உன்னோட இந்தத் திடகாத்திரமான உடம்பைப் பார்த்து அவங்க எல்லாம் ஏங்கப் போறாங்க,” என்று சொல்லிவிட்டு என் இடுப்புப் பகுதியில் ஒரு மெல்லிய கிள்ளு வைத்தாள்.

அந்த நிலவொளியில், நிர்வாணமாகப் படுத்திருந்த என் உடம்பில் அக்காக்கள் இருவரும் தைலத்தைத் தேய்த்து, ரகசியமாகப் பேசி என்னைச் சீண்டிய அந்த இரவு, எனக்குள் ஒரு புதிய மன்மத உணர்வை விதைத்தது. என் தடி தவித்துக் கொண்டிருக்க, “இன்னும் நிறைய பாக்கி இருக்குடா மதன் …” என்று காமினி என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள்.

விடியற்காலையிலேயே அத்தை என்னை எழுப்பிவிட்டாள். நேற்று இரவு அத்தை மகள்கள் தேய்த்துவிட்ட அந்த மூலிகை தைலத்தின் வீரியம், என் உடம்பை ஒரு முறுக்கேறிய இரும்புச் சிலை போல மாற்றியிருந்தது. வழக்கம் போல கோவணம் இன்றி, அந்த நிலாவெளிச்சத்தில் பார்த்த அதே நிர்வாணக் கோலத்திலேயே என்னை வயலுக்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

வயலுக்குப் போன எனக்குப் பேரதிர்ச்சி காத்திருந்தது. அத்தையின் தோழிகள் நால்வரும், அவர்களின் மகள்கள் மூவரும் என ஒரு பெரிய பெண் கூட்டமே அங்கே நின்றிருந்தது. “மதன் … இன்னைக்கு கலை எடுக்கிற வேலை அதிகம், அதான் எல்லாரையும் வரச் சொல்லிட்டேன்,” என்று அத்தை சாதாரணமாகச் சொன்னாள்.

அவர்கள் அனைவரும் வெரும் பாவாடையை மட்டும் மார்புக்கு மேல் ஏற்றி கட்டி கொண்டு.. முலைகள் பிதுங்க வெற்று முதுகு தெரிய நின்றார்கள்.. அதை பார்த்து எனது தடி விரைத்து துள்ளியது.

அவர்கள் அனைவரின் பார்வையும் என் மீது விழுந்த அந்த நொடி, நான் செத்து பிழைத்தேன். அத்தனை பெண்கள் முன்னிலையில், ஒரு நூல் இழை கூட இன்றி நான் நிர்வாணமாக நிற்பதை உணர்ந்தபோது, என் இதயம் தொண்டைக்குழிக்கு வந்தது. கூச்சத்தில் நான் என் கைகளால் மறைக்க முயன்றபோது, அத்தை என் கைகளைத் தட்டிவிட்டாள். “ஏன்டா… இது நம்ம சொந்த பந்தம் தானே? இதென்ன உனக்கு புதுசா? கையை எடுடா!” என்று அதட்டினாள்.

அத்தை மகள்கள் இருவரும் என் இருபுறமும் வந்து நின்றுகொண்டனர். “பாருங்க அக்கா… எங்க வீட்டு மெட்ராஸ் மாப்பிள்ளையை! அக்ரிகல்சர் படிக்க வந்தவன், இப்போ எப்படி அசல் கிராமத்துக் காளையா நிக்குறான் பாருங்க,” என்று காமினி என் நிர்வாண அழகை அவர்களுக்கு அறிமுகம் செய்தாள்.

அத்தையின் தோழிகள் ஒவ்வொருவரும் என் உடம்பை ஒருவிதப் பசியோடு பார்த்தனர். “அடி ஆத்தி! மாரி… உன் மருமகன் என்னடா இப்படி வளர்ந்து நிக்கிறான்? அந்தத் தடியைப் பாரு… இரும்புல செஞ்ச உலைக்கோல் மாதிரி இல்ல இருக்கு!” என்று ஒரு அத்தை சொல்ல, அந்த இளம்பெண்கள் மூவரும் தங்கள் பாவாடைத் தலைப்பால் வாயை மூடிக்கொண்டு வெட்கத்தில் சிரித்தனர். அவர்களின் கண்கள் மட்டும் என் விறைத்த ஆண்மையையே வட்டமிட்டன.

அந்த இளம் பெண்களின் தொடை வழவழப்பாக வெய்யிலில் மின்னின..‌எனக்கு அவர்களின் பிதுங்கிய முலைகளை பார்பபதா இல்லை பலபலவென மின்னும் தொடையை ரசிப்பதா என கண்கள் அலைமோதியது.

பெண்களின் அந்த ரசனையான பார்வையும், அவர்கள் என் நிர்வாணத்தை அணு அணுவாகப் பாராட்டுவதும் எனக்குள் ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. கூச்சம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், ஒரு ஆணாக இத்தனைப் பெண்களுக்கு நடுவில் நான் ஆராதிக்கப்படுவது என் ஆண்மைக்கு ஒரு போதையைத் தந்தது.

தைலத்தின் உஷ்ணத்தாலும், அவர்களின் கிண்டலாலும் என் தடி இப்போது ஒரு கட்டுக்கடங்காத நிலையில் இருந்தது. அது லெஃப்ட், ரைட், அப், டவுன் எனத் தானாகவே ஒரு தாளத்திற்கேற்ப துள்ளிக் குதித்தது. “பாருடி… அது எப்படி டான்ஸ் ஆடுதுன்னு! நம்ம தம்பிக்கு உணர்ச்சி ரொம்ப ஜாஸ்தி போல,” என்று பாமினி என் தடியின் அடியில் தட்டிவிட, அது இன்னும் வேகமாக விடைத்துக்கொண்டு நின்றது.

அத்தை அனைவரையும் வேலைக்கு அழைத்தாள். “சரி சரி… ரசிச்சது போதும், வேலையைப் பாருங்க. மதன் … நீ இவங்களுக்கு நடுவுல நின்னு அந்தப் பாத்தியைக் கிளறு,” என்று அத்தை உத்தரவிட, நான் அந்தப் பெண் கூட்டத்திற்கு நடுவில் நின்றேன்.

அவர்கள் குனிந்து கலை எடுக்கும்போது, அவர்களின் பாவாடைக்கு மேலாகத் தெரிந்த அந்தப் பச்சை உடம்புகளும், வியர்வை வழியும் முதுகுகளும் என் கண்களுக்கு விருந்தளித்தன. நான் குனிந்து வேலை செய்யும் ஒவ்வொரு முறையும், என் தடி தரையை உரசிக் கொண்டு ஆடுவதை அந்த இளம்பெண்கள் ஓரக்கண்ணால் பார்த்து ரசித்தனர். “மதன் … கொஞ்சம் மெதுவாத் தோண்டுடா, இல்லேன்னா உன் ‘ஆயுதம்’ மண்ணுக்குள்ளப் போயிடப் போகுது!” என்று ஒரு இளம்பெண் கிண்டல் செய்ய, வயல்வெளி முழுவதும் சிரிப்புச் சத்தம் எதிரொலித்தது.

நிர்வாணமாக, அத்தனை பெண்களின் ஆசையான பார்வைகளுக்கு நடுவில், என் ஆண்மை துள்ளத் துடிக்க நான் வேலை செய்த அந்தத் தருணம், எனக்குள் ஒரு மன்மத சாம்ராஜ்யத்தையே உருவாக்கியது.

நிர்வாணமாக, அத்தனை பெண்களின் ஆசையான பார்வைகளுக்கு நடுவில், என் ஆண்மை துள்ளத் துடிக்க நான் வேலை செய்த அந்தத் தருணம், எனக்குள் ஒரு மன்மத சாம்ராஜ்யத்தையே உருவாக்கியது.

மதிய உணவுக்குப் பிறகு வேலை இன்னும் சூடுபிடித்தது. அத்தை மற்றும் அவளது தோழிகள் ஒரு பக்கம் இருக்க, அந்த மூன்று இளம்பெண்களும், என் அத்தை மகள்களும் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டு வேலை செய்யத் தொடங்கினர். நான் பாத்தியைக் கிளறக் குனியும்போது, அவர்கள் வேண்டுமென்றே என் மீது உரசிக்கொண்டு கலை எடுப்பது எனக்குள் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.

ஒரு இளம்பெண் கலை எடுப்பது போல வந்து, தன் ஈரமான தோள்களால் என் தொடைகளில் உரசிச் சென்றாள். “மதன் … கொஞ்சம் தள்ளி நில்லுடா, இல்லன்னா உன் ‘ஆயுதம்’ என் மேல குத்தப்போகுது,” என்று அவள் குறும்புடன் சொல்ல, சுற்றியிருந்தவர்கள் சிரித்தனர்.

நான் நிமிரும்போதெல்லாம் ஒருத்தி என் மார்பில் உரசுவதும், இன்னொருத்தி என் இடுப்புப் பகுதியில் தன் பாவாடைப் பாரம் படும்படி நெருங்கி வருவதுமாக இருந்தனர். அந்தத் தைலத்தின் வாசமும், பெண்களின் வியர்வை மணமும் என் மூளையை மழுங்கடித்தன. என் தடி இப்போது ஒரு இரும்புத் தூண் போல விறைத்து, ஒவ்வொரு உரசலுக்கும் ஒரு துள்ளு துள்ளியது.

திடீரென பாமினி என் முன்னால் மண்டியிட்டு அமர்ந்தாள். “அடி ஆத்தி! மதன் … என்னடா இது? வேலை செஞ்சதுல உன் குஞ்சி முனையில செம்மண் ஒட்டியிருக்கு பாரு… இப்படியே இருந்தா புண்ணாயிடும்,” என்று பதறுவது போல நடித்தாள்.

அவள் சொன்னதுதான் தாமதம், மற்ற இரண்டு இளம்பெண்களும் ஓடி வந்தனர். “இருங்கக்கா… நான் துடைச்சு விடுறேன்,” என்று ஒருத்தி தன் பாவாடைத் தலைப்பை எடுத்து, என் விறைத்து நின்ற தடியின் முனையைப் பற்றினாள். அந்த மெல்லிய துணி என் சிவந்த மொட்டின் மீது உரசியபோது, என் உடலில் ஒரு நடுக்கம் ஏற்பட்டது.

அவளது முலைகள் எப்போது வேண்டுமானாலும் வெளியே வந்து விழுவது போல் பிதுங்கி காட்சியளித்தது.

அவள் மெல்ல அந்த மண்ணைத் துடைப்பது போல, தன் உள்ளங்கையால் என் ஆண்மையை முழுவதுமாகப் பற்றி நீவினாள். “பாருடி… துடைக்கத் துடைக்க இது இன்னும் சிவப்பாகுதே தவிர, மண் போற மாதிரி தெரியலையே!” என்று அவள் கேலி செய்ய, இன்னொருத்தி தன் விரல் நுனியால் அந்த முனையை மென்மையாக வருடினாள்.

அவர்களின் மென்மையான விரல்கள் என் ஆண்மையின் நுனியில் பட்டபோது, எனக்குப் பார்வை மங்கியது. அது ஒரு இன்பமான அவஸ்தை. அத்தனை பெண்கள் முன்னிலையில், என் விரைத்த தடியை அவர்கள் ஒரு விளையாட்டுப் பொருள் போலக் கையாள்வதும், அதைச் சுத்தம் செய்கிறோம் என்ற பெயரில் அவர்கள் செய்யும் தீண்டல்களும் என்னை ஒரு உணர்ச்சிப் பிழம்பாக மாற்றின. எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் அதிலிருந்து கஞ்சி தெரித்துவிடுவது போல் துடித்து கொண்டிருந்தது..

“மதன் … கண்ணை ஏன் சொருக்குற? வலிக்குதா இல்ல சுகமா இருக்கா?” என்று காமினி என் பின்னால் இருந்து என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள்.

என் தடி இப்போது அவர்கள் கைகளிலேயே லெஃப்ட், ரைட் எனத் தாளம் போட்டது. அந்தப் பெண்களின் சிரிப்புச் சத்தமும், அவர்களின் கைகள் என் நிர்வாண உடலில் இழைந்ததும் என்னை ஒரு மன்மத லோகத்திற்கே அழைத்துச் சென்றன. வெட்கத்தில் நான் நெளிந்தாலும், அந்தத் தருணம் தந்த சுகம் என் வாழ்நாளில் நான் அனுபவிக்காத ஒன்று.

“சரி சரி… ரொம்பச் சுத்தம் பண்ணாதீங்கடி, அப்புறம் பையன் இங்கேயே ‘விவசாயத்தை’ முடிச்சிடுவான்!” என்று அத்தை தூரத்திலிருந்து குரல் கொடுக்க, அந்தப் பெண்கள் சிரித்துக்கொண்டே என் தடியை ஒருமுறை அழுத்திவிட்டு விலகினர்.

வேலை ஒரு வழியாக முடிவுக்கு வந்தது. அந்தி சாயும் வேளையில், அத்தை அனைவரையும் வாய்க்கால் பக்கம் கூட்டிச் சென்றாள். அந்தப் பெரிய வாய்க்காலில் தண்ணீர் நுரை ததும்ப ஓடிக்கொண்டிருந்தது. “மதன் … உடம்பெல்லாம் ஒரே மண்ணு, போயிக் குளிச்சிட்டு வாடா,” என்று அத்தை சொல்ல, நான் வாய்க்கால் கரைக்கு ஓடினேன்.

நான் ஏற்கனவே நிர்வாணமாகத் தான் இருந்தேன், ஆனால் அந்த இளம்பெண்கள் மூவரும், என் அத்தை மகள்களும் சற்றும் தயங்காமல் தங்கள் பாவாடைகளை உருவி எறிந்துவிட்டு, ஆடையின்றித் தண்ணீருக்குள் குதித்தனர். அந்த மாலை நேரத்து ஒளியில், தண்ணீரில் நனைந்த அவர்களின் தேகங்கள் மின்னின.

ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு அளவில் அவர்களது முலைகள் துள்ளி குதித்தது.. இடுப்புக்கு கீழே இருந்த பூனை முடிகள் அவர்களது பெண்மைக்கு அழகை கூட்டியது.. ஏற்கனவே அந்த இளம்பெண்கள் அனைவரும் எனது தடியை பார்த்ததில் மூடேரி இருக்கிறார்கள் என்பதை அவர்களது பெணமை உனர்த்தி விட்டது..

நான் தண்ணீருக்குள் இறங்கியதும், அந்த ஐந்து பெண்களும் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டனர். “மதன் … உனக்கு நீச்சல் தெரியுமா? இல்ல நாங்கதான் பிடிச்சுக்கணும்?” என்று ஒருத்தி என் கழுத்தைக் கட்டிக்கொள்ள, அவளது வெற்று முலைகள் என் மார்பில் முட்ட நான் தடுமாறித் தண்ணீருக்குள் விழுந்தேன்.

தண்ணீருக்கு அடியில் பத்து கைகள் என் உடலைச் சல்லடை போட்டன. “அக்கா… இங்க பாருங்க, இவன் தடி தண்ணிக்குள்ளயும் ஒரு மீன் மாதிரி துடிக்குது!” என்று ஒரு இளம்பெண் என் தடியைத் தண்ணீருக்கு அடியில் தன் கால்களால் உரசிச் சொன்னாள். அந்தச் சிலிர்ப்பில் நான் மேலே எழும்பியபோது, பாமினி என் முன்னால் வந்து தன் ஈரமான முலைகளால் என் முகத்தை அழுத்தினாள்.

“மதன் … தண்ணிக்குள்ளயும் உன் சூடு குறையலையே,” என்று காமினி பின்னால் இருந்து என் இடுப்பைப் பிணைத்துக்கொண்டாள். அவளது கால்கள் என் தொடை இடுக்கில் பின்னிக்கொள்ள, என் விறைத்த தடி அவளது அடிவயிற்றில் அழுத்தமாக இடித்தது.

தண்ணீர் முகத்தில் அடிக்க, பெண்களின் கலகலப்பான சிரிப்புச் சத்தம் காதுகளைத் துளைக்க, என் நிர்வாணத் தேகம் அத்தனைப் பெண்களின் தீண்டல்களுக்கும் விருந்தானது. ஒருத்தி என் முதுகில் தேய்க்க, இன்னொருத்தி என் தொடைகளை வருட, மற்றொருத்தி என் ஆண்மையைத் தண்ணீருக்கு அடியில் லாவகமாகப் பிடித்து விளையாடினாள்.

“இவனை இப்படியே தண்ணிக்குள்ள வச்சிருக்கலாம் அக்கா… இவன் விறைச்சு நிக்கிற அழகே தனி,” என்று அந்த இளம்பெண் சொல்ல, என் உடம்பில் இன்ப அதிர்வுகள் மின்னல் போலப் பாய்ந்தன. என் இருபது வயது வீரியம் அந்தக் குளிர்ந்த நீரிலும் அனலாகக் கொதித்தது. அத்தனைப் பெண்களின் நிர்வாணத் தேகங்களும் என்னைத் தொட்டு உரசிய அந்தத் தருணம், ஒரு மாய உலகிற்கு என்னைக் கொண்டு சென்றது.

கடைசியில் அத்தை கரையில் இருந்து, “நேரம் ஆச்சு… சீக்கிரம் கிளம்புங்கடி!” என்று குரல் கொடுத்த பிறகுதான், அவர்கள் என்னை விடுவித்தனர். தண்ணீரை விட்டு வெளியே வரும்போது, என் உடம்பு தளர்ந்திருந்தாலும், அந்தத் தருணங்கள் தந்த போதை என் கண்களில் மின்னியது.

வாய்க்கால் குளியல் முடிந்து அனைவரும் கரைக்கு வந்தோம். அந்த இளம்பெண்கள் மூவரும் இன்னும் ஈரமான மேனியுடன் என்னை ஒருவித ஏக்கத்துடன் பார்த்தபடி தங்கள் பாவாடைகளைச் கடாடிக்கொண்டு கிளம்பினார்கள். அவர்கள் சென்றதும், அத்தையும் அவளது தோழிகள் நால்வரும், என் அத்தை மகள்களும் அந்தி சாயும் அந்த மறைவான தோப்புப் பகுதியில் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டனர்.

ஈரமான உடலில் இன்னும் அந்த மூலிகை தைலத்தின் பிசுபிசுப்பும், குளிர்ச்சியான தண்ணீரும் கலந்திருக்க, என் இருபது வயது ஆண்மை எந்தத் துணியும் இன்றி அத்தனைப் பெண்களின் முன்னிலையில் ஒரு இரும்புத் தூண் போல நிமிர்ந்து நின்றது.

“மாரி… உன் மருமகனைப் பார்த்தா எனக்குப் பொறாமையா இருக்குடி! என்ன ஒரு திரட்சி… என்ன ஒரு வீரியம்! இந்த வயசுல இது இவ்வளவு கம்பீரமா நிக்குதே,” என்று அத்தையின் ஒரு தோழி என் தடியை உற்றுப் பார்த்தபடி சொன்னாள்.

காமினி என் தோளில் சாய்ந்துகொண்டு, “ஆமாம்மா… நாங்க ரெண்டு பேரும் கஷ்டப்பட்டுத் தேய்ச்சுவிட்ட எண்ணெய் வீணாகல. பாருங்க… இது எப்படி ஒரு போர் வீரன் மாதிரி தலை நிமிர்ந்து நிக்குதுன்னு!” என்று என் தடியின் விறைப்பைப் பெருமையாகச் சொன்னாள்.

இத்தனைப் பெரியவர்கள் முன்னிலையில் என் நிர்வாணத்தைப் பற்றி அவர்கள் வெளிப்படையாகப் பேசுவது எனக்குச் சங்கடமாக இருந்தது. “அத்தை… இப்படி எல்லாரும் பார்க்காதீங்க எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருக்கு,” என்று நான் கைகளால் என் ஆண்மையை மறைக்க முயன்றேன்.

“ஏன்டா மதனு… இதுல என்னடா வெட்கம்? ஒரு ஆணோட அழகு அவனோட இந்தத் துடிப்புல தான் இருக்கு. நீ ஏன் அதைக் கண்டு பயப்படுற?” என்று அத்தை என் கைகளை விலக்கிவிட்டு, என் கன்னத்தைத் தடவினாள்.

“இல்ல அத்தை… நீங்க எல்லாரும் பெரியவங்க… உங்க முன்னாடி நான் இப்படி…” என்று நான் தழுதழுத்தேன். “பெரியவங்கன்னா என்னடா? நாங்க ரசிக்கக் கூடாதா?” என்று அத்தையின் இன்னொரு தோழி சிரித்தாள்.

அப்போது, அத்தையின் நெருங்கிய “இரு மாரி… இவன் தடி நிஜமாவே இவ்வளவு கனமா இருக்கான்னு நான் ஒருவாட்டித் தொட்டுப் பார்த்துடுறேன்,” என்று சொல்லிக்கொண்டே என் முன்னால் மண்டியிட்டு அமர்ந்தாள்.

அவள் தன் வளையல்கள் குலுங்க, ஈரமான கைகளால் என் விறைத்த தடியின் அடிப்பகுதியைப் பற்றித் தூக்கிப் பார்த்தாள். “அப்பா! என்ன ஒரு வெயிட்டு… இதுக்குள்ள எவ்வளவு வீரியம் இருக்குமோ!” என்று வியந்து கொண்டே அதை ஒருமுறை அழுத்தினாள்.

அந்த அழுத்தத்தில் என் உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்தது. தடி சட்டென்று ஒரு துள்ளு துள்ளியது. அந்த வேகத்தில் அவள் நிலைதடுமாறிப் பின்னால் விழப் போனாள். தன்னைச் சரிசெய்துகொள்ள அவள் என் இடுப்பைப் பற்ற முயல, அவளது ஈரமான பாவாடையின் முடிச்சு தளர்ந்து அப்படியே தரையில் நழுவி விழுந்தது!

பாவாடை அவிழ்ந்து விழுந்த அந்த நொடியில், அவளும் முற்றிலும் நிர்வாணமாக என் காலடியில் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது அகன்ற குண்டியும், அந்த முதிர்ந்த அழகும் என் கண்களுக்குப் புலப்பட, என் விறைத்த தடி அவளது முகத்திற்கு நேராகத் துடித்தது.

“அடி ஆத்தி!” என்று அவள் பதறிக் கொண்டு பாவாடையை எடுக்க முயல, அத்தை மகள்கள் இருவரும் கைதட்டிச் சிரித்தனர். “பாருக்கா… மதன் தடி அடிச்ச அடியில அத்தை பாவாடையே அவிழ்ந்துடுச்சு!” என்று சின்னவள் கேலி செய்ய, அத்தையின் தோழி வெட்கத்தில் சிரித்துக்கொண்டே, “மதனு… நீ நிஜமாவே மன்மதன் தான்டா… ஒரு பார்வையிலேயே ஒரு பெண்ணோட ஆடையைக் கழட்டிட்டியே!” என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்தாள்.

அந்தத் தருணத்தில் என் விறைப்பு இன்னும் அதிகமானது. கூச்சமும், கிளர்ச்சியும் போட்டி போட, நான் அந்தப் பெண் கூட்டத்திற்கு நடுவில் ஒரு நிர்வாணச் சிலையாக உறைந்து நின்றேன்.

அத்தையின் தோழி பாவாடை நழுவிய நிலையிலும் பதறாமல், சிரித்துக்கொண்டே எழுந்து தன் ஆடையைச் சரிசெய்து கொண்டாள். ஆனால், அவளது கண்கள் மட்டும் என் விறைத்து நின்ற தடியை விட்டு நகரவில்லை.

“மாரி… உன் மருமகன் சாதாரண ஆள் இல்லடி. இவன் தடி பட்ட வேகத்துல என் பாவாடை முடிச்சே அவிழ்ந்துடுச்சுன்னா, இவன் நிஜமான மன்மதன் தான்!” என்று அவள் சொல்ல, மற்ற தோழிகள் மூவரும் என் அருகில் வந்தனர்.

நான் இன்னும் நிர்வாணமாக, கைகளால் மறைக்கக் கூடத் தோன்றாமல் சிலையாக நின்றேன். ஒரு தோழி என் தடியின் அடிப்பகுதியை மெல்லத் தூக்கிப் பார்த்து, “அப்பா! என்ன ஒரு கனம்… இரும்பு உலக்கை மாதிரி இருக்குடா மதனு,” என்று வியந்தாள்.

கிளம்பும் முன், அந்த நான்கு தோழிகளும் வரிசையாக வந்து, என் விறைத்து நின்ற தடியின் முனையில் ஆசை தீர ஒரு மென்மையான முத்தமிட்டனர். அவர்களின் ஈரமான இதழ்கள் என் ஆண்மையின் முனையில் பட்ட அந்த நொடி, என் உடம்பில் மின்னல் பாய்ந்தது. “நல்லா இருடா மதனு… அத்தை மகள்களை நல்லா கவனிச்சுக்கோ,” என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டே மறைந்தனர்.

தோழிகள் மறைந்ததும், அத்தை மகள்கள் இருவரும் என் இருபுறமும் ஒட்டிக்கொண்டனர். “என்ன மதனு… நாலு அத்தைங்க வரிசையா முத்தம் கொடுத்ததும் முகம் அப்படியே செம்பருத்தி பூ மாதிரி சிவந்துடுச்சு?” என்று சின்னவள் என் கன்னத்தைக் கிள்ளினாள்.

“பாருடி… அத்தைங்க போன பிறகும் இது இன்னும் கீழ இறங்க மாட்டேங்குது. வானத்தைப் பார்த்து சவால் விடுது,” என்று காமினி தன் விரல்களால் என் தடியின் நரம்புகளைத் தடவினாள்.

“அக்கா… விட்ருங்க அக்கா. எனக்கு ஒரு மாதிரியா இருக்கு. அவங்க பெரியவங்க… இப்படிப் பண்ணுவாங்கன்னு நான் நினைக்கல,” என்று நான் வெட்கத்தில் தலைகுனிந்து பதில் சொன்னேன்.

“பெரியவங்கன்னா என்னடா? உன் அழகைப் பார்த்து அவங்க மயங்கிட்டாங்க. ஆனா, அவங்க கொடுத்தது வெறும் ‘சாம்பிள்’ தான். அசல் வித்தை எல்லாம் எங்ககிட்ட தான் இருக்கு,” என்று சின்னவள் என் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்து, என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள்.

நாங்கள் இப்படி மல்யுத்தம் நடத்திக்கொண்டிருந்த போது, அத்தை கையில் ஒரு துண்டுடன் அங்கே வந்தாள். “ஏய்! விடுங்கடி அவனை… காலைல இருந்து பையனை அம்மணமா விட்டு ஆட்டிப் படைக்கிறீங்க. பாவம், அவன் முகத்தைப் பாருங்க… வெட்கத்துல உருகிப் போயிட்டான்,” என்று அத்தை அதட்டினாள்.

அத்தை மகள்கள் இருவரும், “இல்லம்மா… இவன் தடி இன்னும் அடங்கல, அதான் ‘பயிற்சி’ கொடுத்துட்டு இருக்கோம்,” என்று இழுத்தனர்.

“போதும்டி உங்க பயிற்சி… முதல்ல அவனை வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போங்க. நா அவளுங்க கூட பன்னைக்கு போய்ட்டு வரேன். மதனு… இந்தா, இந்தத் துண்டைச் சுத்திக்கோ,” என்று அத்தை அந்தத் துண்டை என் மீது வீசினாள். நான் அவசரம் அவசரமாக என் நிர்வாணத்தை மறைக்க முயன்றேன். ஆனால், என் விறைத்த தடி அந்தத் துண்டையும் மீறி ஒரு கூடாரம் போல வெளியே துருத்திக் கொண்டு நின்றது.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, “சரி சரி… விறைப்பு அடங்க கொஞ்சம் நேரம் ஆகும். போய்ச் சாப்பிட்டுட்டு நிம்மதியா தூங்குங்க,” என்று எங்களை வீட்டுக்கு விரட்டினாள். அத்தையின் அரவணைப்பில் அந்தத் தற்காலிகச் சங்கடத்திலிருந்து தப்பித்தேன்

அத்தை தோழிகளோடு வெளியே சென்றதும், அந்தத் தென்னந்தோப்புப் பகுதி இன்னும் அமைதியானது. நான் அத்தை கொடுத்த துண்டை இடுப்பில் சுற்ற முயன்றேன், ஆனால் என் விறைத்த தடி ஒரு இரும்புத் தூண் போல நீட்டிக்கொண்டு நின்றதால், அந்தத் துண்டு கீழே நழுவி விழுந்தது.

நிர்வாணமாக நின்ற என்னைப் பார்த்து அக்காக்கள் இருவரும் ரகசியமாகச் சிரித்தனர். “மதனு… அம்மா தான் போயிட்டாங்களே, இப்போ எதுக்கு இந்தத் துண்டு? உன்னோட இந்தத் துடிப்பை நாங்க அடக்காம விட்டா, உனக்கு இன்னைக்கு ராத்திரி தூக்கமே வராதுடா,” என்று காமினி என் அருகில் வந்து, என் தோள்களில் கைகளைப் போட்டாள்.

சின்னவள் என் முன்னால் மண்டியிட்டு அமர்ந்து, என் விறைத்த தடியைத் தன் இரு உள்ளங்கைகளுக்கு நடுவே வைத்து மெல்ல உருட்டினாள். “பாருக்கா… அத்தைங்க கொடுத்த முத்தத்துல இது எவ்வளவு அனலா கொதிக்குதுன்னு! இதோட பாரத்தை நாங்க இறக்கி வைக்கிறோம்,” என்று அவள் சொல்ல, என் உடலில் மின்னல் பாய்ந்தது.

அவர்கள் இருவரும் என்னை அந்த வைக்கோல் போரின் மீது மெல்லச் சாய்த்தனர். நான் மல்லாக்கப் படுத்துக் கிடக்க, என் இருபுறமும் அவர்கள் அமர்ந்து கொண்டனர். நான் கண்களை மூடினேன். அன்று காலை அத்தை குளித்த அந்தத் தரிசனம், வயல்வெளியில் அந்த இளம்பெண்கள் என் தடியை மண்ணைத் துடைக்கிறேன் என்று வருடியது, அத்தையின் தோழி பாவாடை நழுவி நிர்வாணமாக நின்றது என அத்தனை நினைவுகளும் என் மூளைக்குள் ஊர்வலம் வந்தன.

அந்த நினைவுகள் தந்த கிளர்ச்சியோடு, அக்காக்கள் இருவரின் ஈரமான கைகள் என் ஆண்மையின் மீது ஏறி இறங்கியது எனக்குள் ஒரு எரிமலையைக் கிளப்பியது. காமினி என் மார்புக் காம்புகளைத் தன் வாயால் வருடினாள், சின்னவள் என் தடியின் முனையைத் தன் இதழ்களால் கவ்வி இழுத்தாள். “அக்கா… தாங்க முடியல அக்கா… ஏதோ வருது!” என்று நான் தழுதழுத்தேன்.

அன்றைய நாள் முழுவதும் நான் அனுபவித்த அந்த நிர்வாணக் கோலமும், பெண்களின் ரசனையான பேச்சுகளும் என் வீரியத்தை உச்சத்திற்குத் தள்ளியிருந்தன. அக்காக்கள் இருவரும் போட்டிப் போட்டுக்கொண்டு என் ஆண்மையை நீவ, என் தடி இப்போது ஒரு நாகத்தைப் போலச் சீறித் துடித்தது.

திடீரென என் இடுப்புப் பகுதி ஒரு அதிர்வுக்கு உள்ளானது. “அக்கா… வருது… வழி விடுங்க!” என்று நான் கத்த, என் தடியின் முனையிலிருந்து அந்த அடர்த்தியான வெண்மையான கஞ்சி சீறிப் பாய்ந்தது.

அது சாதாரணமாக வரவில்லை; ஒரு நீரூற்றுப் போலப் பீய்ச்சி அடித்தது. என் முன்னால் இருந்த சின்னவளின் மார்பிலும், முகத்திலும் அந்தச் சூடான திரவம் சிதறித் தெறித்தது. பக்கத்தில் இருந்த பெரியவளின் ஜாக்கெட் இல்லாத வயிற்றுப் பகுதியிலும் அந்தப் பிசுபிசுப்பான கஞ்சி ஒரு கோலம் போலப் படர்ந்தது.

நான் அப்படியே தளர்ந்து கிடக்க, அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் உடலில் படிந்திருந்த அந்தத் திரவத்தைத் தொட்டுப் பார்த்துச் சிரித்தனர். “அப்பா! மதனு… இம்புட்டு வீரியத்தை வச்சுக்கிட்டாடா இவ்வளவு நேரம் தவிச்ச? பாருடி… என் முகம் முழுக்க இவன் ‘அன்பைப்’ பொழிஞ்சுட்டான்,” என்று சின்னவள் தன் விரலால் என் கஞ்சியை எடுத்து ருசி பார்த்தாள்.

“நிஜமாவே இவன் ஒரு மன்மதன் தான்டி. இன்னைக்கு இந்தத் தோப்புல விழுந்த இந்த விதை, இவன் ஒரு முழு ஆணா மாறிட்டான்ங்கறதுக்கு சாட்சி,” என்று காமினி தன் வயிற்றில் இருந்த கஞ்சியைத் தடவிக்கொண்டே என் நெற்றியில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தாள்.

அந்தத் தென்னந்தோப்பு இருளில், நிர்வாணமாகக் கிடந்த என் உடலும், என் கஞ்சியால் நனைந்த அக்காக்களின் மேனியும் அந்த நாளின் இறுதி வெற்றியைப் பறைசாற்றின.

அந்தத் தென்னந்தோப்பின் இருளில் நடந்த அந்தச் சீறலுக்குப் பிறகு, அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் உடலில் படிந்திருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பைத் தங்கள் பாவாடைத் தலைப்பால் மெல்லத் துடைத்துக் கொண்டனர். நான் ஒரு போரில் வென்ற வீரன் போல, ஆனால் உடல் தளர்ந்து அந்த வைக்கோல் போரில் அப்படியே கிடந்தேன். என் தடி இப்போது தன் வேலையை முடித்துவிட்டு, ஒரு அமைதியான குழந்தையைப் போலச் சுருங்கிச் சாய்ந்திருந்தது.

நாங்கள் மூவரும் மெல்ல எழுந்து, இருட்டில் தட்டுத் தடுமாறித் துணிகளைச் சரிசெய்துகொண்டு வீட்டுக்கு வந்தோம். திண்ணையில் அத்தை எங்களுக்கு முன்னாடியே அத்தை வீட்டுக்கு வந்து ஒரு லாந்தர் விளக்கை வைத்துக்கொண்டு எங்களுக்காகவே காத்துக் கொண்டிருந்தாள். “என்னடி… இவ்வளவு நேரமாச்சு? பையனைத் தோப்புலேயே வச்சு என்ன பண்ணிட்டு வர்றீங்க?” என்று அத்தை கேட்க, அக்காக்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துத் திருட்டு முழி முழித்தனர்.

நான் அத்தை கொடுத்த அந்தத் துண்டை இடுப்பில் சுற்றிக்கொண்டு, தலைகுனிந்து நின்றேன். அத்தை மெல்ல எழுந்து என் அருகில் வந்தாள். “மதனு… முகமெல்லாம் ஒரு மாதிரி களைப்பா இருக்கே? அதுவும் இல்லாம…” என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் பார்வை என் இடுப்புப் பகுதிக்குச் சென்றது.

நேரம் ஆக ஆக என் தடி அடங்கிப் போயிருந்ததைப் பார்த்த அத்தைக்குச் சந்தேகம் வந்துவிட்டது. “என்ன மதனு… சாயங்காலம் வரைக்கும் ஒரு உலக்கை மாதிரி நிமிர்ந்து நின்னது, இப்போ என்னடானா ஒரு சுண்டைக்காய் மாதிரி அடங்கிக் கிடக்கு? என்ன நடந்துச்சு அங்க?” என்று அத்தை அதட்டலாகக் கேட்டாள்.

நான் பதில் சொல்லத் தெரியாமல் திகைக்க, “அம்மா… அது… குளிச்சதுல குளிர்ச்சியாகி அடங்கிடுச்சு அம்மா,” என்று சின்னவள் சமாளிக்க முயன்றாள்.

“இருடி நீ!” என்று அவளை அடக்கிய அத்தை, சட்டென்று என் இடுப்பில் இருந்த துண்டை அவிழ்த்துப் போட்டாள். நான் மீண்டும் நிர்வாணமாக நிற்க, அத்தை சற்றும் தயக்கமில்லாமல் தன் கையை நீட்டி என் விதைப்பைகளைப் பற்றினாள். அவள் தன் விரல்களால் அந்தப் பைகளை மெல்ல அழுத்திச் சோதித்தாள்.

“அடிப்பாவிங்களா! விதைப்பை எல்லாம் காலியாகிக் கிடக்குதேடி! பையன் கிட்ட இருந்த அத்தனை வீரியத்தையும் ஒட்டச் சுரண்டிட்டீங்களா?” என்று அத்தை கத்த, அக்காக்கள் இருவரும் “ஐயோ அம்மா… நாங்க ஒண்ணும் பண்ணல,” என்று அலறியபடி வீட்டுக்குள் ஓடி ‘எஸ்கேப்’ ஆனார்கள்.

அத்தை முறைத்துக்கொண்டே என்னைப் பார்த்தாள். “மதனு… ஏன்டா அவளுங்க தான் எப்ப பைப்பு கெடச்சாலும் தன்னிய வெளிய எடுக்காம விடமாட்டாலுங்களே நீ ஏன்டா அவளுஙாகள தொட விட்ட” என்று கேட்டபடியே, அவள் கையை எடுக்காமல் என் தடியின் அடிப்பகுதியை மெல்லத் தடவினாள்.

அவளது அந்த முதிர்ந்த கைகளின் அழுத்தமும், அவள் விதைப்பையைச் சோதித்த அந்த விதமும் எனக்குள் ஒரு புதிய அதிர்வை ஏற்படுத்தியது. அக்காக்களின் மென்மையான தீண்டலுக்குப் பிறகு, அத்தையின் இந்த அதிகாரமான தொடுதல் ஒரு தனி ரகத்தைக் கொடுத்தது.

அத்தை தடவத் தடவ, அடங்கிக் கிடந்த என் தடி மீண்டும் மெல்லத் தலைதூக்க ஆரம்பித்தது. “பாரு மதனு… அக்காங்ககிட்ட எல்லாம் கொடுத்துட்டு வந்த பிறகும், அத்தை கை பட்டதும் இது மறுபடியும் எப்படி நிமிருது பாரு!” என்று அத்தை ஆச்சரியத்தோடு சொல்ல, என் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது.

அவள் விடாமல் என் தடியின் முனையைத் தன் பெருவிரலால் நீவி விட, அது மீண்டும் ஒருமுறை விறைத்துக்கொண்டு அத்தையின் கைக்குள்ளேயே துடித்தது. “சரி… இன்னைக்கு ஒரு வழியா உன்னை முழு உறிஞ்சி எடுத்துட்டாலுங்க. வா… உள்ள போய் சாப்பிடு,” என்று சொல்லிவிட்டு அத்தை என் தடியை ஒருமுறை அழுத்திவிட்டுச் சிரித்தாள்.

வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் அத்தை நேராக அடுப்பங்கரைக்குச் சென்றாள். அங்கே ஒரு மண் சட்டியில் ஏதோ ஒரு மூலிகை வாசம் கமகமவென்று தூக்கியது. அக்காக்கள் இருவரும் பயந்துபோய் ஒரு மூலையில் பதுங்கி நின்றிருக்க, அத்தை ஒரு பித்தளைக் கிளாஸில் ஆவி பறக்கும் அந்தப் பாலை ஊற்றினாள்.

“இந்தா மதனு… இதை முதல்ல குடி. அந்த ரெண்டு கழுதைகளும் சேர்ந்து உன் உடம்பை ஒட்டச் சுரண்டிட்டாங்க. பாரு, முகம் எப்படிப் பேய் அறைஞ்ச மாதிரி வெளுத்துப் போயிருக்குன்னு!” என்று அத்தை கடுகடுத்தாள்.

அந்தப் பாலில் பாதாம், பிஸ்தா மற்றும் சில ரகசிய நாட்டு மருந்துப் பொடிகள் கலந்திருந்தன. “இது எதுக்கு அத்தை?” என்று நான் தயக்கத்துடன் கேட்டேன்.

“கேட்குறான் பாரு கேள்வி! உன் உடம்புல இப்போ ஒரு சொட்டு வீரியம் கூட மிஞ்சியிருக்காது. அத்தனைப் பாய்ச்சலுக்கும் அப்புறம் உன் நரம்புகள் எல்லாம் தளர்ந்து போயிருக்கும். இது உன் ‘விதைப்பையை’ மறுபடியும் புதுப்பிக்கும்டா,” என்று அத்தை சற்றும் தயக்கமில்லாமல் அந்தத் சுன்ட காய்ச்சிய பாலை என் வாயருகே நீட்டினாள்.

நான் மெல்ல அக்காக்களைப் பார்த்தேன். அவர்கள் இருவரும் பாவமாக என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். “அத்தை… அவங்களை ஏசாதீங்க அத்தை. அவங்க ஒண்ணும் தப்பா பண்ணலையே… நாங்க சும்மா விளையாட்டுக்குத் தான்…” என்று நான் இழுத்தேன்.

அத்தை என் பக்கம் திரும்பி, “விளையாட்டா? உன் விதைப்பையே காலியாகுற அளவுக்கு விளையாடிட்டு வந்துட்டு, இப்ப அவங்களுக்கு வக்காலத்து வாங்குறியா? ஏண்டா மதனு… அவங்க ரெண்டு பேரும் உன்னை ஒரு வழி பண்ணிடுவாங்கன்னு எனக்குத் தெரியாதா? நீயும் அவங்க சொன்னதைக் கேட்டுட்டு இப்படியே அம்மணமா ஆடிட்டுத் திரியுற,” என்று என்னையும் சேர்த்து விளாசினாள்.

சின்னவள் மெல்ல எட்டிப் பார்த்து, “அம்மா… அது வந்து… மதன் தான்மா ஆசைப்பட்டான்,” என்று ஒரு போடு போட்டாள்.

அத்தை முறைத்தாள். “ஆசைப்பட்டானா? அவன் அப்பாவிடி… நீங்க ரெண்டு பேரும் தான் அவனைச் சுத்திச் சுத்தி வந்து அவனோட ‘தடியை’ இப்படித் தவிக்க வச்சிருக்கீங்க. பாரு… இப்போதான் ஒரு வழியா அடங்கி நிக்குது. ஆனா இந்த மூலிகைப் பால் உள்ள போனதும், இது மறுபடியும் குதிரை மாதிரி கனைக்கப் போகுது. அப்போ இவனை எப்படி நீங்க சமாளிக்கிறீங்கன்னு பாப்போம்” என்று அத்தை சொல்ல, அக்காக்கள் இருவரும் முகம் சிவக்கச் சிரித்தனர்.

“அத்தை… நிஜமாவே இந்த பால் குடிச்சா மறுபடியும்…” என்று நான் கேட்க, அத்தை என் கன்னத்தைத் தட்டி, “மறுபடியும் என்னடா… இன்னைக்கு ராத்திரி தூக்கத்துல கூட உனக்குத் தெரியாமலேயே உன் தடி வானத்தைப் பார்த்து நிக்கும். அந்த அளவுக்கு இதுல வீரியம் இருக்கு,” என்றாள்.

நான் அந்தப் பாலைக் குடித்து முடிக்கும்போது, அதன் உஷ்ணம் என் தொண்டையிலிருந்து அடிவயிறு வரை இறங்குவதை உணர்ந்தேன். அந்த மூலிகையின் மணம் என் நரம்புகளை மீண்டும் ஒருமுறை முறுக்கேறச் செய்தது.

அத்தை என் காலி கிளாஸை வாங்கிக்கொண்டு, “சரி… இனிமே அந்த ரெண்டு பேர்கிட்டயும் ஜாக்கிரதையா இரு. இப்போப் போய் படுத்துத் தூங்கு… நாளைக்கு காலையில உன் ‘விதைப்பை’ எப்படித் துடிக்குதுன்னு நான் பார்க்கிறேன்!” என்று சொல்லிவிட்டுச் சிரித்தாள்.

அத்தை கொடுத்த அந்த மூலிகைப் பால் அடிவயிறு வரை இறங்கி, என் நரம்புகளைத் துடிக்க வைத்தது. அத்தை விளக்கை அணைத்துவிட்டுச் சென்ற பிறகு, அறையில் நிலவிய அந்த அமைதிக்கு நடுவே என் உடல் மட்டும் அனலாகக் கொதித்தது. அத்தை சொன்னது போலவே, அந்தப் பாலின் வீரியம் என் விந்துப் பையை மீண்டும் ஒரு விஸ்வரூபத் துடிப்பிற்குத் தயார் செய்து கொண்டிருந்தது.

நான் பாயில் படுத்துக் கண்களை மூடியபோது, கதவு மெல்லத் திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. நிலவொளி ஜன்னல் வழியாக உள்ளே பாய, இரண்டு உருவங்கள் பூனை போல நடந்து வந்தன. அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் பாவாடைகளை மார்புக்கு மேல் ஏற்றித் தளர்வாகக் கட்டியிருந்தார்கள்.

“மதனு… தூங்கிட்டியா?” என்று காமினி என் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள்.

“அக்கா… அத்தை பார்த்தா அவ்வளவுதான்,” என்று நான் பதறினேன்.

“அம்மா நல்லாத் தூங்கிட்டாடா. ஆனா அம்மா கொடுத்த அந்தப் பாலு உன்னைத் தூங்கவிடாதுன்னு எங்களுக்குத் தெரியும். அதான் அந்தப் பாலோட ‘வேலை’ எப்படி இருக்குன்னு பார்க்க வந்தோம்,” என்று சின்னவள் சொல்லிக்கொண்டே என் போர்வையை மெல்ல விலக்கினாள்.

சின்னவள் என் இடுப்பில் இருந்த அந்தத் துண்டை ஒரே இழுப்பில் உருவினாள். நிலவொளியில் என் நிர்வாணத் தடி இப்போது ஒரு கருங்காலி உலக்கை போல விடைத்துக்கொண்டு, முன்பை விட அதிக வீரியத்தோடு துடித்தது.

“அக்கா… பாருக்கா! அத்தை கொடுத்த பால் இவன் குஞ்சியை ஒரு இரும்புத் தூண் மாதிரி மாத்திடுச்சு,” என்று காமினி வியப்புடன் அதைத் தன் உள்ளங்கையால் சுற்றிலும் தடவிப் பார்த்தாள்.

“மதனு… இன்னைக்கு ஒரு புது பிளான். நீ சும்மா படுத்துக்கோ, நாங்க ரெண்டு பேரும் மாறி மாறி உன்னைத் தயார் பண்றோம். இன்னைக்கு உன் விந்துப் பையை மறுபடியும் காலி பண்ணாம விடமாட்டோம்,” என்று சின்னவள் ஒரு புதிய அதிரடித் திட்டத்தைச் சொன்னாள்.

காமினி என் மார்பில் அமர்ந்து தன் ஈரமான கூந்தலால் என் முகத்தை வருடினாள். சின்னவள் என் கால்களுக்கு நடுவே மண்டியிட்டு அமர்ந்து, என் விறைத்த தடியைத் தன் வாயால் கவ்வி மெல்ல இழுத்தாள். அந்த மூலிகைப் பாலின் வீரியத்தால் என் ஆண்மை இப்போது ஒரு அசுர பலத்தோடு இருந்தது.

அவர்கள் இருவரின் தீண்டல்களும், அந்த நள்ளிரவுத் தனிமையும் என்னை ஒரு காமக் கடலில் ஆழ்த்தின. காமினி என் காதுகளைக் கடிக்க, சின்னவள் என் தடியின் அடிப்பகுதியைத் தன் விரல்களால் அழுத்தி நீவினாள். “அக்கா… தாங்க முடியல… அந்தப் பால் உள்ள போய்த் தீயாய் கொதிக்குது,” என்று நான் முணுமுணுத்தேன்.

அந்த அறையின் இருட்டில், நிலவொளியின் சாட்சியாக, இரு அழகிகளின் நிர்வாணத் தேகங்களுக்கு நடுவே என் இளமைத் துடிப்பு ஒரு புதிய அத்தியாயத்தை எழுதிக்கொண்டிருந்தது. அத்தை கொடுத்த அந்தப் பால் தந்த பலமும், அக்காக்களின் அந்த அதிரடித் திட்டங்களும் அந்த இரவை ஒரு பொன்னான கனவாக மாற்றின.

நாளை காலை அத்தை என் ‘விதைப்பையை’ச் சோதிக்கும்போது என்ன சொல்வாளோ என்ற பயமும், இப்போது அனுபவிக்கும் இந்தச் சுகமும் கலந்து என் இருபது வயது வாழ்க்கையை ஒரு முழுமையான மன்மதக் காவியமாக மாற்றியது.

அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், அத்தை கொடுத்த மூலிகைப் பாலின் வீரியம் என் அடிவயிற்றில் ஒரு எரிமலையைக் கிளப்பிக் கொண்டிருந்தது. அக்காக்கள் இருவரும் என் இருபுறமும் அமர்ந்து, நிலவொளியில் என் விறைத்த தடியின் பிரம்மாண்டத்தைப் பார்த்து வியந்தனர்.

சின்னவள் மெல்லக் குனிந்து, என் விறைத்து நின்ற தடியின் முனையைத் தன் நாவால் வருடினாள். “பாருக்கா… அம்மா கொடுத்த பாலு இவன் நரம்பையெல்லாம் இரும்பு கம்பி மாதிரி மாத்திடுச்சு,” என்று அவள் சொல்ல, காமினி என் மார்புத் தசைகளைத் தன் நகங்களால் மெல்லக் கீறினாள். அந்தச் சிலிர்ப்பில் என் இடுப்பு தானாகவே மேலெழும்பித் துடித்தது.

திடீரென காமினி , “மதனு… உனக்கு அத்தை தான் பால் கொடுத்தா… நாங்க உனக்கு என்ன தரப்போறோம் தெரியுமா?” என்று கேட்டபடியே, தன் மார்பில் கட்டியிருந்த அந்தப் பாவாடை முடிச்சைத் தளர்த்தினாள்.

அடுத்த நொடி, அவள் அணிந்திருந்த அந்த ஒற்றை ஆடையும் நழுவி விழுந்தது. சின்னவளும் தன் பாவாடையைக் கழற்றி எறிந்தாள். நிலவொளியில் இரு முழு நிர்வாணத் தேகங்கள் என் கண்களுக்கு விருந்தளித்தன. அவர்களின் இளமை ததும்பும் அந்த முதிர்ந்த தனங்கள், காம்புகள் விடைத்து நிற்க என் முகத்திற்கு நேராக வந்து நின்றன.

காமினி என் வாயருகே தன் மார்பை அழுத்தினாள். “இந்தாடா மதனு… இதைச் சப்பு… இதுல பால் வராது, ஆனா உனக்குத் தேவையான போதை வரும்,” என்று அவள் சொல்ல, நான் ஆவலோடு அவளது மென்மையான தனத்தைக் கவ்வி இழுத்தேன்.

இன்னொரு பக்கம் சின்னவள் தன் மார்பால் என் விறைத்த தடியை இடுக்கிக் கொண்டு தேய்த்தாள். “பாருக்கா… இவன் தடி என் ரெண்டு நெஞ்சுக்கு நடுவுல சிக்கிக்கிட்டு எப்படித் தவிக்குதுன்னு!” என்று அவள் சிரிக்க, என் உணர்ச்சிகள் பிழம்பாக வெடித்தன. அவர்களின் அந்தப் ‘பால்’ தராத தனங்களை நான் மாறி மாறிச் சுவைத்தபோது, என் ஆண்மை அதன் உச்சக்கட்ட விறைப்பை அடைந்தது.

மூலிகைப் பாலின் வீரியமும், இரு நிர்வாண அழகிகளின் தீண்டல்களும் சேர்ந்து என் விந்துப் பையை ஒரு வெடிகுண்டாக மாற்றியிருந்தன. அக்காக்கள் இருவரும் இப்போது என் தடியைத் தங்கள் கைகளால் போட்டிப் போட்டுக்கொண்டு நீவினர்.

“அக்கா… வருது… மறுபடியும் வருது!” என்று நான் கதற, என் தடியின் முனையிலிருந்து அந்த அடர்த்தியான விந்து மீண்டும் சீறிப் பாய்ந்தது. அது ஒரு பெரிய ஊற்றுப் போலப் பீய்ச்சி அடித்து, பெரியவளின் மார்பிலும் சின்னவளின் வயிற்றிலும் சிதறித் தெறித்தது. அந்தச் சூடான திரவம் பட்டதும் இருவரும் ஒருவித இன்ப அதிர்ச்சியில் நெளிந்தனர்.

அந்த உச்சகட்டப் பாய்ச்சலுக்குப் பிறகு, என் உடல் அப்படியே தளர்ந்து போனது. அக்காக்கள் இருவரும் தங்கள் உடலில் படிந்திருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பைத் துடைக்கக் கூடத் தோன்றாமல், என் இருபுறமும் வந்து படுத்துக்கொண்டனர்.

நான் நடுவில் நிர்வாணமாகக் கிடக்க, ஒரு பக்கம் பெரியவளும் மறுபக்கம் சின்னவளும் தங்கள் நிர்வாண உடலால் என்னைப் போர்த்திக்கொண்டனர். அந்த மூலிகைப் பாசனத்தில் நனைந்த என் உடலும், அவர்களின் வியர்வை மணமும் கலந்த அந்த அறையில், நாங்கள் மூவரும் அப்படியே ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தோம். காலையில் அத்தை வந்து பார்க்கப் போகும் அந்தச் சுவாரஸ்யமான காட்சியைப் பற்றிய கவலையின்றி, அந்த மன்மத சாம்ராஜ்யத்தில் நாங்கள் மூவரும் ஒன்று கலந்திருந்தோம்.

விடியற்காலைப் பொழுது விடிந்தும் விடியாத வேளையில், ஜன்னல் வழியாக வந்த அந்த இளஞ்சிவப்பு வெளிச்சம் என் கண்களைக் கூசியது. நான் இன்னும் அந்த ஆழ்ந்த உறக்கத்தின் போதையில் இருக்க, திடீரெனக் கதவு “கிறீச்” என்ற சத்தத்துடன் மெல்லத் திறந்தது.

கையில் ஒரு செம்புத் தண்ணீருடன் உள்ளே வந்த அத்தை, அங்கே கண்ட காட்சியைக் கண்டு அப்படியே உறைந்து நின்றாள். நான் நடுவில் முற்றிலும் நிர்வாணமாகக் கிடக்க, என் வலது பக்கத்தில் காமினி தன் மார்பை என் தோளில் சாய்த்தபடி படுத்திருந்தாள். இடது பக்கத்தில் சின்னவள் என் இடுப்பை ஒரு காலைப் போட்டுப் பின்னிப் பிணைந்தபடி, என் விறைத்த தடியின் மீது தன் கையை வைத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

“அடிப்பாவிங்களா! இது என்னடி கூத்து?” என்று அத்தை போட்ட சத்தத்தில், நாங்கள் மூவரும் திடுக்கிட்டு எழுந்தோம்.

சின்னவள் பதட்டத்தில் என் தடியை இன்னும் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு எழ முயல, எனக்கு ஒரு பக்கம் வலியும் இன்னொரு பக்கம் வெட்கமுமாக இருந்தது. காமினி தன் பாவாடையைத் தேடித் துழாவ, அத்தை முன்னே வந்து அவளது கையைப் பிடித்துத் தடுத்தாள்.

“இப்போ எதுக்குடி தேடுற? எல்லாம் முடிஞ்ச பிறகுதானே இங்க வந்து படுத்துக் கிடக்குறீங்க! பாரு… மதனு உடம்பு முழுக்க என்னடா இது… அப்படியே வெள்ளை வெள்ளையா ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு?” என்று அத்தை குனிந்து என் வயிற்றுப் பகுதியில் காய்ந்து போயிருந்த அந்தக் கஞ்சித் திட்டுக்களைப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.

அத்தை என் அருகில் மண்டியிட்டு அமர்ந்தாள். அக்காக்கள் இருவரும் வெட்கத்தில் தலையைக் குனிந்து கொள்ள, அத்தை மீண்டும் தன் கையை நீட்டி என் விதைப்பைகளைப் பற்றினாள்.

“அடேங்கப்பா! நேத்து ராத்திரி கொடுத்த அந்த மூலிகைப் பால் இவ்வளவு வேலையா செஞ்சிருக்கு? மதனு… உன் பையெல்லாம் சுத்தமா வத்திப் போய் சுருங்கிப் போயிருக்குடா! இந்த ரெண்டு பேய்களும் உன்னை ஒரு சொட்டு விடாம உறிஞ்சி எடுத்துட்டாங்க போல,” என்று அத்தை என் தடியை ஒருமுறை ஆட்டிப் பார்த்துச் சொன்னாள்.

“அத்தை… அது வந்து… நேத்து ராத்திரி ரொம்பச் சூடா இருந்துச்சு, அதான்…” என்று நான் தடுமாறினேன்.

“சூடா இருந்ததா? இல்ல, இந்த ரெண்டு பேரும் உனக்குக் கொடுத்த ‘சூடு’ அதிகமாயிடுச்சா?” என்று அத்தை சின்னவளின் காதைத் திருகினாள்.

“ஏண்டி… பையனை ஒரு வழியாக்கிட்டீங்கல்ல? சரி… இப்போடியே கிடந்தா உடம்பு சூடாகிடும். மூணு பேரும் அப்படியே எழுந்து வாங்க… அந்தப் கிணத்துத் தண்ணியில முங்கி எழுந்து வந்தாத்தான் இந்த சூடு குறையும்,” என்று உத்தரவிட்டாள்.

நாங்கள் மூவரும் அப்படியே நிர்வாணமாக, அத்தையின் பின்னால் அந்தப் பழைய கிணற்றை நோக்கி நடந்தோம். விடியற்காலையில் அந்தப் பனிப் பொழிவில், அத்தையின் அதிகாரமான பார்வையின் கீழ், எங்கள் மூவரின் நிர்வாண உடல்களும் அந்தத் தோட்டத்துப் பாதையில் ஒரு விசித்திரமான ஊர்வலமாகச் சென்றன.

விடியற்காலைப் பனிமூட்டத்தில், அந்தப் பழைய கிணற்றடி ஒரு விசித்திரமான மேடை போலக் காட்சியளித்தது. அத்தை கையில் வாளியுடன் முன்னே செல்ல, நான் நடுவிலும், அக்காக்கள் இருவரும் என் இருபுறமும் ஒட்டியபடி – மூவருமே எந்தத் துணியும் இன்றி – அந்தப் பனிக்காற்றில் நடுங்கிக்கொண்டே நடந்தோம்.

கிணற்றடிக்கு வந்ததும் அத்தை எங்களை வரிசையாக நிற்க வைத்தாள். “என்னடா மதனு… நேத்து ராத்திரி உன் தடி குதிரை மாதிரி கனைச்சது, இப்போ என்னடான்னா பனிக்கு பயந்து உள்ள போய் ஒளிஞ்சுக்கிச்சு?” என்று அத்தை கிணற்றில் வாளியை வீசிக் கொண்டே கேட்டாள்.

சின்னவள் என் தோளில் சாய்ந்து கொண்டு, “அம்மா… அது குளிர்ல ஒடுங்கல, நேத்து ராத்திரி பண்ணுன ‘வேலையில’ அது டயர்ட் ஆகிடுச்சு,” என்று சொல்லிவிட்டு என் இடுப்பை ஒரு கிள்ளு கிள்ளினாள்.

“ஆமாம்மா… இவன் தடி ஒரு வழியா அடங்குறதுக்குள்ள விடிஞ்சே போச்சு,” என்று காமினி வழிந்த கஞ்சித் திட்டுக்களைக் காட்டிச் சிரிக்க, நான் வெட்கத்தில் நெளிந்தேன்.

“வாயை மூடுங்கடி! பையனை ஒரு சொட்டு விடாமக் கறந்துட்டு, இப்போ வந்து கதை பேசுறீங்க,” என்று அத்தை ஒரு வாளித் தண்ணீரை மொண்டு என் தலையில் “சளபள”வென ஊற்றினாள்.

அந்தக் ஜில்லிப்புத் தண்ணீர் என் உடலில் பட்டதும், “அம்மாடி!” என்று நான் துள்ளிக்குதித்தேன். அந்த அதிர்ச்சியில், அடங்கியிருந்த என் தடி சட்டென்று ஒரு துள்ளு துள்ளி நிமிர்ந்தது.

“அடி ஆத்தி! அம்மா… இங்க பாரு, உன் மருமகன் தடி தண்ணி பட்டதும் மறுபடியும் உசுரோட எழுந்து நிக்குது!” என்று சின்னவள் கைதட்டிச் சிரித்தாள்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, “பாரு மதனு… நீ சிட்டியில கம்ப்யூட்டர் முன்னாடி உட்கார்ந்திருந்தா இந்த ‘ஆயுதம்’ இப்படித் துடிக்குமா? இந்த கிராமத்துத் தண்ணியும், உங்க அக்காங்கக் குடுத்த குசும்பும்தான் உன்னை இப்படி ஒரு மன்மதனா மாத்திருக்கு,” என்றாள்.

“அத்தை… இப்போ எதுக்கு இதையெல்லாம் சொல்லிட்டு? எனக்குக் குளிர் எடுக்குது,” என்று நான் நடுங்கிக்கொண்டே சொன்னேன்.

“குளிர் எடுத்தா என்னடா? இதோ உன் அக்காங்க இருக்காங்களே… இவங்கள அப்படியே கட்டிப்பிடிச்சுக்கோ,” என்று அத்தை சொல்ல, காமினி என் பின்னால் வந்து என் முதுகோடு ஒட்டிக்கொண்டாள். சின்னவள் என் முன்னால் வந்து என் விறைத்த தடியைத் தன் இரு தொடைகளுக்கு நடுவே இடுக்கிக் கொண்டாள்.

“இப்போ சூடா இருக்கா மதனு?” என்று சின்னவள் கேட்க, அத்தை இன்னொரு வாளித் தண்ணீரை எங்கள் மூவர் மீதும் ஊற்றினாள். “நல்லா நனையுங்கடி… அப்போதான் இந்த ‘உணச்சிப் பிழம்பு’ அடங்கும்,” என்று அத்தை சொல்ல, அந்த விடியற்காலையில் எங்கள் நால்வரின் சிரிப்புச் சத்தம் அந்தத் தோப்பு முழுவதும் எதிரொலித்தது.

கிணற்றடிக் குளியல் முடிந்து, அக்காக்கள் இருவரும் நடுங்கிக்கொண்டே ஈரமான பாவாடைகளைச் சுற்றிக்கொண்டு உள்ளே ஓடினார்கள். அத்தை என்னை மட்டும் தனியாக நிறுத்தினாள். “மதனு… இன்னைக்கு நீ வயலுக்குப் போக வேணாம். அந்தப் பெண்கள் கூட்டத்துல போய் நின்னா, நேத்து ராத்திரி உன் அக்காங்க பண்ணுன வேலையில நீ அங்கேயே மயங்கி விழுந்துடுவ,” என்று சொல்லிவிட்டு, என் கையைப் பிடித்துத் திண்ணைக்கு அழைத்து வந்தாள்.

அத்தை ஒரு இருக்கையில் அமர, என்னை அவள் முன்னால் அம்மணமாக நிற்க வைத்தாள். “இன்னைக்கு உனக்கு ‘உடல் உறுதி’ பயிற்சிடா. உன் விந்துப் பை சீக்கிரம் வத்திப்போகாம இருக்கவும், உன் தடி எப்பவும் ஒரு இரும்புத் தூண் மாதிரி உறுதியா இருக்கவும் நான் சில வித்தைகளைச் சொல்லித்தர்றேன்,” என்றாள்.

அத்தை தன் இடுப்பில் இருந்த சாவிக் கொத்தை எடுத்துப் பக்கத்தில் வைத்தாள். “முதல்ல நேரா நில்லு… மூச்சை இழுத்து அடிவயித்துல நிறுத்து,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் கட்டைவிரலால் என் தொப்புளுக்குக் கீழே ஒரு குறிப்பிட்ட நரம்பை அழுத்தினாள்.

அவள் அழுத்திய அந்த நொடி, என் விறைத்த தடி தானாகவே மேல்நோக்கி ஒரு துள்ளு துள்ளியது. “பாரு… இந்த நரம்புதான் உன் வீரியத்தோட வேர். இதை எப்படி நீயே கட்டுப்படுத்துறதுன்னு கத்துக்கணும்,” என்று அத்தை என் தடியின் அடிப்பகுதியைத் தன் இரு விரல்களால் கவ்விப் பிடித்தாள்.

“அத்தை… அது ஒரு மாதிரி இருக்கு அத்தை,” என்று நான் நெளிந்தேன்.

“நெளியாதடா! இது உனக்குத் தேவையான பாடம். உன் அக்காங்ககிட்ட நீ தோத்துப் போகக் கூடாதுன்னா, இந்தத் தசைப் பயிற்சியை செஞ்சுதான் ஆகணும்,” என்று அவள் என் தடியை மெல்ல இழுத்து, பின் திடீரென விட்டாள். அது ஒரு ரப்பர் வில் போலத் துடித்து அடங்கியது.

நாங்கள் திண்ணையில் இப்படிப் ‘பயிற்சி’ எடுத்துக் கொண்டிருப்பதை, அக்காக்கள் இருவரும் கதவோரம் நின்று மறைந்திருந்து பார்த்தனர். “பாருடி… அம்மா இவனுக்கு என்னமோ ஸ்பெஷல் கோச்சிங் கொடுக்குறாங்க. நாளைக்கு இவன் நம்மகிட்ட எப்படிச் சீறப் போறான்னு தெரியலையே!” என்று சின்னவள் கிசுகிசுத்தது என் காதில் விழுந்தது.

அத்தை அதைக் கேட்டுவிட்டு, “ஏய்! அங்க என்னடி பேச்சு? இவனுக்குப் பயிற்சி முடிஞ்சதும், உங்க ரெண்டு பேருக்கும் இருக்கு கச்சேரி!” என்று அதட்டினாள்.

அத்தையின் அந்த முதிர்ந்த கைகள் என் ஆண்மையை லாவகமாகக் கையாள்வதும், அந்த ரகசியப் புள்ளிகளைத் தொட்டுத் தூண்டுவதும் எனக்குள் ஒரு புதிய பலத்தைத் தந்தது. என் தடி இப்போது வெறும் விறைப்போடு மட்டுமில்லாமல், ஒருவிதமான கட்டுக்கோப்பான உறுதியுடன் நின்றது.

“மதனு… இப்போ எப்படி இருக்கு? உடம்புல ஒரு புதுத் தெம்பு தெரியுதா?” என்று அத்தை கேட்க, “ஆமா அத்தை… ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு இருக்கு,” என்று நான் உண்மையைச் சொன்னேன்.

“அதுதான்டா பயிற்சி! இன்னைக்குப் பகல் முழுக்க நீ என் பார்வையிலதான் இருக்கணும். அந்த ரெண்டு பேய்களும் உன்னைத் தொடாம நான் பார்த்துக்கிறேன்,” என்று அத்தை ஒரு மிரட்டலான சிரிப்போடு சொன்னாள்.

மதிய உணவு முடிந்து, வீடு ஒருவித நிசப்தத்தில் ஆழ்ந்திருந்தது. அத்தை என்னை மட்டும் திண்ணையின் ஓரத்தில் இருந்த ஒரு மறைவான அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றாள். “மதனு… இப்போதான் நிஜமான பயிற்சி ஆரம்பமாகுது. அந்த ரெண்டு கழுதைகளும் உன்னை ஒரு நிமிஷத்துல கறந்து எடுத்துடுறாங்க. ஆனா ஒரு ஆண்மகன் நினைச்சா, நினைச்ச நேரத்துக்குத் தன் வீரியத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியும்,” என்று அத்தை சொல்லிக்கொண்டே ஒரு சிறிய மரப்பாட்டிலை எடுத்தாள்.

அத்தை அந்தப் பாட்டிலைத் திறந்து, அதிலிருந்து ஒரு கருப்பு நிறத் தைலத்தை என் உள்ளங்கையில் ஊற்றினாள். “இதைப் பாரு… இது நம்ம பாட்டனார் காலத்து மருந்து. இதை உன் தடியின் முனையிலயும், அந்த நரம்புப் பாதையிலயும் தேய்ச்சா, நீ எவ்வளவு நேரம் விளையாடினாலும் உன் கஞ்சி அவ்வளவு சீக்கிரம் வெளியே வராது,” என்றாள்.

அவளே தன் கைவிரல்களால் அந்தத் தைலத்தை எடுத்து, என் விறைத்து நின்ற தடியின் முனையில் மெல்லத் தடவினாள். அந்தத் தைலம் பட்டதும் ஒருவிதமான மரத்துப்போன உணர்வும், அதே சமயம் ஒரு ஜில்லிப்பும் என் நரம்புகளில் பரவியது.

அத்தை என் தடியைத் தன் இரு கைகளாலும் பற்றி உருவினாள். “என்ன மதனு… இப்போ எப்படி இருக்கு? அந்தப் பொண்ணுங்க தொட்டப்ப இருந்த மாதிரி உடனே துள்ளுதா?” என்று கேட்டாள்.

“இல்ல அத்தை… ஏதோ ஒரு மாதிரி கனமா இருக்கு. ஆனா முந்தைய விட இன்னும் பெருசாகி நிக்கிற மாதிரி இருக்கு,” என்று நான் உண்மையைச் சொன்னேன்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, “அதுதான்டா இந்த மருந்தோட மகிமை. இது உன் ரத்த ஓட்டத்தை அங்கேயே நிறுத்தி வைக்கும். நீ நினைச்சாதான் அது கசியும். ஏண்டா… மெட்ராஸ்ல படிச்சவன் தானே? அங்க இருக்குற பொண்ணுங்க உனக்கு இதையெல்லாம் சொல்லிக் கொடுக்கலையா?” என்று என் கண்ணத்தைப் பிடித்துக் கிள்ளினாள்.

“இல்ல அத்தை… அங்கெல்லாம் புக்குல படிக்கிறதோட சரி. இப்படி நேர்ல யாரும்…” என்று நான் இழுத்தேன்.

“நேர்ல யாரும் உன்னை இப்படி அம்மணமா நிக்க வச்சு, உன் குஞ்சியைத் தொட்டுப் பாடம் எடுக்கலையா? பரவாயில்லை… உன் அத்தை இருக்கேன்ல. இந்த லீவு முடியறதுக்குள்ள உன்னை ஒரு ‘காம தேவன்’ ஆக்காம விடமாட்டேன்,” என்று அத்தை சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் என் காதுகளில் தேனாகப் பாய்ந்தன.

அவள் கையை எடுத்த பிறகு, அந்தப் பழைய மண் சட்டியில் மீதமிருந்த அந்த விசேஷ மூலிகைப் பாலை ஒரு பெரிய செம்பில் கொண்டு வந்தாள். “இந்தா… இதையும் குடி. இது உன் விந்துப் பையை மறுபடியும் ஊற வைக்கும். ஆனா இந்தத் தடவை அந்த மருந்து இருக்கிறதால, உன்னால எவ்வளவு நேரம் வேணாலும் தாக்குப் பிடிக்க முடியும்,” என்றாள்.

நான் அந்தப் பாலைக் குடிக்கும்போது, அத்தை என் இடுப்புப் பகுதியில் அந்தத் தைலத்தை இன்னும் ஆழமாகத் தேய்த்துவிட்டாள். “மதனு… இன்னைக்கு ராத்திரி உன் அக்காங்ககிட்ட நீ தோக்கக் கூடாது. அவங்க ரெண்டு பேரும் களைச்சுப் போய் ‘போதும்’னு சொல்ற வரைக்கும் நீ ஆட்டம் போடணும், புரியுதா?” என்று அத்தை என் காதோரம் ரகசியமாகக் கிசுகிசுத்தாள்.

அத்தையின் அந்த அதிகாரமான பேச்சும், அவள் என் ஆண்மையைக் கையாண்ட விதமும் எனக்குள் ஒரு புதுவிதமான தன்னம்பிக்கையைத் தந்தது. என் தடி இப்போது ஒரு பாறையைப் போல உறுதியாகவும், எந்த நேரத்திலும் சீறத் தயாராகவும் இருந்தது.

அன்று மாலைப் பொழுது மெல்லச் சாயத் தொடங்கியது. அத்தை கொடுத்த அந்தத் தைலமும், மதியம் குடித்த விசேஷப் பாலும் என் அடிவயிற்றில் ஒரு கட்டுக்கடங்காத ரசாயன மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தது. என் தடி இப்போது ஒரு சாதாரண உறுப்பைப் போல இல்லை; அது ஒரு கனமான இரும்புத் தண்டைப் போல, எந்தத் தீண்டலுக்கும் அசையாத பிடிவாதத்தோடு விறைத்து நின்றது.

வீட்டுத் திண்ணையில் நான் அமர்ந்திருக்க, அக்காக்கள் இருவரும் கிணற்றடிக்குக் குளிக்கச் சென்றனர். அத்தை உள்ளே வேலையாக இருக்க, நான் மெல்ல எட்டிப் பார்த்தேன். இருவரும் தங்கள் பாவாடைகளை மார்புக்கு மேல் ஏற்றித் தளர்வாகக் கட்டிக்கொண்டு, ஒருவருக்கொருவர் தண்ணீர் ஊற்றிக் குளித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

ஈரமான துணி அவர்கள் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டு, அவர்களின் அந்தப் பழுத்த மேனியை அப்பட்டமாகக் காட்டின. அந்தத் தரிசனத்தைப் பார்த்த மாத்திரத்தில், என் தடி துண்டையும் மீறி ஒரு கூடாரம் போல எகிறியது. அத்தை தேய்த்துவிட்ட அந்தத் தைலத்தின் வீரியத்தால், அது முன்பை விடப் பருத்து, நரம்புகள் புடைக்க ஒரு போர்க்காலத் தயார் நிலையில் இருந்தது.

குளித்து முடித்துவிட்டு வந்த அக்காக்கள் இருவரும், அத்தை இல்லாத நேரத்தைப் பார்த்து என்னைச் சைகையினால் அறைக்குள் அழைத்தனர். “வாடா மதனு… அம்மா உனக்கு என்ன வித்தை சொல்லிக் கொடுத்தாங்கன்னு நாங்க ஒரு கை பார்த்துறோம்,” என்று காமினி சொல்லிக்கொண்டே கதவைத் தாளிட்டாள்.

அறைக்குள் நுழைந்ததும், இருவரும் சற்றும் தாமதிக்காமல் தங்கள் ஈரமான ஆடைகளை ஒரே இழுப்பில் அவிழ்த்து எறிந்தனர். நிலவொளி கலந்த அந்த அந்தி வெளிச்சத்தில், இரு முழு நிர்வாண அழகிகளும் என் முன்னால் கைகளை விரித்து நின்றனர்.

“என்ன மதனு… இன்னைக்கு உன் தடி ஏதோ ஒரு மாதிரி பயங்கரமாத் தெரியுதே? அந்தத் தைலத்தோட வாசம் இங்க வரைக்கும் வீசுது,” என்று சின்னவள் சொல்லிக்கொண்டே என் இடுப்புத் துண்டை உருவினாள்.

சின்னவள் என் முன்னால் மண்டியிட்டு, என் விறைத்த தடியைத் தன் இரு கைகளாலும் இறுகப் பற்றினாள். “அக்கா! பாருக்கா… இது என்ன இப்படி ஒரு கல் மாதிரி இருக்கு? அம்மா ஏதோ பெரிய வித்தை செஞ்சிருக்காங்க!” என்று அவள் வியப்புடன் அதைத் தன் வாயால் கவ்வி இழுத்தாள்.

காமினி என் பின்னால் வந்து, தன் நிர்வாண மார்புகளை என் முதுகில் அழுத்தித் தேய்த்தாள். “மதனு… இன்னைக்கு உன்னை நாங்க சீக்கிரம் விடமாட்டோம். உன் கஞ்சி வெளியே வர்ற வரைக்கும் விடாம வேலை வாங்குவோம்,” என்று அவள் என் கழுத்தைச் சுற்றி வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

இருவரும் தங்கள் முழு வித்தையையும் காட்டத் தொடங்கினர். ஒருத்தி என் தடியை வேகவேகமாக நீவ, இன்னொருத்தி என் விதைப்பைகளை வருடிக் கொடுத்தாள். வழக்கமாக இருந்திருந்தால், இந்தத் தீண்டல்களுக்கே நான் கஞ்சியைப் பீய்ச்சி அடித்திருப்பேன்.

ஆனால், அத்தையின் அந்த ரகசிய மருந்தும், பயிற்சியும் என் வீரியத்தை ஒரு இரும்புத் திரையாக மாற்றியிருந்தது. அவர்கள் எவ்வளவு வேகமாகக் கையாண்டாலும், என் தடி விறைப்பைக் குறைக்காமல், அதே சமயம் விந்தைக் கசியவிடாமல் ஒரு அசுர பலத்தோடு நின்றது.

“என்னடி இது… இவன் இவ்வளவு நேரம் தாக்குப் பிடிக்கிறான்? நாலு கையால பிடிச்சும் இவன் அசர மாட்டேங்குறானே!” என்று காமினி மூச்சிரைக்கச் சொன்னாள்.

அவர்களின் அந்தத் திகைப்பும், என் தடியின் அந்த அடங்காத வேகமும் எனக்குள் ஒரு பெரிய வெற்றிக் களிப்பை ஏற்படுத்தியது. அக்காக்கள் இருவரும் களைத்துப் போய், என் காலடியில் விழுந்து என் ஆண்மையின் உறுதியைப் பார்த்து மிரண்டு போயினர்.

அக்காக்கள் இருவரும் இப்போது முழு வேகத்தில் இறங்கினார்கள். நான் கட்டிலில் மல்லாக்கப் படுத்துக் கிடக்க, என் இருபுறமும் அவர்கள் மண்டியிட்டு அமர்ந்தனர். அத்தையின் அந்த மூலிகை தைலம் என் தடியை ஒரு மரக்கட்டை போல மரக்கச் செய்திருந்தாலும், அதன் விறைப்பு மட்டும் விண்ணைப் பிளப்பது போல நிமிர்ந்து நின்றது.

“இவன் என்னடி இவ்வளவு பிடிவாதமா இருக்கான்? கையே வலிக்குது, ஆனா ஒரு சொட்டு கூடக் கசிய மாட்டேங்குதே!” என்று காமினி சலிப்புடன் சொன்னாள்.

உடனே சின்னவள் ஒரு தந்திரமான முடிவெடுத்தாள். “அக்கா… கையை விடு, நம்ம ரெண்டு பேரோட ‘பழங்களை’ வச்சு இவனை நசுக்குவோம்,” என்று சொல்லிவிட்டு, என் தடியை மத்திமத்தில் வைத்து இருவரது பெரிய மார்புகளையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து அழுத்தினார்கள்.

நான்கு தனங்களுக்கு நடுவே என் தடி ஒரு சந்தனக் கட்டை போலச் சிக்கிக்கொண்டது. அவர்கள் இருவரும் மூச்சிரைக்கத் தங்கள் மார்புகளை ஏற்றி இறக்கி, என் ஆண்மையை அந்தச் சதைக் குவியலுக்குள் வைத்துத் தேய்த்தார்கள். அந்த மென்மையான உரசலும், அவர்களின் வியர்வை வாசனையும் என் மூளையைக் கிறங்கடித்தாலும், அத்தையின் அந்த ‘நேரத்தை நீட்டிக்கும்’ மருந்து என் விந்தைக் கட்டிப்போட்டு வைத்திருந்தது.

நாங்கள் இப்படி மூச்சு முட்டப் போராடிக்கொண்டிருந்த போது, அறைக் கதவோரம் ஒரு மெல்லிய சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது. அத்தை அங்கே சாய்ந்து நின்று, தன் மகள்களின் தோல்வியை ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“என்னடி… மெட்ராஸ் மாப்பிள்ளையை ஒரு வழியாக்கிடலாம்னு பார்த்தீங்களா? என் மருந்து அவ்வளவு சீக்கிரம் யாரையும் விட்டுடாதுடி. நீங்க நாலு முலையை வச்சு அமுக்கினாலும், அவன் இன்னைக்கு அசர மாட்டான்,” என்று அத்தை கைதட்டிச் சிரித்தாள்.

சின்னவள் வெட்கத்தில் முகத்தை மறைத்துக்கொள்ள, அத்தை மேலே வந்து என் தடியைத் தன் விரலால் ஒரு தட்டுத் தட்டினாள். “பாருங்கடி… ஒரு கல் தூண் மாதிரி எப்படி நிக்குதுன்னு! இவன் கஞ்சியைக் கறக்குறது உங்க ரெண்டு பேரால முடியாது போலயே,” என்று அத்தை சவால் விட்டாள்.

அத்தையின் அந்த நக்கல் பேச்சு பெரியவளின் ரோஷத்தைத் தூண்டியது. அவள் தன் கலைந்த கூந்தலை அள்ளி முடிந்து கொண்டு, அத்தையை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தாள்.

“அம்மா… இவ்வளவு தூரம் சவால் விடுறீங்களே! இவன் கஞ்சியை நாங்க இன்னைக்குக் கறக்காம விடமாட்டோம். சின்னவளே… இவன் கையை பிடிச்சுக்கோ, நான் இவன் மேல ஏறி உட்காரப்போறேன். இவன் தடி எவ்வளவுதான் இரும்பா இருந்தாலும், என்னோட இந்த ஆட்டத்துக்கு அது வளைஞ்சு தான் ஆகணும்!” என்று ஒரு அதிரடி முடிவை எடுத்தாள்.

காமினி சற்றும் யோசிக்காமல், என் இடுப்புக்கு மேலே தன் கால்களைப் போட்டு அமர்ந்து, என் விறைத்த தடியைத் தன் அந்தரங்கப் பகுதியோடு சேர்த்துப் பொருத்தத் தொடங்கினாள்.

பெரியவளின் அந்த அதிரடி முடிவைக் கேட்டதும் அத்தையே ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போனாள். “ஏய்… என்னடி பண்ற? அவன் இன்னும் சின்னப் பையன்டி!” என்று அத்தை பதற, பெரியவளோ ரோஷத்தோடு, “அம்மா… நீங்கதானே இவனுக்கு இவ்வளவு பெரிய வித்தையைச் சொல்லிக் கொடுத்தீங்க? இப்போ பாருங்க, உங்க மருந்தோட வீரியம் என் முன்னாடி எப்படித் தோத்துப் போகுதுன்னு!” என்று சவால் விட்டாள்.

காமினி என் இடுப்பின் மீது ஏறி அமர்ந்து, என் விறைத்து நின்ற அந்த இரும்புத் தூண் போன்ற தடியைத் தன் கைகளால் பிடித்து, தன் அந்தரங்க வாசலில் பொருத்தினாள். சின்னவள் என் இரு கைகளையும் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, “அக்கா… விடாதே! அம்மா முன்னாடியே இவன் கஞ்சியைக் கறந்துடு!” என்று உற்சாகப்படுத்தினாள்.

காமினி மெல்லத் தன் பாரத்தை என் மீது இறக்கினாள். அத்தையின் அந்த மரக்கச் செய்யும் தைலத்தால் என் தடிக்கு வலி தெரியவில்லை என்றாலும், அவள் உள்ளே நுழையும்போது ஏற்பட்ட அந்த இறுக்கம் எனக்குப் புரிந்தது. திடீரென “சுரீர்” என்ற ஒரு வலியோடு, அவளது கன்னித் திரையை என் தடி கிழித்துக்கொண்டு உள்ளே பாய்ந்தது.

“ஆ… மதனு!” என்று காமினி என் தோளில் முகம் புதைத்துக் கத்தினாள். அத்தை பதற்றத்தோடு அருகில் வந்து, “மெதுவாடி… பையன் தடி ரொம்பக் கனமா இருக்கு, பார்த்துச் செய்!” என்று சொல்லிக்கொண்டே அவளது இடுப்பைப் பிடித்துத் தாங்கினாள்.

அந்த முதல் வலி மறைந்ததும், பெரியவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான வேகம் பிறந்தது. அத்தையின் அந்த மூலிகைப் பாலும், மருந்தும் என் தடியை ஒரு அசைக்க முடியாத ஆயுதமாக மாற்றியிருக்க, அவள் அதன் மீது ஏறி அமர்ந்து ஒரு காட்டுக் குதிரையைப் போலக் குதிக்கத் தொடங்கினாள்.

அவள் குதிப்பதற்கு ஏற்ப அவனது முலைகள் குலுங்கியது. அதேபோல் எனது கையை பிடித்திருந்த சின்னவளின் முலைகள் எனது முகத்தில் மோதியது

“அம்மா! என்ன இது… இவன் தடி உள்ள போயும் வளைக்க மாட்டேங்குது! ஒரு இரும்பு உலக்கை மாதிரியே இருக்கு!” என்று அவள் மூச்சிரைக்கச் சொன்னாள். அவள் ஆடும் ஒவ்வொரு ஆட்டத்திற்கும் என் தடி அவளது ஆழத்தைத் தொட்டுத் திரும்பியது. அவளுக்குள் ஏற்பட்ட அந்த முதல் உச்சக்கட்ட இன்பம், அவளது உடலை ஒருமுறை அதிர வைத்தது.

அவள் உச்சத்தை அடைந்த அந்த நொடியில் ஏற்பட்ட அந்தத் தசைப் பிடிப்பு, என் தடிக்கு ஒரு பெரிய அழுத்தத்தைக் கொடுத்தது. அத்தையின் மருந்தையும் மீறி, என் விந்துப் பை இப்போது வெடிக்கத் தயாரானது. நான் அவளது இடுப்பைப் பிடித்துத் தூக்கி, அடியிலிருந்து ஒரு அதிரடித் தாக்குதலைத் தொடங்கினேன்.

“மதனு… விடாதடா! உன் அக்காவுக்குத் தெரியட்டும் உன் வீரியம் என்னன்னு!” என்று அத்தை எனக்கு சப்போர்ட் செய்ய, சின்னவள் என் முகமெங்கும் முத்தமிட்டு என்னை இன்னும் உசுப்பினாள்.

“அத்தை… தாங்க முடியல… எல்லாம் வருது!” என்று நான் கதற, அத்தை என் நெற்றியில் கையை வைத்து, “விடுடா மதனு… இன்னைக்கு உன், அக்காக்கள உன் வீரியத்தால நனைய வை!” என்று ஆக்ரோஷமாகக் கத்தினாள்.

காமினி உச்சத்தில் கத்த, சின்னவள் என் கைகளை தன் தோளில் போட்டுக்கொள்ள, என் தடியிலிருந்து அந்த விந்தை அத்தையின் மருந்தையும் மீறி ஒரு எரிமலைக் குழம்பாகப் பீய்ச்சி அடித்தது. அது பெரியவளின் ஆழமான பள்ளத்தை நிரப்பி வழிந்தது.

“அப்பா! என்ன ஒரு சூடு… மதனு… நீ நிஜமாவே ஒரு மிருகம்டா!” என்று காமினி என் மீது அப்படியே சரிந்தாள். அத்தை எங்க மூவரையும் அணைத்துக்கொண்டு, “என் மருமகன் இன்னைக்கு ஒரு முழு ஆணா மாறிட்டான்!” என்று பெருமிதத்தோடு சொன்ன அந்த வார்த்தைகள், அந்த நள்ளிரவு அறையில் ஒரு வெற்றிக் கீதமாக ஒலித்தன.

பெரியவளின் முதல் அனுபவத்தின் வேகம் குறைந்திருக்கவில்லை. அவள் என் மார்பின் மீது அப்படியே சாய்ந்து கிடக்க, அறைக்குள் ஒரு அமைதியும், அதே சமயம் அந்த இன்ப அவஸ்தையின் வாசனையும் நிறைந்திருந்தது.

சின்னவள் ஆசையோடு என் அருகில் வந்து, “அக்காவுக்கு முடிஞ்சிருச்சு… அடுத்து என்னோட டர்ன்ம்மா இது!” என்று சொல்லி என் தடியைத் தொட முயன்றாள். ஆனால் அத்தை சட்டென்று அவளது கையைப் பிடித்து இழுத்தாள்.

“வேணாம்டி… இப்போதைக்கு இவனோட இந்த ஆக்ரோஷத்தை உன் அக்கா ஒருத்தி தான் தாங்குவா. நீ இப்போ போனா, பையன் உன்னை ஒரு வழி பண்ணிடுவான். வா… வெளியே போலாம்,” என்று அத்தை அதிகாரமாகச் சொன்னாள்.

சின்னவள் முகம் அப்படியே வாடிப்போனது. “போம்மா… நீ எப்பவும் இப்படித்தான். மதனு… அக்கா மட்டும் தானா? நான் இல்லையா?” என்று சோகமாக என்னைப் பார்த்தபடி, அத்தையிடம் பிடிவாதமாக இழுபட்டு வெளியே சென்றாள். கதவு சாத்தப்படும் வரை அவளது ஏக்கம் நிறைந்த கண்கள் என் நிர்வாணத்தின் மீதே இருந்தன.

அவர்கள் வெளியே சென்றதும் அறைக்குள் ஒரு தனிமை நிலவியது. ஆனால், அத்தை கொடுத்த அந்த மூலிகை தைலமும், பாலும் என் தடியை இன்னும் அடங்க விடவில்லை. காமினி மெல்லத் தலைதூக்கி என்னைப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் இப்போது ஒரு புதிய போதை இருந்தது.

“மதனு… அம்மா போனது நல்லதுதான். இப்போ நாம ரெண்டு பேர் மட்டும்தான். உன் வீரியம் இன்னும் குறையலன்னு எனக்குத் தெரியுது,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, அவள் என் தடியின் அடிப்பகுதியைத் தன் கால்களால் அழுத்தினாள்.

அந்த அழுத்தத்தில், என் தடி மீண்டும் ஒரு இரும்பு உலக்கை போல விடைத்து நின்றது. நான் அவளை அப்படியே புரட்டிப் போட்டு, அவள் மீது ஏறி அமர்ந்தேன். அத்தையின் அந்த ‘நேரத்தை நீட்டிக்கும்’ மருந்து இப்போது தன் முழு வேலையைக் காட்டியது. நான் ஒவ்வொரு முறை அவளது ஆழத்தைத் தொடும்போதும், அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது.

அறைக்குள் கட்டில் ஆடும் சத்தமும், பெரியவளின் அந்த இன்பக் கூச்சலும் வெளியே நன்றாகக் கேட்டது. “ஆ… மதனு… மெதுவாடா… தாங்க முடியல!” என்று அவள் கத்தினாள்.

திடீரெனக் கதவுக்கு வெளியே இருந்து அத்தையின் கிண்டலான சிரிப்புச் சத்தம் கேட்டது. “பாருடி சின்னவளே… உன் அக்கா எப்படி அலறுறான்னு! அந்தப் பய மருந்து அவ்வளவு சீக்கிரம் விடாது,” என்று அத்தை சொல்ல, சின்னவள் பொறாமையும் கலந்த சிரிப்போடு, “அம்மா… இவன் என்ன இப்படிப் பண்றான்? அக்கா பாவம்மா!” என்று கலகலவெனச் சிரித்தாள்.

அவர்களின் அந்தச் சிரிப்பும், கிண்டலும் எனக்குள் இன்னும் வீரியத்தை ஏற்றியது. அத்தையின் சப்போர்ட் எனக்கு இருப்பதை உணர்ந்த நான், பெரியவளின் இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, அந்த நள்ளிரவு அமைதியைக் குலைக்கும் வகையில் என் அதிரடித் தாக்குதலைத் தொடர்ந்தேன்.

பெரியவளின் உச்சக்கட்டத் தவிப்பும், வெளியே அத்தை மற்றும் சின்னவளின் ரசனையான பேச்சுகளும் அந்த இரவை ஒரு மறக்க முடியாத மன்மதக் காவியமாக மாற்றின.

விடியற்காலையில் பறவைகளின் சத்தம் கேட்பதற்கு முன்பே, அத்தை அறைக்கதவைத் தட்டினாள். நேற்று இரவு நடந்த அந்த அசுரப் போரின் அடையாளமாகப் காமினி என் மார்பில் அப்படியே அசந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தாள். அத்தை உள்ளே வந்தபோது, அவளது முகத்தில் ஒரு போர்க்களத்தை வென்ற தளபதியின் திருப்தி தெரிந்தது.

“மதனு… எந்திரிடா! விடிஞ்சு போச்சு… இனிமேதான் உண்மையான விசேஷமே இருக்கு,” என்று அத்தை என்னை மெல்லத் தட்டி எழுப்பினாள். அவள் கையில் ஒரு பித்தளைத் தட்டில் சந்தனம், குங்குமம், மற்றும் ஒரு புதிய பட்டுத் துண்டு இருந்தது.

அத்தை என்னை எழுப்பி, அந்தப் பழைய மர நாற்காலியில் அமர வைத்தாள்.

“நேத்து ராத்திரி என் மருமகன் ஒரு நிஜமான காளையா மாறிட்டான். அதுக்கு ஒரு மரியாதை செய்ய வேண்டாமா?” என்று சொல்லிக்கொண்டே, எந்தத் துணியும் இன்றி நிர்வாணமாக இருந்த என் விறைத்த தடியின் அடிப்பகுதியில் சந்தனத்தைப் பூசினாள்.

அவளது முதிர்ந்த விரல்கள் என் ஆண்மையை ஒரு தெய்வச் சிலை போல அலங்கரிப்பதைக் கண்டு நான் வெட்கத்தில் தலைகுனிந்தேன். “அத்தை… இதெல்லாம் எதுக்கு அத்தை?” என்று நான் முணுமுணுக்க, “வாயை மூடுடா! இது நம்ம குடும்பத்து வீரியத்துக்கான சடங்கு,” என்று அதட்டினாள்.

அப்போதுதான் சின்னவள் உள்ளே வந்தாள். அவளது முகம் கன்றிப் போய், கண்கள் சிவந்திருந்தன. நேற்றிரவு முழுவதும் அத்தை அவளைத் தடுத்து நிறுத்திய கோபம் இன்னும் அவளிடம் குறையவில்லை. அத்தை எனக்குச் செய்யும் அந்த விசேஷ உபச்சாரங்களைப் பார்த்ததும் அவளுக்குக் கோபம் தலைக்கேறியது.

“பாரும்மா… இவனுக்கு மட்டும் சந்தனம், குங்குமம் எல்லாம் வைக்கிறீங்க! நேத்து ராத்திரி என்னை வெளியவே நிக்க வச்சு வேடிக்கை பார்க்க வச்சீங்கல்ல? இப்போ மட்டும் என்ன உபச்சாரம் வேண்டி கிடக்கு?” என்று அவள் கைகளை இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டு எகிறினாள்.

“ஏண்டி… உனக்கு எதுக்குடி அவ்வளவு அவசரம்? இவன் இன்னும் இங்கதானே இருக்கான்,” என்று அத்தை சிரிக்க, சின்னவள் இன்னும் சூடானாள். “போம்மா! நீயும் அக்காவும் சேர்ந்து என்னை ஏமாத்திட்டீங்க. அக்கா மட்டும் மதனை ஒரு வழி பண்ணிட்டு இப்போ நல்லாத் தூங்குறா… நான் மட்டும் ராத்திரி முழுக்கத் தூக்கமில்லாம தவிச்சுட்டு இருக்கேன்!” என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு செம்புத் தண்ணீரை ஓங்கித் தரையில் அடித்தாள்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே சின்னவள் அருகில் சென்றாள். “சரிடி… கோபப்படாத. இப்போ மதனுக்குச் செஞ்ச இந்தச் சடங்கு எதுக்குத் தெரியுமா? இவன் ‘விதைப்பை’ மறுபடியும் ஊற ஆரம்பிச்சுடுச்சு. இப்போ இவன் வச்சிருக்க அந்தச் சந்தன வாசம் உன் கோபத்தை எல்லாம் போக்கிடும்,” என்று சொல்லிவிட்டு என் தடியைக் காட்டினாள்.

சின்னவள் ஓரக்கண்ணால் என் விறைத்து நின்ற ஆண்மையைப் பார்த்தாள். சந்தனத்தின் குளிர்ச்சியில் அது இன்னும் கம்பீரமாகத் தெரிந்தது. அவளது கோபம் மெல்லக் கரைந்து, ஒருவித ஏக்கமாக மாறியது.

“மதனு… நீ என்னடான்னா அம்மா சொல்றதை எல்லாம் கேட்டுட்டு அப்படியே பொம்மை மாதிரி இருக்க? உனக்கு என் மேல ஆசையே இல்லையா?” என்று அவள் என் அருகே வந்து அமர்ந்து, என் தொடையில் ஒரு கிள்ளு கிள்ளினாள்.

“அடிப்பாவி! இப்போதான்டி அவனுக்குச் சடங்கே முடிஞ்சிருக்கு… அதுக்குள்ள ஆரம்பிச்சுட்டியா?” என்று அத்தை வாய்விட்டுச் சிரிக்க, அந்த விடியற்காலை அறைக்குள் ஒரு புதிய போருக்கான அச்சாரம் போடப்பட்டது.

அறையில் நிலவிய அந்தப் பரபரப்பான சூழலில், சின்னவளின் கோபத்தை ரசிக்கத் தொடங்கிய அத்தை, மெல்ல அவளருகே வந்தாள். “சரிடி… இப்போ எதுக்கு இந்த மூஞ்சியத் தூக்கி வச்சுருக்க? இதோ பாரு… உன் மதனு இப்போ உனக்காகவே தயாரா இருக்கான்,” என்று சொல்லிவிட்டு, என் கையை எடுத்துச் சின்னவளின் இடுப்பில் வைத்தாள்.

சின்னவள் சட்டென்று என் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளது கண்களில் இருந்த கோபம் மறைந்து, ஒருவிதத் தாகம் குடியேறியது. நான் அவளது ஈரமான இதழ்களை என் இதழ்களால் கவ்விக்கொண்டேன். அந்த நீண்ட முத்தம் அந்த அறையின் வெப்பத்தை இன்னும் அதிகரித்தது.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, “மதனு… இப்போ அவளைச் சமாதானப்படுத்து. சின்னவளே… இன்னைக்குப் பகல் முழுக்க இவன் உனக்குத்தான். நேத்து ராத்திரி உன் அக்கா அனுபவிச்சதை விட, இன்னைக்கு உனக்கு இரட்டிப்புச் சுகம் தரச் சொல்லி நான் இவனுக்குப் பயிற்சி கொடுத்திருக்கேன். இது என் வாக்குறுதி!” என்று அத்தை கம்பீரமாகச் சொன்னாள்.

அந்தச் சத்தத்தில், கட்டிலில் நிர்வாணமாகக் கிடந்த காமினி மெல்லக் கண்ணைத் திறந்தாள். அவளது கலைந்த கூந்தலும், நேற்றைய போரின் அடையாளமான அவளது சிவந்த மேனியும் அவளது அழகைக் கூட்டிக் காட்டின. அவள் கண் விழித்துப் பார்த்தபோது, அத்தை என் தடிக்குச் சந்தனம் பூசிக் கொண்டிருப்பதையும், சின்னவள் என்னைக் கட்டிக்கொண்டு முத்தமிடுவதையும் கண்டு திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.

சட்டென்று தன் நிர்வாணத்தை மறைக்கத் துணியைத் தேடியவள், “ஐயோ… அம்மா! நீங்க எப்ப வந்தீங்க?” என்று கூறி வெட்கத்தில் தன் முகத்தை இரு கைகளாலும் மூடிக்கொண்டாள்.

அத்தை வாய்விட்டுச் சிரித்தாள். “என்னடி… இப்போ எதுக்கு இந்த வெட்கம்? நேத்து ராத்திரி இந்த வீடே அதிருற அளவுக்கு ‘ஆட்டம்’ போட்டுட்டு, இப்போ வந்து பூனை மாதிரி ஒதுங்குற?” என்று அத்தை கிண்டல் செய்தாள்.

சின்னவள் விடாமல், “ஆமாக்கா… அம்மா முன்னாடியே மதனு மேல ஏறி நின்னு சவால் விட்டப்ப இல்லாத வெட்கம் இப்போ எதுக்கு? பாரு… உன் முகத்துல இன்னும் அந்தப் ‘பாய்ச்சலோட’ அடையாளங்கள் அப்படியே இருக்கு,” என்று அவளது மார்பில் காய்ந்து போயிருந்த அந்தக் கஞ்சித் திட்டுக்களைச் சுட்டிக்காட்டினாள்.

காமினி இன்னும் சிவந்து போனாள். “போங்கம்மா… நீங்க ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து என்னைக் கலாய்க்கிறீங்க. மதனு… நீயாவது சொல்லக்கூடாதா?” என்று அவள் பாவமாக என்னைப் பார்த்தாள்.

“அவன் என்னடி சொல்லுவான்? அவன் இப்போ சின்னவளோட பிடியில இருக்கான். இன்னைக்கு அவனோட ‘விதைப்பை’ இவளுக்குத்தான் சொந்தம்,” என்று அத்தை அதிகாரமாகச் சொல்ல, காமினி சிரித்துக்கொண்டே கட்டிலில் இருந்து எழுந்து தன் ஆடையைச் சரிசெய்துகொண்டாள்.

அந்த விடியற்காலைப் பொழுதில், ஒரு ஆண்மகனைச் சுற்றி மூன்று பெண்களின் இந்தச் சுவாரஸ்யமான உரையாடலும், காமமும் கலந்த கேலிகளும் அந்த வீட்டை ஒரு சொர்க்கமாக மாற்றியிருந்தன.

அத்தையின் பச்சைக்கொடி கிடைத்ததும், சின்னவளின் முகத்தில் ஒரு ராணுவ வெற்றிக் களிப்பு மின்னியது. “இன்னைக்கு இவன் என் ராஜ்ஜியம் அம்மா… யாரும் உள்ள வராதீங்க!” என்று சொல்லிக்கொண்டே, என் கையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டு தன் அறைக்குள் இழுத்துச் சென்றாள்.

அறைக்குள் நுழைந்ததும் கதவைத் தாளிட்ட சின்னவள், மூச்சிரைக்க என்னைப் பார்த்தாள். ஜன்னல் வழியாக வந்த அந்த இளங்காலை சூரிய ஒளி அவளது மேனியில் பட்டுத் தங்கம் போல ஜொலித்தது. “மதனு… நேத்து ராத்திரி அவளுக்கு மட்டும் அந்த வித்தையைக் காட்டிட்ட இல்ல? இன்னைக்கு நீ என் கைல சிக்கிட்டடா,” என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் அணிந்திருந்த அந்த மெல்லிய பாவாடையின் முடிச்சை அவிழ்த்தாள்.

ஆடை நழுவித் தரையில் விழ, அவள் என் முன்னால் முழு நிர்வாணமாக நின்றாள். அவளது இளமை ததும்பும் அந்தத் தேகம், கன்னித் தன்மையின் மணம் வீச என் கண்களுக்கு விருந்தளித்தது.

சின்னவள் சட்டென்று என் இடுப்பில் இருந்த அந்தப் பட்டுத் துண்டை உருவினாள். சந்தனம் பூசப்பட்டிருந்த என் விறைத்த தடி, அந்த நறுமணத்தோடு ஒரு கம்பீரமான சிலையைப் போல நிமிர்ந்து நின்றது. அவள் மெல்லக் குனிந்து, என் தடியின் அடிப்பகுதியில் இருந்த அந்தச் சந்தனத்தைத் தன் நாவால் மெல்ல வருடினாள்.

“அப்பா! என்ன ஒரு மணம் மதனு… அத்தை உன்னை நிஜமாவே ஒரு மன்மதனா அலங்கரிச்சுட்டாங்க,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, என் தடியைத் தன் இரு உள்ளங்கைகளுக்கு நடுவே வைத்து வேகமாகக் கடைந்தாள். அந்தச் சூட்டில் என் இடுப்புப் பகுதி ஒரு மின்சார அதிர்வுக்கு உள்ளானது.

நான் அவளை அப்படியே வாரி அணைத்து, மெத்தையில் சாய்த்தேன். அவளது அந்த இளமையான தனங்கள் என் மார்பில் அழுந்த, நான் அவளது கழுத்துச் சந்துகளில் என் முகத்தைப் புதைத்தேன். அத்தையின் அந்த மூலிகை தைலத்தின் வீரியம் இன்னும் குறையாததால், என் தடி அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே ஒரு இரும்பு உலக்கை போல முட்டியது.

நாங்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பின்னிப் பிணைந்து கொண்டோம். அவளது இதழ்கள் என் இதழ்களோடு மல்யுத்தம் நடத்தின. நான் அவளது காது மடல்களை மெல்லக் கடித்தபோது, அவள் ஒரு சிறுத்தையைப் போல நெளிந்தாள். “மதனு… விடுடா… தாங்க முடியல! அத்தை கொடுத்த அந்த மருந்து உன் உடம்புல இன்னும் கொதிக்குது,” என்று அவள் முணுமுணுத்தாள்.

நான் அவளது வயிற்றுப் பகுதியில் என் முத்தங்களைப் பதித்துக்கொண்டே கீழே இறங்கினேன். அவளது அந்த இளமையான அந்தரங்கப் பகுதி இப்போது ஒரு தாமரைப் பூவைப் போல விரிந்து, என் தீண்டலுக்காகக் காத்திருந்தது.

அப்போது கதவுக்கு வெளியே இருந்து அத்தையின் குரல் கேட்டது. “சின்னவ! பையனை ரொம்பப் படுத்தாதடி… அவனுக்கு இன்னும் பயிற்சி முடியல. மெதுவா ஆரம்பி!” என்று அத்தை கிண்டலாகச் சொல்ல, சின்னவள் சிரித்துக்கொண்டே கத்தினாள், “அம்மா! இவன் பண்றதுக்கு முன்னாடி நானே அவனை ஒரு வழி பண்ணிடுவேன், நீங்க போங்க!”

அந்தச் சிரிப்பும், சின்னவளின் அந்தப் பருவத் துடிப்பும் என் ஆண்மையை உச்சத்திற்குத் தள்ளியது. அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியும், சந்தன வாசனையும் கலந்த அந்த அறைக்குள், சின்னவளின் கன்னித் திரையைத் திறக்க என் தடி இப்போது சீறிப் பாயத் தயாரானது.

சின்னவளின் அந்த இளமைத் துடிப்பு, அத்தை கொடுத்த மூலிகை மருந்தோடு சேர்ந்து அறைக்குள் ஒரு கனல் வீசச் செய்தது. நான் அவளது அந்தப் பூப் போன்ற மேனியில் என் பாரத்தை இறக்கி, மெல்ல அவளது இதழ்களைக் கவ்விக்கொண்டேன்.

சின்னவள் என் கழுத்தை இறுக்கக் கட்டிக்கொண்டு, “மதனு… அக்காவுக்குக் கொடுத்ததை விட எனக்கு அதிகமா வேணும்டா,” என்று முணுமுணுத்தாள். நான் மெல்ல அவளது தொடைகளை விரித்து, அத்தையின் தைலத்தால் கல் போல விறைத்து நின்ற என் தடியைப் பொருத்திக் கீழே இறக்கினேன்.

சின்னவளின் கன்னித் திரை கிழிந்த அந்தச் சிறு வலி, அடுத்த நொடியே ஒரு பேரின்பமாக மாறியது. “ஆ… அம்மா! மதனு… என்னடா இது… இவ்வளவு ஆழமா போகுது!” என்று அவள் சுகத்தில் அலறினாள். நான் அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியைப் பயன்படுத்தி, அவளது இடுப்பைப் பிடித்து ஒரு சீரான வேகத்தில் ஆட்டத்தைத் தொடங்கினேன்.

கதவுக்கு வெளியே நின்றிருந்த அத்தையும் பெரியவளும், உள்ளே நடக்கும் அந்தச் சத்தங்களைக் கேட்டு ரசித்துக் கொண்டிருந்தனர். “பாருடி… சின்னவளோட குரலே மாறிடுச்சு. மதனு இன்னைக்கு அவளை ஒரு வழி பண்ணாம விடமாட்டான் போல!” என்று அத்தை சிரிக்க, காமினி தன் வெட்கத்தைச் சிரிப்பால் மறைத்தபடி, “ஆமாம்மா… நேத்து என்னையே திணற வச்சுட்டான். இப்போ சின்னவளோட நிலைமையைப் பார்த்தா எனக்கே பாவமா இருக்கு,” என்று கேலி செய்தாள்.

நாங்கள் உச்சக்கட்டப் போரில் இருந்தபோது, திடீரென வீட்டுக்குள் அத்தையின் நெருங்கிய தோழி சரசு நுழைந்தாள். நேற்றைய வயல்வெளிச் சம்பவத்தில் என் தடியைத் தொட்டுப் பார்த்து வியந்த அதே சரசுதான் அவள்.

“ஏண்டி மாரி… என்ன விடியற்காலையிலேயே வீட்டுக்குள்ள ஒரே கச்சேரியா இருக்கு?” என்று சரசு கேட்டுக்கொண்டே திண்ணைக்கு வந்தாள். அங்கே அத்தையும் பெரியவளும் கதவோரம் ஒட்டுக்கேட்டுக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.

“வாடி சரசு! என் மருமகன் வித்தையைப் பாரு. சின்னவளை உள்ள வச்சு செஞ்சுட்டு இருக்கான். அந்தப் பயலுக்கு நான் கொடுத்த மருந்து இப்போதான் முழுசா வேலை செய்யுது,” என்று அத்தை பெருமையாகச் சொன்னாள்.

சரசு அறைக்கதவோரம் வந்து காதைத் தீட்டி கேட்டாள். உள்ளே சின்னவளின் முனகலும், கட்டில் ஆடும் சத்தமும் “தடதட”வெனக் கேட்டது. “அடிப்பாவிங்களா! இந்தச் சின்னப் பையனுக்குள்ள இவ்வளவு வேகமா? மாரி… நேத்தே அவன் தடியைத் தொட்டுப் பார்த்தப்பவே நினைச்சேன்… இவன் ஒரு மன்மதன்னு!” என்று சரசு தன் சேலைத் தலைப்பைச் சரி செய்தபடி சொன்னாள்.

காமினி சிரித்துக்கொண்டே, “சரசு அத்தை… நீங்க வேற! இவன் போடுற ஆட்டத்துக்கு அந்தப் பழைய கட்டிலே உடைஞ்சிடும் போல இருக்கு,” என்றாள்.

“ஏண்டி சரசு… உனக்கும் ஆசையா இருந்தா சொல்லு, அடுத்த டர்ன் உனக்குத்தான்!” என்று அத்தை கிண்டல் செய்ய, சரசு முகம் சிவக்கச் சிரித்தாள். “போடி… உன் மருமகனை இப்படி ஒரு வழி பண்றீங்களே… பாவம் அந்தப் புள்ளைக்குப் பழரசம் ஏதாவது போட்டு வைங்கடி,” என்று மூவரும் சேர்ந்து வாய்விட்டுச் சிரித்தனர்.

அவர்களின் அந்தப் பேச்சுக்கள் உள்ளே இருந்த எனக்கும் சின்னவளுக்கும் இன்னும் ஒரு உத்வேகத்தைத் தந்தது. சின்னவள் என் முதுகில் தன் நகங்களால் கீறி, “மதனு… அத்தைங்க முன்னாடி என் மானமே போச்சுடா… அதனால இன்னைக்கு நீ என்னை முழுசா அனுபவிக்கணும்!” என்று கத்திச் சிரித்தபடி என் மீது இன்னும் இறுக்கமாக ஒட்டிக்கொண்டாள்.

அறைக்குள் சின்னவளின் மூச்சிரைப்பும், கட்டில் அதிரும் சத்தமும் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியது. அத்தை கொடுத்த அந்த மூலிகை தைலத்தின் வீரியத்தால், என் தடி ஒரு இரும்பு உலக்கை போலச் சூடேறித் துடித்தது.

சின்னவள் தன் கால்களால் என் இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டாள். “மதனு… இன்னும் வேகமாடா… அத்தை கொடுத்த அந்த மருந்து உள்ள போய்த் தீயாய் சுடுது!” என்று அவள் பிதற்றினாள். நான் அவளது இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியைப் பயன்படுத்தி அடியிலிருந்து ஒரு அசுரத் தாக்குதலைத் தொடங்கினேன்.

ஒவ்வொரு முறையும் என் தடி அவளது ஆழத்தைத் தொட்டுத் திரும்பும்போது, சின்னவளின் உடல் ஒரு வில்லாக வளைந்தது. திடீரென அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது போல உடல் அதிர, அவளது முதல் உச்சக்கட்டம் நிகழ்ந்தது. அந்த அழுத்தத்தில் என் விந்துப் பையும் வெடிக்கத் தயாரானது. “சின்னவ… வருதுடி!” என்று நான் கத்த, என் தடியிலிருந்து அந்தச் சூடான கஞ்சி அத்தையின் மருந்தையும் மீறி ஊற்றாகப் பீய்ச்சி அடித்தது. அவளது அந்தரங்க ஆழத்தை என் வீரியம் முழுமையாக நிரப்பியது.

நாங்கள் இருவரும் களைத்துப் போய் அப்படியே கிடக்க, அறைக்கதவு மெல்லத் திறந்தது. அத்தை, காமினி மற்றும் தோழி சரசு மூவரும் உள்ளே வந்தனர். “என்னடி சின்னவளே… ஒரு வழியா மதன் கிட்ட சரணாகதி ஆகிட்டியா?” என்று சரசு கிண்டலாகக் கேட்டாள்.

அத்தை என்னையும் சின்னவளையும் எழுப்பி, “சரி… ரெண்டு பேரும் அப்படியே வாங்க. இந்தச் சூட்டோட அப்படியே கிணற்றடிக்குப் போய் ஒரு மூலிகைக் குளியல் போட்டாத்தான் உடம்பு தேறும்,” என்றாள். நான் மற்றும் அக்காக்கள் இருவரும் நிர்வாணமாக முன்செல்ல, அத்தையும் சரசுவும் பின்னால் வந்தனர்.

கிணற்றடியில் எங்களை வரிசையாக அமர வைத்தனர். சரசு ஒரு செம்புத் தண்ணீரைக் கிணற்றில் இருந்து மொண்டு என் தலையில் ஊற்றினாள். “மாரி… உன் மருமகன் தடியைப் பாரு… ரெண்டு பொண்ணுங்களை ஒரு வழி பண்ணிட்டு இப்போ எப்படி ஒரு வீரனைப் போல நிமிர்ந்து நிக்குதுன்னு!” என்று சரசு என் தடியைத் தன் விரலால் மெல்லத் தட்டிப் பார்த்தாள்.

“சரசு அத்தை… நீங்க வேற! நேத்து ராத்திரி இது கொடுத்த ஆட்டத்துக்கு இன்னும் என் இடுப்பு வலிக்குது,” என்று காமினி தன் ஈரமான மார்புகளைத் தேய்த்துக்கொண்டே சொன்னாள்.

சின்னவள் வெட்கத்தோடு, “அக்கா… இவன் சும்மா இருந்தாக்கூடப் பரவாயில்லை, அம்மா கொடுத்த அந்தத் தைலம் இவனை ஒரு மிருகம் மாதிரி மாத்திடுச்சு,” என்று என் தோளில் சாய்ந்துகொண்டாள்.

அத்தை சோப்புப் போட்டு என் முதுகைத் தேய்த்துக் கொண்டே, “ஏண்டி சரசு… உனக்கும் ஒரு ‘டேஸ்ட்’ பார்க்கணும் போல இருக்கா? இவன் தடி இன்னும் அந்தத் தைல வாசத்தோட தான் இருக்கு,” என்று கிண்டல் செய்ய, சரசு சிரித்துக்கொண்டே என் விதைப்பைகளைத் தடவிப் பார்த்தாள்.

“மாரி… இப்போதைக்கு இந்தப் பசங்க அனுபவிக்கட்டும். ஆனா ஒண்ணு மட்டும் நிஜம்… உன் மருமகன் மதன் இந்த ஊர்லயே பெரிய மன்மதன் தான். பாரு… குளிச்ச பிறகும் இது எப்படித் துடிக்குதுன்னு!” என்று சரசு சொல்ல, அந்த விடியற்காலைக் கிணற்றடியில் எங்களின் நிர்வாணக் கோலமும், அந்தப் பெண்களின் ரசனையான பேச்சுகளும் ஒரு புதிய உற்சாகத்தைத் தந்தன.

குளியல் முடிந்து உடல் சிலிர்க்க, அத்தை என்னை அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றாள். “மதனு, ரெண்டு பேரையும் ஒரு வழி பண்ணிட்ட… இப்போ இந்த விசேஷக் கஞ்சியைக் குடி,” என்று நட்ஸ் மற்றும் நாட்டு மருந்துகள் கலந்த ஒரு தடிமனான கஞ்சியைக் கொடுத்தாள். அதைக் குடித்ததும் என் நரம்புகள் மீண்டும் முறுக்கேறின.

நேற்று வரை நிர்வாணமாகத் திரிந்த என்னை, இன்று அத்தை ஒரு வெள்ளை வேட்டி மற்றும் சட்டையில் தயார் செய்தாள். “இன்னைக்கு நீ வயலுக்கு வர்றது ஒரு ‘சமத்து’ பையனா இருக்கணும். ஆனா உள்ளுக்குள்ள அந்தத் தைலத்தோட வீரியம் அப்படியேதான் இருக்கும்,” என்று என் காதோரம் கிசுகிசுத்து, என் வேட்டிக்குள்ளே கைவிட்டு அந்த விறைப்பை ஒருமுறை அழுத்திச் சரிசெய்தாள்.

அக்காக்கள் இருவரும் என்னைப் பார்த்துக் கண் அடித்தபடி பின்னால் வர, நான் அத்தையுடன் வயலுக்குச் சென்றேன்.

வயலுக்குச் சென்றதும், அங்கு வேலை செய்துகொண்டிருந்த அத்தையின் தோழிகள் நால்வரும் எங்களைப் பார்த்தனர். நேற்று அம்மணமாகத் திரிந்தவன் இன்று சட்டை போட்டு வந்ததைப் பார்த்ததும் அவர்களுக்கு ஒரு ஏமாற்றம்.

“என்ன மாரி… இன்னைக்கு உன் மருமகனுக்குச் சட்டை போட்டு கூட்டிட்டு வந்துட்ட? அந்த அழகைப் பார்க்க விடாம மறைச்சுட்டியே!” என்று சரசு அங்கலாய்த்தாள்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, “அவன் இப்போ ஒரு பெரிய வீரனா மாறிட்டான்டி. இன்னைக்கு அவன் உங்களை வேடிக்கை பார்க்கப் போறான்,” என்று ஒரு ரகசியச் சைகை காட்டினாள்.

திடீரென அத்தையின் தோழிகள் நால்வரும் ஒரு திட்டமிட்டது போல, “வெயில் அதிகமா இருக்குடி… இந்தச் சேலை எல்லாம் ஒரு மாதிரி உறுத்துது,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே தங்கள் சேலைகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்க்கத் தொடங்கினார்கள்.

அவர்கள் உள்ளாடை எதுவும் அணியாமல், வெறும் மெல்லிய பாவாடையோடு மட்டும் நிற்க, அந்த ஈரமான பாவாடைகள் அவர்களின் முதிர்ந்த அங்கங்களை அப்பட்டமாகக் காட்டின. ஒருத்தி ஒரு படி மேலே போய், தன் பாவாடையைத் தூக்கி சேற்றைத் துடைப்பது போலத் தன் தொடைகளைக் காட்டினாள்.

நான் ஒரு சிலை போல வேட்டி சட்டையுடன் நிற்க, அத்தை என் அருகில் வந்து அமர்ந்தாள். “என்ன மதனு… சட்டை போட்டா அந்தத் துடிப்பு அடங்கிடுமா? இதோ பாரு… அவங்க பண்ற கூத்தைப் பாரு,” என்று என் வேட்டிக்கு மேலே கையை வைத்துத் தேய்த்தாள்.

தைலத்தின் வீரியத்தில் என் தடி வேட்டியைத் தள்ளிக்கொண்டு ஒரு கூடாரம் போல எகிறியது. தோழிகள் நால்வரும் வரிசையாக வந்து, என் முன்னால் குனிந்து வேலை செய்வது போலத் தங்கள் மார்புக் காம்புகளைக் காட்டினர்.

“மதனு… நேத்து தொட்டுப் பார்த்தோமே… இன்னைக்கு அது எப்படி இருக்குன்னு பார்க்கலாமா?” என்று சரசு என் வேட்டியை மெல்லத் தூக்க முயன்றாள். அத்தை தடுத்துச் சிரித்தாள், “வேணாம் சரசு… இன்னைக்கு இவன் வேடிக்கை மட்டும் தான் பார்ப்பான். இவன் வேகம் இப்போ உங்களுக்கெல்லாம் தாங்காது!”

அந்தப் பச்சை வயல்வெளியில், பெண்கள் நால்வரின் நிர்வாணத் தரிசனமும், அத்தையின் அந்தத் தூண்டுதலும் என் வேட்டிக்குள்ளே ஒரு பெரும் போரை நடத்திக் கொண்டிருந்தன.

வயல்வெளியின் அந்த மதிய வேளையில், அத்தையின் தோழிகள் நால்வரும் ஒரு கள்ளச் சிரிப்போடு ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். நான் வேட்டி சட்டையில் ‘சமத்து’ பையனாக அமர்ந்திருப்பதை அவர்களால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை.

திடீரென சரசு, “என்ன மாரி… உன் மருமகன் இவ்வளவு பந்தாவா உட்கார்ந்திருக்கான்? இவன் மேல கொஞ்சம் இந்த மண்ணாசை பட வேண்டாமா?” என்று சொல்லிக்கொண்டே, குனிந்து ஒரு கைப்பிடி சேற்றை அள்ளி என் வெள்ளைச் சட்டை மீது வீசினாள்.

அடுத்த நொடி, மற்ற தோழிகளும் சேர்ந்து “ஹாஹா” எனச் சிரித்தபடி, ஈரமான சேற்றை வாரி என் மீது இறைத்தனர். என் வெள்ளைச் சட்டை இப்போது கருப்புச் சேற்றால் நனைந்து, என் உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டது. “அய்யோ… அத்தை! என்ன இது?” என்று நான் தடுத்தும் அவர்கள் விடுவதாக இல்லை.

சேறு பட்டதால் சட்டை பாரமாகிப் போனது. சரசு முன்னே வந்து, “சட்டை வீணாப் போயிடும்டா மதனு… கழட்டிடு,” என்று சொல்லிக்கொண்டே என் சட்டையின் பொத்தான்களை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்தாள். அவளது ஈரமான மார்புகள் என் கைகளில் உரச, என் உடல் சிலிர்த்தது.

சட்டை கழற்றப்பட்டதும், என் தசைப்பிடிப்பான மார்பில் சேற்றைப் பூசி மெழுகினார்கள். “மாரி… பாருடி… உன் மருமகன் உடம்புல இந்தச் சேறு பட்டதும் எப்படி ஒரு மின்னல் அடிக்குதுன்னு!” என்று ஒருத்தி சொல்ல, இன்னொருத்தி என் வேட்டியின் மடிப்பைத் தளர்த்தினாள்.

“வேட்டி நனைஞ்சா நடக்க முடியாதுடா… இதையும் கழட்டிட்டு அந்தப் பழைய கோவணத்தைக் கட்டிக்கோ,” என்று சொல்லி, என் வேட்டியை ஒரே இழுப்பில் உருவினார்கள்.

மீண்டும் நான் அந்த வயல்வெளியில் அம்மணமாக நின்றேன். அத்தை கொடுத்த அந்தத் தைலத்தின் மகிமையால், என் தடி சேறு பூசப்பட்ட நிலையிலும் ஒரு கருப்பு ஈட்டி போல விறைத்து நிமிர்ந்து நின்றது.

சரசு தன் பாவாடையைச் சுருட்டித் தொடை வரை ஏற்றிவிட்டு, என் முன்னால் மண்டியிட்டு அமர்ந்தாள். “பாருடி… இவன் தடி சேத்துல விழுந்த யானை தும்பிக்கை மாதிரி எப்படித் துடிக்குதுன்னு!” என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் ஈரமான கைகளால் என் தடியில் இருந்த சேற்றைத் தடவிவிட்டாள்.

தோழிகள் நால்வரும் இப்போது தங்கள் பாவாடைகளை அவிழ்த்துவிட்டு, நிர்வாணமாக என் சுற்றிலும் நின்றனர். அவர்களின் அந்த முதிர்ந்த மேனிகளில் படிந்திருந்த சேற்றுத் துளிகளும், வியர்வையும் என் காமத்தை உச்சத்திற்குத் தள்ளியது.

அத்தை இதையெல்லாம் ரசித்தபடி, “சரிடி… பசங்களை ரொம்பத் தவிக்க விடாதீங்க. மதனு… இந்தச் சேத்தோடவே அந்தப் பக்கம் இருக்கிற மோட்டார் செட் கொட்டாய்க்குப் போ… அங்க சரசு உனக்கு அந்தச் சேற்றைக் கழுவி விட வருவா,” என்று ஒரு ரகசியச் சைகை காட்டினாள்.

சரசு ஒரு வஞ்சகச் சிரிப்போடு என்னைப் பார்த்து கண் அடிக்க, என் விறைத்த தடி அந்தப் பெண்களின் நிர்வாணத் தரிசனத்தில் கட்டுக்கடங்காமல் ஆடியது.

அந்த மோட்டார் செட் கொட்டாய், வயல்வெளியின் சத்தத்திலிருந்து சற்றுத் தள்ளி, ஒரு தனி உலகமாகத் தெரிந்தது. மோட்டார் ஓடும் அந்த “தடதட” சத்தமும், குழாயிலிருந்து சீறிப்பாயும் தண்ணீரின் இரைச்சலும் சரசுவின் வருகைக்காகக் காத்திருந்தன.

நான் உடல் முழுவதும் சேறு பூசப்பட்ட நிலையில், அந்தத் தண்ணீர்த் தொட்டிக்கு அருகே நின்றேன். அத்தை கொடுத்த அந்தத் தைலத்தின் வீரியம், குளிர்ந்த தண்ணீரைப் பார்த்ததும் இன்னும் அதிகமாகி, என் தடியை ஒரு இரும்பு உலக்கை போலத் துடிக்க வைத்தது.

திடீரெனக் கதவோரம் ஒரு நிழல் அசைய, சரசு உள்ளே வந்தாள். அவளது ஈரமான பாவாடை அவளது பழுத்த உடலோடு ஒட்டிக்கொண்டு, அவளது ஒவ்வொரு அசைவையும் அப்பட்டமாகக் காட்டியது. “என்ன மதனு… தனியா நிக்க பயமா இருக்கா? இந்தச் சேத்தையெல்லாம் நான் கழுவி விடாம போகமாட்டேன்?” என்று சொல்லிக்கொண்டே அவள் என் அருகே வந்தாள்.

சரசு ஒரு வாளித் தண்ணீரை மொண்டு என் மார்பில் மெல்ல ஊற்றினாள். வழிந்தோடும் தண்ணீரோடு சேர்ந்து அவளது மென்மையான கைகளும் என் தோள்களில் படர்ந்தன. “காலைல மாரி சொன்னப்பக் கூட நான் இவ்வளவு எதிர்பார்க்கலடா… ஆனா இப்போ பார்க்கும்போது தான் தெரியுது, உன் ‘ஆயுதம்’ எவ்வளவு பலமா இருக்குன்னு!” என்று அவள் என் வயிற்றுப் பகுதியில் படிந்திருந்த சேற்றைத் தன் விரல்களால் மெல்லத் துடைத்தாள்.

தண்ணீர் பட்டதும் என் தடி இன்னும் சீறிக்கொண்டு நிமிர, சரசு அதன் மீது தன் பார்வையை நிலைக்க வைத்தாள். “அடி ஆத்தி! இது என்னடா இது… சேறு பட்டாலும் இதோட வேகம் குறையலையே!” என்று சொல்லிக்கொண்டே, சட்டென்று தன் பாவாடையைக் கழற்றி எறிந்தாள்.

அந்தக் குறுகிய கொட்டாய்க்குள் சரசு இப்போது முழு நிர்வாணமாக நின்றாள். அவளது முதிர்ந்த, செழுமையான தேகம் என் கண்களைக் கூசச் செய்தது. அவள் என் முன்னால் மண்டியிட்டு, என் விறைத்த தடியில் இருந்த சேற்றைத் தன் வாயால் மெல்லத் துடைக்கத் தொடங்கினாள்.

அத்தையின் அந்த ‘நேரத்தை நீட்டிக்கும்’ மருந்தும், சரசுவின் அந்த அனுபவம் வாய்ந்த தீண்டலும் என்னை ஒரு புதிய உலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றன. “மதனு… உன் அத்தை உனக்கு என்னடா கொடுத்தா? இது அப்படியே ஒரு கருங்கல்லு மாதிரி இருக்கு!” என்று அவள் வியப்புடன் அதைத் தன் மார்புகளுக்கு நடுவே வைத்துத் தேய்த்தாள்.

அப்போது கொட்டாயின் ஓட்டை வழியாக அத்தை சிரிப்பது கேட்டது. “ஏய் சரசு! பையனை ரொம்பப் படுத்தாதடி… அவனுக்கு இன்னும் நிறைய வேலை இருக்கு!” என்று அத்தை வெளியே இருந்து கிண்டல் செய்ய, சரசு நிமிர்ந்து பார்த்துச் சிரித்தாள்.

“மாரி… உன் மருமகன் இப்போ என் பிடியில இருக்கான். இன்னைக்கு இவன் வீரியம் இந்த மோட்டார் செட் தண்ணியோட சேர்ந்து பாயட்டும்!” என்று சரசு சொல்லிக்கொண்டே, என் இடுப்பைப் பிடித்துத் தன்பால் இழுத்தாள்.

அந்த மோட்டார் சத்தத்தோடு சேர்ந்து, சரசுவின் மூச்சிரைப்பும், என் தடியின் அந்த அடங்காத வேகமும் அந்த இடத்தை ஒரு காமச் சாம்ராஜ்யமாக மாற்றின. அத்தையின் ஆசியோடு, சரசுவின் அந்த அனுபவப் பாடம் இப்போது ஒரு புதிய உச்சத்தைத் தொடத் தயாரானது.

அந்த மோட்டார் செட் கொட்டாயின் புழுக்கமும், அந்த நீரின் குளிர்ச்சியும் ஒரு விசித்திரமான கலவையை உருவாக்கியிருந்தன. சரசு தன் முதிர்ந்த தேகத்தை என் விறைத்த தடியின் மீது அழுத்தித் தேய்க்க, அத்தையின் அந்த மூலிகை தைலம் என் நரம்புகளில் ஒரு புது வேகத்தை ஏற்றியது.

சரசுவின் அசுர ஆட்டம்

சரசு மெல்லத் தன் கால்களை விரித்து, அந்தத் தண்ணீர்த் தொட்டியின் ஓரத்தில் அமர்ந்தாள். “வாடா மதனு… உன் அத்தை உனக்குக் கொடுத்த அந்த ‘இரும்பு’ உலக்கை என் ஆழத்தை எட்டட்டும்,” என்று அவள் சவால் விட்டாள்.

நான் அவளது இடுப்பைப் பிடித்துத் தூக்கி, அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியைப் பயன்படுத்தி ஒரே மூச்சில் அவளது அந்தரங்க ஆழத்தில் என் தடியைப் பொருத்தினேன். அத்தையின் தைலத்தால் மரத்துப்போயிருந்த என் தடிக்கு வலி தெரியவில்லை, ஆனால் சரசுவின் அந்த அனுபவம் வாய்ந்த தசைகள் என் தடியை ஒரு கவ்விப் பிடித்தன.

“ஆ… மதனு! என்னடா இது… அத்தை சொன்னதை விட பயங்கரமா இருக்கு!” என்று சரசு அந்த மோட்டார் சத்தத்தையும் மீறி அலறினாள். அவளது முதிர்ந்த மார்புகள் என் மார்பில் அடிபட்டுத் தவித்தன.

கொட்டாயின் ஓட்டை வழியாக அத்தை இதையெல்லாம் ரசித்துக் கொண்டிருந்தாள். “ஏய் சரசு! என்னடி… நேத்து வயல்ல சவால் விட்டியே, இப்போ உன் மருமகன் போடுற ஆட்டத்துக்கு மூச்சு முட்டுதா?” என்று அத்தை வெளியே இருந்து கத்தினாள்.

சரசு மூச்சிரைக்க, “மாரி… இவன் மனுஷன் இல்லடி… அந்தத் தைலம் இவனை ஒரு மிருகமா மாத்திருச்சு! தாங்க முடியலடி!” என்று சொல்லிக்கொண்டே என் முதுகில் தன் நகங்களால் கீறினாள்.

அத்தை இன்னும் உசுப்பினாள், “மதனு… விடாதடா! உன் அத்தையோட தோழிக்கு உன் வீரியம் என்னன்னு முழுசா காட்டணும். அந்தப் பழைய குழாயில தண்ணி வர்ற மாதிரி, இவளுக்குள்ள உன் கஞ்சியைப் பாய்ச்சு!”

அத்தையின் அந்த ஆக்ரோஷமான வார்த்தைகள் என் காதுகளில் தேனாகப் பாய, நான் என் வேகத்தை இன்னும் அதிகரித்தேன். சரசுவின் உடல் ஒரு வில்லாக வளைந்தது. அவளது உச்சக்கட்டத் தவிப்பு என் தடிக்கு ஒரு பெரிய அழுத்தத்தைக் கொடுத்தது.

“மதனு… வருது… அத்தை… எல்லாம் வருது!” என்று நான் கதற, அந்த மோட்டார் குழாயிலிருந்து தண்ணீர் சீறிப் பாய்வதைப் போல, என் தடியிலிருந்து அந்தச் சூடான கஞ்சி சரசுவின் ஆழத்தை நிரப்பியது. அத்தையின் மருந்தையும் மீறி, அந்த வீரியம் ஒரு எரிமலைக் குழம்பாக அவளுக்குள் பாய்ந்து வழிந்தது.

சரசு அப்படியே தளர்ந்து என் தோளில் சாய்ந்தாள். வெளியே அத்தை கைதட்டிச் சிரித்தாள், “பாருடி சரசு… என் மருமகன் இன்னைக்கு உன்னையும் ஒரு வழி பண்ணிட்டான்ல!”

அந்தப் பழைய கொட்டாய்க்குள், மோட்டார் சத்தத்தோடு சேர்ந்து எங்கள் மூச்சிரைப்பும் அடங்கிப் போனது. அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியும், சரசுவின் அந்த அனுபவமும் என் ஆண்மைக்கு ஒரு புதிய மகுடத்தைச் சூட்டின.

மோட்டார் செட் கொட்டாயின் அந்தப் புழுக்கமான அமைதியில், சரசுவின் மூச்சிரைப்பு இன்னும் அடங்கவில்லை. என் மார்பில் சாய்ந்திருந்த அவள், மெல்ல நிமிர்ந்து என் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் ஒருவித பிரமிப்பும், அதே சமயம் ஒரு திருப்தியும் நிறைந்திருந்தது.

சரசு தன் மென்மையான கையை நீட்டி, இப்போது சற்றுத் தளர்ந்திருந்தாலும் அத்தையின் அந்தத் தைலத்தால் இன்னும் தடிமனாகத் தெரிந்த என் ஆண்மையைப் பற்றினாள். “மாரி… இவன் நிஜமாவே ஒரு அசுரன்டி! என் வயசுக்கு எத்தனையோ ஆம்பளைங்களைப் பார்த்திருக்கேன், ஆனா உன் மருமகன் குடுத்த இந்த ‘அடி’ இருக்கே… அது என் உசுரையே ஒரு நிமிஷம் உருவி எடுத்துருச்சு!” என்று வியப்புடன் சொன்னாள்.

அவள் என் தடியை மெல்ல வருடி, அதன் முனையில் கசிந்திருந்த அந்த வீரியத்தைத் தன் விரலால் தொட்டுப் பார்த்தாள். “பாரு… அத்தை கொடுத்த அந்த மூலிகை வாசம் இதோட கஞ்சியிலயும் வீசுது. மதனு… நீ ஒரு அதிர்ஷ்டக்காரன்டா,” என்று என் கன்னத்தை வருடினாள்.

அத்தை வெளியே இருந்து, “சரிடி… போதும் சிலாகிச்சது! இன்னும் வயல்ல வேலை மிச்சம் இருக்கு. மதனு… அந்தச் சேத்தையெல்லாம் தண்ணி ஊத்திக் கழுவிட்டு, அந்த பழைய கோவணத்தைக் கட்டிக்கிட்டு வெளிய வா,” என்று உத்தரவிட்டாள்.

நாங்கள் மூவரும் மீண்டும் அந்தப் பச்சை வயல்வெளிக்கு வந்தோம். நான் வெறும் கோவணத்தோடு வர, சரசு தன் பாவாடையைச் சரிசெய்து கொண்டு என் பின்னால் வந்தாள்.

வயலில் காத்துக்கொண்டிருந்த மற்ற தோழிகள், சரசுவின் கலைந்த கூந்தலையும், அவள் நடக்கும்போது இருந்த அந்த ஒருவிதத் தள்ளாட்டத்தையும் பார்த்தே விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்டனர்.

“என்ன சரசு… மோட்டார் செட்ல தண்ணி அதிகமா வந்துடுச்சா? உன் நடை ஒரு மாதிரி இருக்கே!” என்று ஒருத்தி கிண்டலாகக் கேட்க, மற்றவர்கள் கலகலவெனச் சிரித்தனர்.

சரசு சிரித்துக்கொண்டே, “தண்ணி மட்டும் வரலடி… ஒரு பெரிய அருவியே கொட்டிடுச்சு!” என்றாள்.

அப்போது ஒருத்தி என் கோவணத்தைப் பார்த்துவிட்டு, “என்ன மதனு… நேத்து இரும்புத் தூண் மாதிரி நின்ன அந்தத் தடி, இப்போ என்னடான்னா ஒரு சுருங்குன கத்தரிக்காய் மாதிரி தொங்குது?” என்று என் தளர்ந்திருந்த ஆண்மையைக் காட்டி ஏளனம் செய்தாள்.

அத்தை சட்டென்று குறுக்கிட்டு, “ஏய்! அது இப்போ ‘ரெஸ்ட்’ எடுக்குதுடி. சரசுவோட ஆழத்தை அளந்துட்டு வந்த களைப்பு அதுக்கு இருக்கு. ஆனா ஒண்ணு தெரிஞ்சுக்கோங்க… இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துல நான் குடுக்கப்போற அந்த ‘விசேஷப் பால்’ உள்ள போனா, இது மறுபடியும் உங்க நாலு பேரையும் மிரட்டும்!” என்று சவால் விட்டாள்.

பெரியவளும் சின்னவளும் தூரத்தில் இருந்து இதைப் பார்த்துச் சிரிக்க, அந்த வயல்வெளியே ஒரு கேலிப் பேச்சால் அதிரத் தொடங்கியது. என் தளர்ந்த தடியை அவர்கள் கிண்டல் செய்தாலும், அத்தையின் அந்த அடுத்த கட்டத் திட்டம் எனக்குள் ஒரு புதிய எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கியது.

வயல்வெளியின் அந்த மதிய வெயிலில், அத்தை மதிய உணவிற்காக ஒரு பெரிய மரத்தடியைத் தேர்வு செய்தாள். சரசுவின் அசுர ஆட்டத்தில் களைத்துப்போய், வெறும் கோவணத்துடன் மல்லாக்கப் படுத்து ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தேன். என் தளர்ந்திருந்த தடியை மற்ற தோழிகள் கிண்டல் செய்துகொண்டிருக்க, தூரத்தில் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த அக்காக்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் ரகசியமாகப் பேசத் தொடங்கினர்.

காமினி தன் பாவாடையைச் சரிசெய்தபடி, சின்னவளைப் பார்த்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரித்தாள். “ஏண்டி சின்னவளே… மதனு இன்னைக்கு உன்னை ஒரு வழி பண்ணிட்டான் போல? உன் கழுத்துல இருக்கிற அந்தப் ‘பல்’ தழும்பு அப்பட்டமாத் தெரியுது,” என்று கேலி செய்தாள்.

சின்னவள் வெட்கத்தில் முகம் சிவக்க, “போக்கா! நேத்து ராத்திரி நீ போட்ட ஆட்டத்துல அந்தப் பழைய கட்டிலே நடுங்குச்சு… நான் மட்டும் தானா? அம்மா கொடுத்த அந்த தைலம் இவனை மனுஷனா இருக்க விடமாட்டேங்குது,” என்று பதிலுக்கு வம்புக்கு இழுத்தாள்.

காமினி தன் குரலைத் தாழ்த்தி, “நிஜமாத்தான் சொல்றேன்டி… அந்த மருந்து உள்ள போனதும் இவன் தடி அப்படியே ஒரு இரும்பு உலக்கை மாதிரி மாறிடுது. என் ஆழத்தை அவன் ஒவ்வொரு முறையும் தொடும்போதும், என் உசுரே போயிட்டு வர்ற மாதிரி இருந்துச்சு. உனக்கு எப்படி இருந்துச்சு?” என்று ஆவலாகக் கேட்டாள்.

சின்னவள் தன் மார்பில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக்கொண்டே, “எனக்கு முதல்ல பயமா இருந்துச்சுக்கா… ஆனா அவன் அந்தச் சந்தன வாசனையோட என்னைக் கட்டிப்பிடிச்சப்போ, அந்த அசுர வேகம் எனக்குப் பிடிச்சிருந்தது. இவன் மெட்ராஸ்ல படிச்ச பையன் மாதிரி இல்லாம, ஒரு காட்டுக் காளை மாதிரி முட்டுறான்,” என்று சொல்லிவிட்டு வாய்விட்டுச் சிரித்தாள்.

அப்போது அத்தை, ஒரு மண் கலயத்தில் புதுப்பால், நாட்டுச் சர்க்கரை, மற்றும் சில ரகசிய மூலிகைகளைக் கலந்து கொண்டு வந்தாள். “ஏய்… அங்க என்னடி பேச்சு? இதோ… மருமகனுக்கு அடுத்த ரவுண்டுக்கான ‘எனர்ஜி’ வந்தாச்சு!” என்று சொல்லி, என்னை எழுப்பி அந்தக் கஞ்சியைக் குடிக்க வைத்தாள்.

அந்தப் பால் தொண்டைக்குள் இறங்கிய அடுத்த ஐந்தாவது நிமிடம், என் உடலில் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. தளர்ந்து போயிருந்த என் தடி, அந்தத் தோழிகள் மற்றும் அக்காக்களின் முன்னிலையிலேயே மெல்லத் தலைதூக்கி, கோவணத்தைக் கிழித்துக் கொண்டு ஒரு கருப்பு ஈட்டி போல நிமிர்ந்து நின்றது.

சரசு கைதட்டிச் சிரித்தாள், “மாரி! உன் வித்தை நிஜமாவே பலமானதுடி. இப்போ பாரு… இது மறுபடியும் ஒரு வீரனைப் போல எழுந்து நிக்குது. ஏண்டி சின்னவளே… இப்போ இவன் தடியைப் பார்த்தா உனக்குக் கிண்டல் பண்ணத் தோணுதா?” என்று கேட்டாள்.

சின்னவள் என் விறைத்த தடியை ஆசையோடு பார்த்தபடி, “அத்தை… இப்போ இது இருக்குற வேகத்தைப் பார்த்தா, எனக்கே மறுபடியும் ஒரு ரவுண்டு போகணும் போல இருக்கே!” என்று சொல்ல, காமினி அவளை ஒரு கிள்ளு கிள்ளினாள்.

“அடிப்பாவி! மதனு மேல உனக்கு எவ்வளவு ஆசை? இரு… அம்மா இன்னும் என்னென்ன வித்தைகளை வச்சிருக்காங்கன்னு பார்ப்போம்,” என்று காமினி சொல்ல, அந்த வயல்வெளியே ஒரு காமக் கச்சேரியாக மாறியது.

அத்தையின் அந்த ‘விசேஷப் பால்’ உள்ளே சென்ற சில நிமிடங்களிலேயே, என் அடிவயிற்றில் ஒரு எரிமலை வெடிப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது. கோவணத்தை முட்டிக்கொண்டு, ஒரு கருப்பு ஈட்டி போல நிமிர்ந்து நின்ற என் தடியைப் பார்த்ததும், அத்தையின் தோழிகள் நால்வரும் ஒரு நிமிடம் பிரமித்து நின்றனர்.

“என்னடி சரசு… இப்போ சொல்லுங்க! இது கத்தரிக்காய் மாதிரி இருக்கா? இல்ல உங்க எல்லாரையும் கதி கலங்க வைக்கப் போற கலப்பையா?” என்று அத்தை கெத்தாகக் கேட்டாள். நால்வரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். “மாரி… இவன் இப்போ இருக்குற வேகத்துக்கு நாங்க நாலு பேரும் இன்னைக்குத் தாக்குப் பிடிக்கணும்,” என்று சரசு தன் பாவாடையைச் சுருட்டி மடித்துக் கட்டிக்கொண்டு முன்னால் வந்தாள்.

முதலில் சரசு என் முன்னே மண்டியிட்டாள். “மோட்டார் செட்ல பார்த்ததை விட, இப்போ இது இன்னும் பெருசாத் தெரியுதே!” என்று வியப்புடன் என் விறைத்த தடியைத் தன் இரு கைகளாலும் இறுகப் பற்றினாள். அத்தையின் தைலத்தால் கல் போல இருந்த அதை அவள் வேகமாகக் கடையத் தொடங்கினாள். ஆனால், என் தடி ஒரு இரும்புத் தூண் போல அசைக்க முடியாமல் நின்றது. அவள் தன் முழு வித்தையையும் காட்டியும், ஒரு சொட்டு விந்து கூடக் கசியவில்லை. “அடி ஆத்தி! இது என்னடா இது… அசைக்கவே முடியலையே!” என்று அவள் களைத்துப் போய் ஒதுங்கினாள்.

அடுத்து வந்த பொன்னி, கொஞ்சம் முரட்டுத்தனமானவள். அவள் என் பின்னால் வந்து கட்டிப்பிடித்து, என் மார்புக் காம்புகளைக் கடித்தபடி, என் தடியைத் தன் கால்களுக்கு நடுவே வைத்துத் தேய்த்தாள். “மதனு… நீ என்ன மனுஷன் தானா? இவ்வளவு சூடா இருக்கு!” என்று அவள் ஆக்ரோஷமாக ஆடினாள். அவள் தன் இடுப்பை ஏற்றி இறக்கி என் வீரியத்தைச் சோதித்தாள். ஆனால், என் தடி விறைப்பைக் குறைக்காமல், அவளைத் தூக்கிப் போட்டு மிதிக்கும் வேகத்தில் இன்னும் பருத்து நின்றது.

அலமேலு மெல்ல வந்து, என் தடியின் முனையில் தன் நாவால் ஒரு கோலமிட்டாள். “மதனு… இதோட மணம் இன்னும் மாறலையே,” என்று அவள் அதைக் கவ்வி இழுத்தாள். அவள் அனுபவம் வாய்ந்தவள் என்பதால், மிக நுணுக்கமாகத் தீண்டினாள். ஆனாலும், அத்தையின் அந்த மூலிகை வீரியம் என் விந்துப் பையை ஒரு இரும்புப் பெட்டி போலப் பூட்டி வைத்திருந்தது. அவளது எச்சில் பட்டதும் என் தடி இன்னும் முறுக்கேறி, நரம்புகள் புடைக்க ஒரு போர்க்கால நிலையில் நின்றது.

கடைசியாக வந்த வள்ளி, சற்றும் யோசிக்காமல் என் இடுப்பைப் பிடித்துத் தூக்கி, என்னை ஒரு மரத்தோடு சாய்த்தாள். தன் பாவாடையைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, என் விறைத்த தடியைத் தன் அந்தரங்க வாசலில் பொருத்தி வேகமாகக் குதிக்கத் தொடங்கினாள். “மாரி! பாருடி… உன் மருமகன் இப்போ என்னை ஒரு வழி பண்றான்!” என்று அவள் மூச்சிரைக்கக் கத்தினாள்.

நால்வரும் மாறி மாறி வந்து என் வீரியத்தைச் சோதித்தனர். ஒருத்தி மார்பால் அமுக்க, ஒருத்தி கையால் கடைய, இன்னொருத்தி தன் ஆழத்தைக் காட்ட… என அந்த வயல்வெளியே ஒரு போர்க்களமானது. ஆனால், அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியும் மருந்தும் என்னை ஒரு அசைக்க முடியாத வீரனாக மாற்றியிருந்தது.

“என்னடி… நால்வரும் சேர்ந்து ஒரு பையனைத் திணறடிக்க முடியாமத் தவிக்கிறீங்களே!” என்று அத்தை கிண்டலாகச் சிரிக்க, சரசு மூச்சிரைக்கத் தரையில் அமர்ந்தாள். “மாரி… இவன் நிஜமாவே ஒரு அசுரன்டா! நாங்க நாலு பேரும் சேர்ந்து கறந்தும், இவன் தடி இன்னும் அதே விறைப்போட நிக்குது பாரு,” என்று திகைப்புடன் சொன்னாள்.

அக்காக்கள் இருவரும் தூரத்தில் இருந்து இதைப் பார்த்து, “எங்க மதனு யாருன்னு இப்போ தெரிஞ்சுதா?” என்று பெருமையுடன் கத்தினர்.

வயல்வெளியின் அந்திப் பொழுது மெல்லக் கூடத் தொடங்கியது. சரசுவும் மற்ற தோழிகளும் ஒரு வழி ஆகி, “மாரி… உன் மருமகன் மனுஷன் இல்லடி, ஒரு காட்டு யானை!” என்று சொல்லிக்கொண்டே மூச்சிரைக்கத் தள்ளாடி நடந்து மறைந்தனர். அக்காக்கள் இருவரும் அத்தை கொடுத்த சைகையைப் புரிந்து கொண்டு, “நாங்க வீட்டுக்குப் போய் ராத்திரி சமையலைப் பார்க்கிறோமமா,” என்று கிளம்பினார்கள்.

இப்போது அந்தப் பரந்த வயல்வெளியில், வரப்போகும் நிலவொளியின் சாட்சியாக நானும் அத்தையும் மட்டுமே.

அத்தை தன் இடுப்பில் இருந்த சாவிக் கொத்தைச் சுழற்றிக்கொண்டே என் அருகில் வந்தாள். “என்னடா மதனு… அந்த நாலு பேருமே உன்னை ஒண்ணும் பண்ண முடியலையா? என் வித்தை இவ்வளவு தூரம் வேலை செய்யும்னு நானே நினைக்கல,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, என் விறைத்து நின்ற அந்த இரும்புத் தூண் போன்ற தடியைத் தன் முட்டியால் மெல்லத் தட்டினாள்.

அத்தையின் அந்தத் தீண்டலில் என் உடல் ஒருமுறை அதிர, “அத்தை… அந்தப் பாலும் தைலமும் என்னை ஒரு மாதிரி பண்ணுது அத்தை. இன்னும் இது அடங்க மாட்டேங்குது,” என்று நான் தவிப்போடு சொன்னேன்.

அத்தை சற்றும் யோசிக்காமல் தன் சேலையின் முந்தானையை உருவினாள். “இதோ பாரு மதனு… உனக்குக் கொடுத்தது வெறும் பயிற்சி தான். இப்போ நடக்கப்போறது தான் உண்மையான போர்,” என்று சொல்லிவிட்டு, தன் ரவிக்கையை ஒரே இழுப்பில் கழற்றி எறிந்தாள்.

அத்தையின் அந்த முதிர்ந்த, செழுமையான மார்புகள் நிலவொளியில் பளபளவென மின்னின. அவள் என் முன்னால் வந்து மண்டியிட்டு, என் விறைத்த தடியைத் தன் இரு கைகளாலும் இறுகப் பற்றினாள். “மதனு… அந்தச் சின்னப் புள்ளைங்க கிட்ட காட்டுன வித்தை என்கிட்ட வேணாம். இன்னைக்கு உன் அத்தையோட ஆழத்தை நீ அளக்கணும்!” என்று ஆக்ரோஷமாகச் சொன்னாள்.

அவள் என் தடியைத் தன் வாயால் கவ்வி இழுத்தபோது, எனக்குள் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. அத்தையின் அனுபவம் வாய்ந்த அந்தத் தீண்டல், அந்த நால்வர் செய்ததை விட ஆயிரம் மடங்கு வீரியமாக இருந்தது.

அத்தை என்னை அப்படியே அந்த ஈரமான வரப்பின் மீது சாய்த்தாள். தன் பாவாடையைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, என் விறைத்த தடியைத் தன் அந்தரங்க வாசலில் பொருத்தினாள். “மதனு… இது உன் அத்தையோட ஆழம்! உன்னை ஆணா மாத்துனவ நான். இப்போ உன் அத்தையை ஒரு வழி பண்ணுடா!” என்று ஒரு வீரத் தளபதியைப் போலக் கத்தினாள்.

அவள் என் மீது ஏறி அமர்ந்து ஒரு காட்டுக் குதிரையைப் போலக் குதிக்கத் தொடங்கினாள். அத்தையின் அந்த ஆக்ரோஷமான ஆட்டத்திற்கு அந்த வயல்வெளியே சாட்சியாக இருந்தது. அவளது ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஒரு முதிர்ச்சியும், தாகமும் இருந்தது.

நான் அவளது இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, அடியிலிருந்து என் அதிரடித் தாக்குதலைத் தொடங்கினேன். “ஆ… மதனு! அந்தப் பாலோட வீரியம் இப்போதான் எனக்குத் தெரியுதுடா! உன் தடி உள்ள போயும் வளைக்க மாட்டேங்குது!” என்று அத்தை மூச்சிரைக்கச் சொன்னாள்.

அத்தையின் அந்த அனுபவம் வாய்ந்த தசைகள் என் தடியைச் சுருட்டிப் பிடித்தன. அவளது உச்சக்கட்டத் தவிப்பு என்னையும் உச்சத்திற்குத் தள்ளியது. “அத்தை… தாங்க முடியல அத்தை… எல்லாம் வருது!” என்று நான் கதற, அத்தை என் கழுத்தைக் கடித்துக் கொண்டு, “விடுடா மதனு… உன் அத்தையையும் இந்த வயலையும் உன் வீரியத்தால நனைய வை!” என்று ஆக்ரோஷமாகக் கத்தினாள்.

என் தடியிலிருந்து அந்தச் சூடான விந்து ஒரு எரிமலைக் குழம்பாகப் பீய்ச்சி அடித்தது. அது அத்தையின் ஆழமான இடங்களை நிரப்பி வழிந்தது. நாங்கள் இருவரும் அந்த ஈரமான வரப்பில் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி அப்படியே சரிந்தோம்.

அந்த ஈரமான வரப்பில், நிலவொளியின் சாட்சியாக நடந்த அந்த அசுரப் போர் ஒரு வழியாக ஓய்ந்தது. அத்தையின் மூச்சிரைப்பு இன்னும் அடங்கவில்லை. என் மார்பில் சாய்ந்திருந்த அவள், மெல்லத் தலைதூக்கி என் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளது கலைந்த கூந்தலும், வியர்வையில் நனைந்த முகமும் ஒரு போர்க்களத்தை வென்ற தளபதியின் திருப்தியைக் காட்டின.

அத்தை என் நெற்றியில் ஒரு அழுந்த முத்தமிட்டாள். “மதனு… இன்னைக்கு நீ நிஜமான மன்மதன்டா! அந்த நாலு பேரு உன் வீரியத்தைப் பார்த்து மிரண்டு போயிட்டாங்க. ஆனா உன் அத்தைக்குத் தெரியும், உன்னால எவ்வளவு தாக்குப் பிடிக்க முடியும்னு,” என்று பெருமையுடன் சொன்னாள்.

அவள் என் விறைப்பு சற்றுத் தளர்ந்திருந்தாலும், இன்னும் அந்தத் தைலத்தின் வீரியத்தால் தடிமனாகத் தெரிந்த என் ஆண்மையைத் தன் கைகளால் மெல்ல வருடினாள். “இந்த ஊர்லயே இப்படி ஒரு ‘ஆயுதம்’ வேற யாருக்கும் இருக்காதுடா. என் வளர்ப்பு வீணாப் போகல,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, தன் சேலையை எடுத்து என் உடலில் படிந்திருந்த சேற்றையும் வியர்வையையும் துடைத்துவிட்டாள்.

நாங்கள் இருவரும் மெல்ல எழுந்து ஆடையைச் சரிசெய்து கொண்டோம். “வா… வீட்டுக்குப் போவோம். அக்காக்கள் ரெண்டு பேரும் நமக்காகக் காத்துட்டு இருப்பாங்க. இன்னைக்கு ராத்திரி உனக்கு இன்னும் ஒரு விசேஷ விருந்து இருக்கு,” என்று அத்தை கண் அடித்தாள்.

நாங்கள் வயல்வெளியைக் கடந்து வீட்டுக்குச் சென்றபோது, அந்த ஊரே அமைதியாக இருந்தது. ஆனால் என் உடலுக்குள் அந்த மூலிகை மருந்தின் வேகம் இன்னும் தணியவில்லை.

வீட்டுத் திண்ணையில் பெரியவளும் சின்னவளும் விளக்கேற்றி வைத்துவிட்டு எங்களுக்காகக் காத்திருந்தனர். அத்தையின் கலைந்த தோற்றத்தையும், என் முகத்தில் இருந்த அந்தப் புதிய பொலிவையும் பார்த்தே அவர்கள் விஷயத்தைப் புரிந்துகொண்டனர்.

“என்னம்மா… வயல்லயே வேலையை முடிச்சுட்டீங்களா? நாங்க இங்க மதனுவுக்காகப் புதுப் பாய் விரிச்சு வச்சுருக்கோம்,” என்று சின்னவள் கிண்டலாகச் சிரித்தாள்.

காமினி என் அருகே வந்து, “மதனு… அத்தை கிட்ட வாங்குன அந்தப் ‘பயிற்சி’ எப்படி இருந்துச்சு? இப்போவாவது உன் தடி அடங்குதா?” என்று என் வேட்டிக்கு மேலே கையை வைத்து அழுத்தினாள்.

அத்தை சிரித்துக்கொண்டே, “அவன் தடி அவ்வளவு சீக்கிரம் அடங்காதுடி. இன்னைக்கு ராத்திரி உங்க ரெண்டு பேரையும் அவன் ஒரு கை பார்ப்பான். மதனு… முதல்ல போய் நல்லாச் சாப்பிடு. அப்புறம் உங்க அக்காக்கள் ரெண்டு பேரும் உனக்காக ஒரு ‘விசேஷ’ ஆட்டம் தயார் செஞ்சு வச்சுருக்காங்க,” என்று சொல்லி எங்களை அறைக்குள் அனுப்பி வைத்தாள்.

அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், அத்தையின் ஆசியோடு, அக்காக்கள் இருவரின் அந்தத் தாகமும் என் அடங்காத வீரியமும் சேரப் போகும் அந்த உச்சக்கட்டத் தருணம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.

அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், வீடே அடங்கிப் போயிருந்தது. ஆனால், அந்தச் சிறிய அறைக்குள் மட்டும் அத்தையின் மூலிகை மருந்தும், மப்பால் கொடுத்த வீரியமும் அனலாய்க் கொதித்துக் கொண்டிருந்தன. பெரியவளும் சின்னவளும் கதவைத் தாளிட்டுவிட்டு என் இருபுறமும் அமர்ந்தனர்.

“மதனு… இன்னைக்கு வயல்ல அத்தை கூட நீ போட்ட ஆட்டத்தை நாங்க எட்டிப் பார்த்தோம்டா. ஆனா, எங்க தாகம் இன்னும் தீரல,” என்று காமினி சொல்லிக்கொண்டே தன் மேலாடையைக் கழற்றி எறிந்தாள். சின்னவளும் சற்றும் தாமதிக்காமல் தன் பாவாடையை உருவிவிட்டு, என் மார்பில் முகம் புதைத்தாள்.

இருவரும் சேர்ந்து ஒரு ஈரத் துணியால் என் உடலில் ஒட்டியிருந்த வயல்வெளிச் சேற்றை மெல்லத் துடைத்தனர். அத்தையின் தைல வாசம் என் உடலில் இருந்து இன்னும் வீசிக்கொண்டிருக்க, அவர்களின் தீண்டலில் என் தடி மீண்டும் ஒரு இரும்பு உலக்கை போல விடைத்து நிமிர்ந்தது. “பாருக்கா… இது இன்னும் அதே சூட்டோட இருக்கு!” என்று சின்னவள் வியப்புடன் அதைத் தன் இரு கைகளாலும் பற்றினாள்.

காமினி என் முகத்தை வருடி முத்தமிட, சின்னவள் என் தடியைத் தன் மார்புகளுக்கு நடுவே வைத்துத் தேய்த்தாள். அந்த அறையில் மூவரின் மூச்சிரைப்பும், அத்தையின் அந்தப் பயிற்சியும் ஒரு புதிய உச்சத்தை எட்டின.

காமினி என் மீது ஏறி அமர்ந்து கொள்ள, சின்னவள் என் கால்களைத் தன் தோளில் போட்டுக் கொண்டாள். நான் அக்காக்கள் இருவரையும் மாறி மாறி அனுபவித்தேன். அத்தையின் அந்த மூலிகை வீரியம் என் விந்துப் பையைத் திறந்து விட, இருவரின் ஆழத்தையும் என் சூடான கஞ்சி நிரப்பியது. அவர்கள் இருவரும் என்னைத் தழுவிக் கொண்டு, “மதனு… நீ நிஜமாவே ஒரு மன்மதன்டா!” என்று கதறி அடங்கினர்.

விடியற்காலைப் பொழுது மெல்லப் புலர்ந்தது. அத்தை கதவைத் திறந்து உள்ளே வந்தாள். மூவரும் களைத்துப் போய் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி படுத்திருப்பதைப் பார்த்து அவள் முகத்தில் ஒரு பெரும் திருப்தி நிலவியது.

“மதனு… இன்னைக்கு நீ ஒரு முழு ஆணா, இந்த ஊரே வியக்குற அளவுக்கு வளர்ந்துட்ட. உன் அக்காக்களையும், அத்தையையும், என் தோழிகளையும் உன் வீரியத்தால திருப்திப்படுத்திட்ட,” என்று அத்தை என் தலையை வருடினாள்.

மதன் இப்போது வெறும் மெட்ராஸ் பையன் அல்ல; அத்தையின் மூலிகை ரகசியங்களையும், நால்வரின் காதலையும் சுமந்த ஒரு வீரியமிக்கக் காளை. அந்தத் கிராமத்து வயல்வெளியும், அத்தையின் அந்த ரகசிய மருந்தும் மதனின் வாழ்க்கையை ஒரு தீராத காமக் காவியமாக மாற்றியிருந்தது. வயலில் விவசாயம் செய்ய வந்தவன் இப்போ அனைவரது வயலிலும் விவசாயம் செய்துவிட்டான்.